Լյուդվիգ Դուրյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լյուդվիգ Դուրյան
Lyoudvig Douryan.jpg
Լյուդվիգ Դուրյանի հուշաքարը Երևանի Թումանյան 41 շենքի պատին, քանդակագործ` Գետիկ Բաղդասարյան
Ծնվել էհունիսի 21, 1933(1933-06-21)
ԾննդավայրՉալթր, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան
Վախճանվել էհուլիսի 9, 2010(2010-07-09) (77 տարեկանում)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայաստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ԿրթությունՄաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
Լյուդվիգ Դուրյան Վիքիդարանում

Լյուդվիգ Ծերունի Դուրյան (Քրիստոստուրյան) (1933, հունիսի 21, Չալթր, Ռոստովի մարզ, Մյասնիկյանի շրջան - 2010, հուլիսի 9, Երևան[1]), հայ բանաստեղծ, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1958 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1969 թվականից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լյուդվիգ Դուրյանը ծնվել է Ռոստովի մարզի Մյասնիկյանի շրջանի Չալթր հայաբնակ գյուղում։ 1934 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան և բնակություն հաստատել Կոտայքի շրջանի Շահաբ գյուղում։ Սովորել և 1954 թվականին ավարտել է Երևանի Միչուրինի անվան պտղաբանջարաբուծական տեխնիկումը, որի ընթացքում տպագրել է իր առաջին բանաստեղծությունները։ 1956-1957 թվականներին Կալինինոյի «Կոլտնտեսականի ձայն» շրջանային թերթի պատասխանատու քարտուղար էր, 1957-1969 թվականներին՝ գրական աշխատող «Երեկոյան Երևան» թերթում: 1971 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան Գրականության ինստիտուտը։ Գրելուն զուգընթաց աշխատել է նախ որպես ագրոտեխնիկ, հետո շրջանային թերթի պատասխանատու քարտուղար, տասնչորս տարի անընդմեջ «Երեկոյան Երևան» օրաթերթի և այնուհետև «Հայաստան» հրատարակչությունում՝ որպես բաժնի վարիչ։

Ստեղծագործություններ և ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանաստեղծությունների անդրանիկ գիրքը՝ «Արշալույսի երգեր», լույս է տեսել 1957 թվականին։ Հեղինակել է շուրջ երեք տասնյակի հասնող բանաստեղծական ժողովածուներ՝

  • «Մաշտոց»
  • «Ասք հողի» պոեմները
  • «Լեռները չեն խոնարհվում»
  • «Եռագույն առագաստ»
  • «Արև խաչքար»
  • «Եվ մանանա, և նշխարք»
  • «Քարե արցունք» գրքերը
  • «Կյանք իմացյալ»
  • «Երբ ծառերը ծաղկում են» (1959)
  • «Արևը բոլորինն է» (1963)
  • «Կապույտ ծաղիկ» (1965)
  • «Ճամփորդ չեմ միայն», (1967)
  • «Դառնամ Փառաբանեմ» (1970)
  • «Եղեգան Փող» (1973)
  • «Արեգակն արդար» (1976)
  • «Մաշտոց» (1976)

Բանաստեղծի տեքստերով գրվել են բազմաթիվ սիրված երգեր։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ԽՍՀՄ և արտասահմանյան ժողովուրդների լեզուներով, բանաստեղծությունների շարք ունի «Համաշխարհային գրականություն» մատենաշարի «Սովետական պոզիա» հատորում։ Ռուսերեն լույս են տեսել բանաստեղծի չորս ժողովածուներ՝ «Եղեգան ստվեր», «Արևագիրք», «Նա իջնում է արևից», «Թալիսման»[2]։ Ուկրաիներենից թարգմանել է Սվետլանա Յովենկոյի «Կապույտ հուզմունք» ստեղծագործությունը:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հովհաննես Թումանյանի անվան գրական մրցանակ
  • Ավետիք Իսահակյանի անվան գրական մրցանակ
  • Վահան Թեքեյանի անվան գրական մրցանակ
  • Մկրտիչ Սարգսյանի անվան գրական մրցանակ

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Դառնամ փառաբանեմ, Երևան, 1970, 180 էջ:
  • Եղեգան փող, Երևան, 1973, 156 էջ:
  • Մաշտոց (պոեմ), Երևան, 1976, 144 էջ:
  • Արեգակն արդար, Երևան, 1976, 264 էջ:
  • Լեռները չեն խոնարհվում, Երևան, 1979, 244 էջ:
  • Բերդ, Երևան, 1983, 352 էջ:
  • Ընտիր երկեր, Երևան, 1987, 400 էջ:
  • Ասք հողի (պոեմ), Երևան, 1988, 112 էջ:
  • Եռագույն առագաստ (բանաստեղծություններ և պոեմ), Երևան, 1990, 342 էջ:
  • Սիրտն արցունքի մեջ, Երևան, 1994, 191 էջ:
  • Եվ մանանա, և նշխարք, Երևան, 1999, 156 էջ:
  • Արև խաչքար, Երևան, 2000, 174 էջ:
  • Քարե արցունք, Երևան, 2003, 223 էջ:
  • Մեր տարիքն Արարատն է, Երևան, 2006, 295 էջ:
  • Աստղաշար, Երևան, 2007, 127 էջ:
  • Կյանք իմացյալ (բանաստեղծություններ, պոեմներ), Երևան, 2008, 382 էջ:
  • Այսքանը իմ կյանքից (հուշապատում), Երևան, 2012, 136 էջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 462 CC-BY-SA-icon-80x15.png