Եվգենի Շվեդացի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Շվեդացի
Prins Eugen, Svenskt porträttgalleri.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 1, 1865(1865-08-01)[1][2][3][4]
ԾննդավայրԴրոտտինգհոլմ, Ekerö Municipality, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա, Շվեդ-նորվեգական միություն
Վախճանվել էօգոստոսի 17, 1947(1947-08-17)[1][2][3][4] (82 տարեկանում)
Մահվան վայրHedvig Eleonora församling, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա
ՔաղաքացիությունFlag of Sweden.svg Շվեդիա
ԿրթությունՈւփսալայի համալսարան
Դավանանքլյութերականություն
Մասնագիտությունզինծառայող, մեկենաս և փորագրիչ
Ժանրբնանկար
ՊարգևներՍև արծվի շքանշան Թագավորական Վիկտորիական շքանշանի Մեծ Խաչի ասպետ Ոսկե գեղմի շքանշանի ասպետ King Haakon VII Freedom Cross? Անդրեաս առաքյալի շքանշան և Սուրբ Մավրիկիոսի և Ղազարի շքանշանի ասպետ
Պաշտոնհերցոգ և Q1064520?
ԱնդամակցությունՇվեդիայի թագավորական գիտությունների ակադեմիա և Շվեդիայի բանահյուսության, պատմության և հնավաճառության թագավորական ակադեմիա
ՀայրՕսկար III
ՄայրՍոֆիա Նասուացի
Prince Eugén, Duke of Närke Վիքիպահեստում

Արքայազն Եվգենի Նապոլեոն Նիկոլայ (շվեդ.՝ Eugen Napoleon Nikolaus, օգոստոսի 1, 1865(1865-08-01)[1][2][3][4], Դրոտտինգհոլմ, Ekerö Municipality, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա, Շվեդ-նորվեգական միություն - օգոստոսի 17, 1947(1947-08-17)[1][2][3][4], Hedvig Eleonora församling, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), Ներքեի դուքս, Շվեդիայի թագավոր Օսկար 2-րդի և նրա կին Սոֆիայի չորրորդ և կրտսեր որդին: 1894 թվականից Անդրեաս առաքյալի շքանշանի, իսկ 1904 թվականի հունվարի 21-ից՝ Նորվեգական առյուծ շքանշանի ասպետ է[5][6]: Հայտնի է նաև որպես գեղանկարիչ, արվեստասեր և մեկենաս[7]:

Կենսագրություն և արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասնավոր միջին կրթությունն ստանալուց հետո արքայազն Եվգենին 1885-1886 թվականներին Ուփսալայում՝ Վիլհելմ ֆոն Գեգերֆելդիի մոտ, ուսանել է գեղանկարչություն: Այնուհետև՝ 1887-1889 թվականներին, Փարիզում աշակերտել է Լեոն Բոննային, Ալֆրեդ Ռոլ Ֆիլիպին, Անրի Ժերվեին, Պիեռ Պյուվի դը Շավանին:

Կվաստմակարբակեն (շվեդ.՝ Kvastmakarbacken), Եվգենի արքայզնի թանգարանը Վալդեմարսուդեում

Վերադառնալով Շվեդիա՝ իրեն ամբողջովին նվիրել է բնանկարչությանը: Աշխատանքների մեծ մասը ոճով մոտ է իմպրեսիոնիզմին: Սթոքհոլմից հարավ գտնվող Տյուրեսոյում, Էրգորդենում (Վեստերգյոտլանդ, իսկ 1930-ական թվականներից՝ Շվեդիայի հյուսիսում գտնվող Սկոնե նահանգի Էստերլեն բնակավայրում ամառային հանգստի ժամանակ արքայազն Եվգենին նկարել է բնապատկերներ՝ Սյոդերմանլենդի, Սթոքհոլմի և Մելարեն լճի տեսարաններով[8]:

Արքայազն Եվգենին հայտնի է ոչ միայն որպես 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարասկզբի խոշորագույն շվեդ բնանկարիչներից մեկը, այլև որպես մոնումենտալ գեղանկարչության վարպետ: Նրա հայտնի ստեղծագործություններից են՝ «Քաղաքը ջրի վրա» (1917-1922)՝ Ստոկհոլմի քաղաքապետարանում, «Սպիտակ գիշեր» (1899), «Ամառ» (1904)՝ Ստոկհոլմի Նորայի դպրոցում (անգլ.՝ Norra Latin Grammar School), ինչպես նաև «Կիրունայի եկեղեցու սեղանի բեմը» որմնանկարները:

1899 թվականին նա այգի և դղյակ է գնել Վալդեմարսուդեում (շվեդ.՝ Waldemarsudde)՝ Սթոքհոլմի Յուրգորդեն կղզում: 1905 թվականին ճարտարապետ Ֆերդինանդ Բոբերգի նախագծով (մոդեռն ոճով) այնտեղ կառուցել է իր ոստանը: Տունը և արվեստի գործերի իր հավաքածուն արքայազնը կտակել է Շվեդիային: Այժմ այն թանգարան է, որտեղ գտնվում է արքայազնի բնակարանը և 19-20-րդ դարերի շվեդական բնանկարչության լայն հավաքածու, որը ներառում է 3000 կտավ և Եվգենի արքայազնի գրաֆիկական ստեղծագործությունները:

Եվգենի արքայազնի աշխատանքները ցուցադրված են Շվեդիայի գլխավոր նկարչական միություններում, այդ թվում՝ Ստոկհոլմի ազգային թանգարանում և Գյոթեբորգի գեղարվեստական թանգարանում:

1945 թվականին՝ արքայազնի 80-ամյակի առթիվ, ստեղծվեց բարձր գեղարվեստական նվաճումների համար տրվող Արքայազն Եվգենիի մեդալը:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118915983 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Eugen Napoleon Nicolaus — 1917.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Eugen Napoleon Nicolaus
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Eugen
  5. kongehuset.no - The Order of the Norwegian Lion
  6. Орден Святого Апостола Андрея Первозванного (1699—1917). Орден святой Великомученицы Екатерины (1714—1917). Списки кавалеров и кавалерственных дам", С. С. Левин, Москва, 2003, 102 стр., 300 экз.
  7. «Prince Eugens Waldemarsudde»։ New York Times։ Վերցված է 3 February 2013 
  8. «Prins Eugens Waldemarsudde»։ Prins Eugens Waldemarsudde։ Արխիվացված է օրիգինալից 19 August 2010-ին։ Վերցված է 3 February 2013 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Hans Henrik Brummer. Prins Eugen. Minnet av ett landskap. — Stockholm, 1998.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]