Դմիտրի Մուրատով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դմիտրի Մուրատով
ռուս.՝ Дмитрий Андреевич Муратов
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 30, 1961(1961-10-30)[1] (60 տարեկան)
ԾննդավայրՍամարա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Մայրենի լեզուռուսերեն
ԿրթությունՍամարայի պետական համալսարան (1983)[2]
Մասնագիտությունլրագրող և հեռուստահաղորդավար
ԱշխատավայրՆովայա Գազետա[3]
Զբաղեցրած պաշտոններգլխավոր խմբագիր
ԿուսակցությունՅաբլոկո[4]
Պարգևներ և
մրցանակներ
ԱնդամությունԿոմիտե 2008․ Ազատ ընտրություն
Commons-logo.svg Dmitry Muratov Վիքիպահեստում

Դմիտրի Մուրատով (հոկտեմբերի 30, 1961(1961-10-30)[1], Սամարա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]), ռուս լրագրող, իրավապաշտպան։ 1995-2017 թթ. և 2019 թվականից մինչ օրս «Новая газета» առցանց պարբերականի գլխավոր խմբագիր և դրա հիմնադիրներից մեկը։

2021 թվականին դարձել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր՝ «ազատ կամարտահայտության իրավունքի պաշտպանության ուղղությամբ ներդրած ջանքերի համար, որը հանդիսանում է ժողովրդավարության և ամուր խաղաղության նախապայման»։ Ռուսաստանի անկախ պատմության մեջ Մուրատովն առաջինն է, որն արժանացել է այդ մրցանակին։ Խորհրդային շրջանում Խաղաղության Նոբելյան մրցանակին արժանացել էին նաև իրավապաշտպան Անդրեյ Սախարովը և ԽՍՀՄ առաջին նախագահ Միխայիլ Գորբաչովը[12][13]։

Nuvola apps kaboodle.svg Արտաքին տեսաֆայլեր
Nuvola apps kaboodle.svg Дмитрий Муратов

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դմիտրի Մուրատովը ծնվել է 1961 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Կույբիշևում[14][15]։ 1983 թվականին ավարտել է Կույբիշևի պետական համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետը, որից հետո 1983-1985 թվականներին ծառայել խորհրդային բանակում[16]։

Զինվորական ծառայությունից հետո աշխատել է «Волжский комсомолец» թերթում։ 1987 թվականին դարձել է «Комсомольская правда» թերթի կոմերիտականների կյանքը լուսաբանող բաժնի ղեկավար։ 1990 թվականին դարձել է պարբերականի տեղեկատվական բաժնի խմբագիր։ 1992 թվականի նոյեմբերին հեռացել է «Комсомольская правда»-ից և միաժամանակ հանդես եկել լրագրողների «6-й этаж» ընկերակցության համահիմնադիր, որին անդամակցում էին այն լրագրողները, որոնք համաձայն չէին թերթի նոր խմբագրական քաղաքականության հետ։ Հաջորդ տարի ընկերակցությունը սկսեց թողարկել «Новая ежедневная газета»-ն, որի առաջին համարը լույս տեսավ 1993 թվականի ապրիլի 1-ին։ Մուրատովը մտավ խմբագրակազմի մեջ և դարձավ գլխավոր խմբագրի տեղակալ[16]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Muratov and Novaya Gazeta: Russia's independent media stalwarts
  2. https://lenta.ru/lib/14160484/
  3. https://www.themoscowtimes.com/2021/10/08/russian-journalist-dmitry-muratov-wins-nobel-peace-prize-a75250
  4. https://www.yabloko.ru/cat-news/2021/10/08
  5. https://ria.ru/20211008/muratov-1753662577.html
  6. https://ос.мвд.рф/Sostav_Obshhestvennogo_soveta/Sostav/item/1347634/
  7. https://cpj.org/awards/2007/
  8. https://www.thequint.com/news/world/maria-ressa-and-dmitry-muratov-win-nobel-peace-prize-2021
  9. https://nv.ua/world/countries/dmitriy-muratov-i-mariya-ressa-fakty-biografii-laureatov-nobelevskoy-premii-mira-poslednie-novosti-50188290.html
  10. https://wan-ifra.org/golden-pen-of-freedom/
  11. Bakken L. Ø., Thommesen J. K. To journalister får årets Nobels fredsprisNorwegian Broadcasting Corporation, 2021.
  12. «Главред «Новой газеты» Муратов стал лауреатом Нобелевской премии»։ РБК (ռուսերեն)։ РБК։ 2021-10-08։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-10-08-ին։ Վերցված է 2021-10-08 
  13. «Муратов и Ресса удостоены Нобелевской премии мира»։ BFM.ru (ռուսերեն)։ 2021-10-08։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-10-08-ին։ Վերցված է 2021-10-08 
  14. «Биография Дмитрия Муратова»։ РИА Новости։ 8 октября 2021։ Վերցված է 30 октября 2021 
  15. «Муратов Дмитрий Андреевич»։ Министерство внутренних дел Российской Федерации։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-06-15-ին։ Վերցված է 30 октября 2021 
  16. 16,0 16,1 Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ lenta անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում: