Դիմիտր Դիմով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դիմիտր Դիմով
բուլղար․՝ Димитър Димов
Димитър Димов.jpg
Ծննդյան անունբուլղար․՝ Димитър Тодоров Димов
Ծնվել էհունիսի 25, 1909(1909-06-25)[1]
ԾննդավայրԼովեչ, Բուլղարիա[2]
Վախճանվել էապրիլի 1, 1966(1966-04-01)[2][1] (56 տարեկանում)
Վախճանի վայրԲուխարեստ, Ռումինիա[2]
Մասնագիտությունհեղինակ, անասնաբույժ, համալսարանի պրոֆեսոր և գրող
Լեզուբուլղարերեն
ՔաղաքացիությունԲուլղարիա
ԱշխատավայրՍոֆիայի համալսարան
Dimitar Dimov Վիքիպահեստում

Դիմիտր Դիմով (հունիսի 25, 1909(1909-06-25)[1], Լովեչ, Բուլղարիա[2] - ապրիլի 1, 1966(1966-04-01)[2][1], Բուխարեստ, Ռումինիա[2]), բուլղարացի գրող։ Բուլղարիայի գրողների միության նախագահ (1964-1966)։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1938 թվականին հրատարակել է «Պորուչիկ Բենցը» վեպը՝ համակված արևմտա-եվրոպական մոդեռնիզմի հովերով։ Հոգեբանական վերլուծության վարպետությամբ աչքի է ընկնում «Դատապարտված հոգիներ» (1945) վեպը, որտեղ ներկացվում է ճիզվիտական օրդենի դավադիր գործունեությունը Իսպանիայում՝ քաղաքացիական կռիվների օրերին։ Նրա «Ծխախոտ» (1951 արժանացել է Դիմիտրովյան մրցանակի, 1952) վեպ-էպոպեան պատկերում է մինչսոցիալիստական Բուլղարիան, բուրժուական վերնախավի և կառավարող շրջանների գաղափարական ու բարոյական անկումը։ Գրել է պիեսներ՝ «Անցյալով կանայք» (1959), «Հանցավորը» (1961), «Կարճատև դադար Արքո Իրիսում» (1963

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 392 CC-BY-SA-icon-80x15.png