Գիորգի Մելիքիշվիլի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գիորգի Մելիքիշվիլի
Ծնվել է դեկտեմբերի 30, 1918({{padleft:1918|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1]
Ծննդավայր Թբիլիսի[2]
Մահացել է մարտի 27, 2002({{padleft:2002|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:27|2|0}}) (83 տարեկանում)
Մահվան վայր Թբիլիսի
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Georgia.svg Վրաստան
Կրթություն Թբիլիսիի պետական համալսարան
Մասնագիտություն պատմաբան
Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մելիքիշվիլի (այլ կիրառումներ)

Գիորգի Ալեքսանդրի Մելիքիշվիլի (վրաց.՝ გიორგი ალექსანდრეს ძე მელიქიშვილი; 1918 դեկտեմբերի 30, Թբիլիսի - 2002 ապրիլի 19), խոշոր վրացի պատմաբան, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս, հայտնի է դարձել Ուրարտուի պատմությանը վերաբերվող հետազոտությունների համար։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիորգի Մելիքիշվիլին ծնվել է 1918 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Թբիլիսիում։ 1939 թվականին ավարտում է Թբիլիսիի պետական համալսարանի պատմաբանական ֆակուլտետը, հետո ասպիրանտուրա ընդունվում «հին Արևելքի պատմություն» ուղղությամբ։ 1941 թվականին հետաքրքրվում է Ուրարտուի պատմությունով, ուրարտերեն և ուրարտական սեպագրություններ էր սովորում։ 1944 թվականից Ուրարտուին վերաբերվող թեկնածուական դիսերտացիա։ 1940-ականների վերջերից հրաապարակել է Ուրարտուին վերաբերվող մի շարք հոդվածներ, իսկ 1953-1954 թթ. լույս են տեսել նրա գլխավոր աշխատությունները՝ «Ուրարտական սեպագրությունները»[3]։ 1957 թվականին դառնում է Լենինյան մրցանակին արժանացած առաջին խորհրդային պատմաբանը։ Բացի Ուրարտուին վերաբերվող ուսումնասիրություններից Մելիքիշվիլին մեծ ուշադրություն էր դարձնում Վրաստանի, Կովկասի և Փոքր Ասիայի պատմությանը։ Այդ թեմատիկայում գիտանական ամենահայտնի ներդրումն է՝ «Վրաստանի հնագույն պատմության վերաբերյալ» (1959) և 8-հատորանոց «Վրաստանի պամության ակնարկներ» (1982) աշխատությունները։ 1954-1988 թթ. Մելիքիշվիլին գլխավորում էր Վրաստանի պատմության ինստիտուտի հնագույն պատմության բաժինը, իսկ 1965-1999 թթ. նաև այդ ինստիտուտի տնորենն էր։ 1999 թվականից մինչև վախճանի օրը (2002) Գիորգի Մելիքիշվիլին Պատմության ինստիտուտի պատվավոր տնորենն էր։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Гамкрелидзе Т. В., Гиоргадзе Г. Г. Памяти Георгия Александровича Меликишвили // Вестник древней истории, 2003, № 3