Բոգդան Վերդյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Բոգդան Վերդյան
Ծնվել է սեպտեմբերի 20, 1919({{padleft:1919|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})
Ծննդավայր Բեգում Աարով, Ադրբեջան
Վախճանվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 1
Վախճանի վայր Երևան
Մասնագիտություն բանասեր, գրող
Լեզու հայերեն, ռուսերեն
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն ԽՍՀՄ
Կրթություն Հայկական պետական մանկավարժական համալսարան
Ստեղծագործական շրջան 1951-1991 թվականներ
Կուսակցություն ԽՄԿԿ
Աշխատավայր Հայկական պետական մանկավարժական համալսարան

Բոգդան Վերդյան Հակոբի, (1919, սեպտեմբերի 20, գյուղ Բեգում Աարով (Ադրբեջան ԽՍՀ Թարթառի, այժմ՝ Միր Բաշիրի շրջանում)), հայ խորհրդային գրող։ ՍՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, գրող, լեզվաբան Բոգդան Ջանյանը ծնվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ Միր Բաշիրի շրջանի Բեգում Սարով գյուղում 1919 թվականի սեպտեմբերի 20-ին: 1941 թվականին ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, որտեղ և դասախոսել է 1948 թվականից, եղել է ֆակուլտետի դեկան (1964 թ. և 1978 թ.), պրոռեկտոր (1965—1969), 1973 թվականից՝ հայոց լեզվի ամբիոնի պրոֆեսոր։ Բոգդան Վերդյանը մահացել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում 73 տարեկան հասակում:

Ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրել է պատերազմական թեմայով «Քեզ համար, Լենինգրադ» (1951) և ետպատերազմյան տարիների աշխատավոր մարդու ներաշխարհն արտացոլող «Ինչպես է գալիս երջանկությունը» (1957) վեպերը։ Մարդու անձնական և հասարակական հետաքրքրությունների փոխհարաբերության մասին է «Լեռների որդին» (1962) վեպը։ Լայն ընդունելություն է գտել «Ծաղիկներս մնացին հեռվում» (1969) վեպը, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը 1915-1920 թթ. և ժողովրդական վրիժառու Սողոմոն Թեհլիրյանի կյանքն ու գործը 1915-1921 թվականներին՝ ընդհուպ մինչև երիտթուրքական պարագլուխ, մեծ ոճրագործ Թալեաթի սպանությունն ու Բեռլինյան դատավարությունը: Վերդյանն իր եոերգության առաջին («Այրվող ալիքներ», 1977) և երկրորդ («Երկխոսություն», 1980) գրքերում պատկերել է հայ ժողովրդի ազգային վերածնունդն ու սփյուռքահայերի («այրվող ալիքների») ձգտումը դեպի Սովետական Հայաստան։ Ուսանողության կյանքը, նոր մարդու ձեավորման պրոցեսն է արտացոլված նրա «Երրորդ կուրսը» (1975) վիպակում։ Վերդյանը հեղինակ է նաև «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» (1970) մենագրության և լեզվաբանական այլ աշխատությունների։ Մահացել է 1992 թ.։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քեզ համար, Լենինգրադ, Երևան, 1951, 392 էջ:
  • Ինչպես է գալիս երջանկությունը, Երևան, 1958, 419 էջ:
  • Լեռների որդին, Երևան, 1962, 472 էջ:
  • Ծաղիկներս մնացին հեռվում, Երևան, 1969, 460 էջ:
  • Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն, Երևան, 1970, 376 էջ:
  • Երրորդ կուրսը, Երևան, 1975, 164 էջ:
  • Այրվող ալիքներ, Երևան, 1977, 415 էջ:
  • Երկխոսություն, Երևան, 1980, 432 էջ:
  • Արտակարգ դեսպաններ, Երևան, 1985, 416 էջ:
  • Ծաղիկներս մնացին հեռվում, Երևան, 1990, 465 էջ:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 399 CC-BY-SA-icon-80x15.png