Անտոնիու Պառեյրաս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոնիու Պառեյրաս
Antônio Parreiras portrait.jpg
Ի ծնեբրազ.-պորտ.՝ Antônio Diogo da Silva Parreiras
Ծնվել էհունվարի 20, 1860(1860-01-20)[1][2]
ԾննդավայրՆիտերոյ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա
Վախճանվել էհոկտեմբերի 17, 1937(1937-10-17)[1][3][4] (77 տարեկան)
Մահվան վայրՆիտերոյ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա
ՔաղաքացիությունFlag of Brazil (1889–1960).svg Բրազիլիա
Մասնագիտություննկարիչ և համալսարանի պրոֆեսոր
Antônio Parreiras Վիքիպահեստում

Անտոնիու Պառեյրաս (պորտուգալերեն՝ Antônio Diogo da Silva Parreiras, հունվարի 20, 1860(1860-01-20)[1][2], Նիտերոյ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - հոկտեմբերի 17, 1937(1937-10-17)[1][3][4], Նիտերոյ, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի նկարիչ, դիզայներ, պատկերազարդող, գրող, մանկավարժ-պրոֆեսոր[5]: Իր գեղանկարներում արտացոլել է բնության վեհ տեսարաններ, Բրազիլիայի պատմության վճռորոշ իրադարձություններ, գովերգել է ոչ միայն բնության, այլև կանացի մերկ մարմնի գեղեցկությունը[6] [7], կատարելով կառավարության պատվերները՝ պատմական թեմայով նկարներով պատկերազարդել է մի շարք պետական հիմնարկություններ[8]: Նրա ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում իմպրեսիոնիզմի ու ռոմանտիզմի տարրերի յուրօրինակ միահյուսումով:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անտոնիուն ծնվել ու հասակ է առել ոսկերիչի ընտանիքում, որտեղ մեծանում էին ինը երեխա[9][10]: 1882 թվականին ընդունվել է Ռիո դե Ժանեյրոյի գեղարվեստի կայսերական ակադեմիան[11], բայց երկու տարի անց հեռացել է և նկարչության մասնավոր դասեր է առել գերմանացի ներգաղթյալ նկարիչ Գեորգ Գրիմից[12]: 1885 թվականին Գրիմը տեղափոխվել է գյուղ, և Անտոնիուն ուսման թերին լրացրել է ինքնակրթությամբ[13]: Մեկ տարի անց նրա աշխատանքներից մեկը գնել է Բրազիլիայի կայսր Պեդրո Երկրորդը:

1888 թվականին Պառեյրասը մեկնել է Եվրոպա, ընդունվել Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիան: Երկու տարի անց վերադարձել է հայրենի Բրազիլիա, սկսել է դասավանդել Ռիո դե Ժանեյրոյի գեղարվեստի ազգային դպրոցում, դարձել նկարչության բրազիլացի առաջին ուսուցիչը, ում սաները պլեներների են մասնակցել Թերեզապոլսի անտառներում:

1920-ական թվականներին Պառեյրասը Բրազիլիայի ամենաժողովրդական նկարիչն էր: 1927 թվականին նա, հանդես գալով նաև որպես շնորհալի գրող, լույս է ընծայել իր ինքնակենսագրական գրական երկը՝ História de um Pintor contada por ele mesmo խորագրով: Վախճանվել է 1937 թվականին՝ 77 տարեկան հասակում: 1942 թվականի սկզբներին Անտոնիու Պառեյրասի՝ Նիտերոյում գտնվող տանն ու արվեստանոցում հանդիսավորությամբ բացվել է նկարչի ստեղծագործություններին նվիրված պետական թանգարան, որը համարվում է Բրազիլիայի մշակութային կարևոր օջախներից մեկը և ընդգրկվել է պատմամշակութային համազգային ժառանգության հուշարձանների ցանկում[14]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1918: Medalha de Ouro (ոսկե մեդալ) Բրազիլիայի անկախության հարյուրամյակին նվիրված ցուցահանդեսին (Exposição do Centenário da Independência) ներկայացրած աշխատանքների համար
  • 1918: Medalha de Honra (պատվո մեդալ) Բրազիլիայի անկախության հարյուրամյակին նվիրված ցուցահանդեսին (Exposição do Centenário da Independência) ներկայացրած աշխատանքների համար
  • 1922: Grande Medalha Բրազիլիայի անկախության հարյուրամյակին նվիրված ցուցահանդեսին (Exposição do Centenário da Independência) ներկայացրած աշխատանքների համար
  • 1929: Medalha de Ouro (ոսկե մեդալ) Իսպանիայի Բարսելոն քաղաքում անցկացված համաշխարհային ցուցահանդեսին (Exposição Universal de Barcelona) ներկայացրած աշխատանքների համար.

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Antônio Parreiras: História de um Pintor contada por ele mesmo Brasil-França 1881–1921. Edição Vasconcellos, Niterói 1926.
  • Carlos Roberto Maciel Levy: O Grupo Grimm. Paisagismo Brasileiro no Século XIX. Edição Pinakotheke, Rio de Janeiro 1980.
  • Valéria Salgueiro: Antôni Parreiras. Notas e críticas, discursos e contos; coletânea de textos. UP, Niterói 2000, ISBN 85-228-0303-X.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Itaú Cultural https://enciclopedia.itaucultural.org.br/pessoa187/antonio-parreiras (порт.)São Paulo: Itaú Cultural, 1987. — ISBN 978-85-7979-060-7
  2. 2,0 2,1 Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online (գերմ.)B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter.
  3. 3,0 3,1 3,2 RKDartists
  4. 4,0 4,1 4,2 Grove Art Online, Grove Dictionary of Art Online / J. TurnerOUP, 1998.
  5. Antônio Parreiras. História de um pintor. Diário oficial; 1943.
  6. |título=Notas e críticas, discursos e contos: coletânea de textos de um pintor paisagista.|ultimo=SALGUEIRO|primeiro=Valéria|editora=Eduff|ano=2000|local=Niterói|páginas=|acessodata=16 de novembro de 2017}}
  7. |ultimo=STUMPF|primeiro=Lúcia Klück|data=|titulo=A terceira margem do rio; Mercado e sujeitos na pintura de história de Antônio Parreiras|url=file:///Users/isa/Downloads/DissertacaoCorrigidaLuciaStumpfDIGITALbaixa.pdf|jornal=Universidade de São Paulo Instituto de Estudos Brasileiros Programa de Pós Graduação Cultura e Identidades Brasileiras|volume=|via=}}Կաղապար:Ligação inativa
  8. http://www.camara.sp.gov.br/memoria/wp-content/uploads/sites/20/2016/04/rev_parlamento_3_11_um_palacio_com_muitas_artes.pdf%7Ctitulo=Um Palácio com Muitas Artes|data=|acessodata=|publicado=|ultimo=|primeiro=}}
  9. Revista do Instituto Histórico e Geográfico de Minas Gerais. O Instituto; 1960.
  10. Antônio Parreiras; Valéria Salgueiro. Antônio Parreiras: notas e críticas, discursos e contos : coletânea de textos de um pintor paisagista. Editoria da Universidade Federal Fluminense; 2000. ISBN 978-85-228-0303-3.
  11. Biography and critical commentary @ the Enciclopédia Itaú Cultural
  12. Biography and appreciation Archived 2014-11-02 at the Wayback Machine. @ Pitoresco.
  13. Biography by Antonio Gasparetto Junior @ InfoEscola.
  14. Museu Antônio Parreiras reabre em 2016 O Globo.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]