Ալտ (լարային նվագարան)
Ալտ. լարային աղեղնավոր երաժշտական գործիք, ջութակների ընտանիքից (ջութակ, թավջութակ,կոնտրաբաս). Գտնվում է ջութակի և թավջութակի միջև: Նվագախմբերի (10-14) և լարային կվարտետների (1) անբաժան մասն է կազմում , նաև օգտագործվում է որպես մենակատար գործիք:
Համառոտ նկարագրություն [խմբագրել]
Ունի չորս լար: Լարվածքը կվինտային է (փոքր օկտավայի դո, փոքր օկտավայի սոլ, առաջին օկտավայի ռե, առաջին օկտավայի լյա): Ձայնատարբերման հիմնական միջոցը լարերի վրայով աղեղը սահեցնելն է (arco), նվագելու հատուկ միջոցներից է պիցցիկատոն: Չափսը կարող է լինել 37-42 սմ (դեկայի երկարությունը): Նվագելու ժամանակ գործիքը պահում են ուսի վրա:
Պատմություն [խմբագրել]
Ծագել է մոտ 15-րդ դարում, մեկ այլ ՝ վիոլա ընտանիքի գործիքներից: Այդտեղից էլ գալիս է անվանումը: Ծագումով ՝ ջութակների ընտանիքի ամենահին գործիքն է: Առաջին դասական տեսակները մշակվել են Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Լեհաստանում, Գերմանիայում. Իտալական վարպետները՝ Ստրադիվարիուսը և Գուարներին, ստեղծել են անզուգական և անգերազանցելի գործիքներ: Ալտը նվագախմբերի (10-14) և լարային կվարտետնէրի (1) անբաժան մասն է կազմում: Ալտի համար գրվել են շատ սոնատներ, կոնցերտներ, կապրիսներ: Փոխադրվել են Նիկոլո Պագանինիի 24 կապրիսները ջութակի համար, Յոհան Սեբաստիան Բախի թավջութակի սյուիտները և ջութակի սոնատները և այլ հանրահայտ գործեր:
Կատարողներ [խմբագրել]
Ալտ նվագող երաժշտին անվանում են ալտահար:
Հանրահայտ ալտահարներից են.
