Կոնտրաբաս (լարային նվագարան)
| Որակավորում |
|---|
| Լարային աղեղնավոր երաժշտական գործիք |
| Դիապազոն |
| Նույն ընտանիքի գործիքներ |
| ջութակ, ալտ, թավջութակ |
| Վիքիպահեստում
Մեդիաֆայլեր այստեղ՝ Կոնտրաբաս
|
Կոնտրաբաս (իտալ.-contrabasso ), լարային աղեղնավոր երաժշտական գործիք է, ջութակների ընտանիքում (ջութակ, ալտ, թավջութակ) ՝ ռեգիստրով ամենաբարձրը:
Բովանդակություն |
Համառոտ նկարագրություն [խմբագրել]
Ունի չորս լար: Լարվածքը ի տարբերություն մյուս աղեղնավոր նվագարանների կվարտային է: Նվագում են կանգնած, կամ նստած բարձր աթոռի վրա: Հիմնականում օգտագործվում է սիմֆոնիկ նվագախմբում: Երբեմն օգտագործվում է կամերային անսամբլներում և ջազում: Կոնտրաբասները հիմնականում ունեն 4 լար՝ սոլ, ռե, լա, մի: Լարվածքը կվարտային է: Բայց նաև հանդիպում են 3 կամ 5 լարանի կոնտրաբասեր: Նրանց պարտիան գրվում է բասի բանալիում, բայց իրականում կոնտրաբասերի նվագած երաժշտությունը լսվում է մեկ oկտավա ավելի ցածր: Բասի բանալիում (թավջութակների րեգիստռում) գրվում է ավելի հեշտ կարդացվելու նպատակով: Վաղ դասականները կոնտրաբասներին առանձին պարտիա չէին տալիս և նրանք կրկնապատկում էին թավջութակների պարտիան: Ռոմանտիկ դարաշրջանի կոմպոզիտորները սկսեցին կոնտրաբասին տալ առանձին պարտիա: Առաջին կոմպոզիտորը, որը արեց այս քայլը գերմանացի Լյուդվիգ վան Բեթհովենն է:
Կոնտրաբասի հիմնական դերը նվագախմբում հանդես գալն է (մոտ 8): Բայց կամերային երաժշտության բնագավառում հանդիպում են շատ ստեղծագործություններ, որտեղ կոնտրաբասը կարևոր դեր է կատարում: Սոլո կամ դաշնամուրային նվագակցությամբ նույնպես հանդես է գալիս կոնտրաբասը, բայց ավելի հազվադեպ:
Նշենք նաև որ կոնտրաբասը ջազ երաժշության անմասան բաժն է կազմում (նվագվում է առանց աղեղի):
Հայտնի կոնտրաբասիստներ [խմբագրել]
- Ռոդիոն Ազարխին
- Ջովաննի Բոտտեզինի
- վլադիմիր Վոլկով
- Դոմենիկո Դրագոնետտի
- Հարի Կարր
- Սերգեյ Կուսեվիցկի
- Չարլզ Մինգուս
- Իոհաննես Շպերգեր
- Կլաուս Շտոլլ
- Վյուդվիգ Շտրայխեր
Գրականություն [խմբագրել]
- Азархин Р. Контрабас. — М.: Музыка, 1978
- Доброхотов Б. Контрабас: история и методика. — М.: Музыка, 1974
- Раков Л. Отечественное контрабасовое искусство ХХ века (20-80-е годы). - М.: Консерватория, 1993
- Раков Л. История контрабасового искусства. - М.: Композитор, 2004