Օձակեր արծիվ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Օձակեր արծիվ
Օձակեր արծիվ
Հասուն օձակերը
Գիտական դասակարգում
Թագավորություն Կենդանիներ
Տիպ [[Քորդավորներ]]
Դաս [[Թռչուններ]]
Կարգ [[Բազեանմաններ]]
Ընտանիք [[Ճուռակներ]]
Ենթաընտանիք [[Օձակերներ]]
Ցեղ [[Իսկական օձակերներ]]
Տեսակ '''Օձակեր արծիվ'''
Լատիներեն անվանում
Circaetus gallicus (Gmelin, 1788)
Հատուկ պահպանություն
Արեալ
պատկեր
     Բնադրում

     Կլոր տարին      Ձմեռում

Wikispecies-logo.svg
Դասակարգումը
Վիքիցեղերում

Commons-logo.svg
Պատկերներ
Վիքիպահեստում

ITIS 175502
NCBI 43465

Օձակեր արծիվ (լատ.՝ Circaetus gallicus), եվրոպական օձակեր, ճուռակների ընտանիքի գիշատիչ թռչուն։ Հայաստանում բնադրող-չվող է, քիչ տարածված։

Արտաքին կառուցվածք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարմնի երկարությունը 62-67 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 185-195 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 1,5-2 կգ։ Էգը խոշոր է արուից։ Խոշոր թռչուն է՝ լայն գլխով, երկար ու լայն թևերով, պոչը՝ 3-4 նկատելի շերտերով։ Գունավորումը փոփոխական է. բաց գույնի անհատները վերևից բաց դարչնագույն են, ներքևից՝ սպիտակավուն՝ թույլ նախշերով, թևերի ծայրերը՝ մուգ։ Մուգ անհատները վերևից մոխրագույն-դարչնագույն են, ներքևից՝ ավելի հստակ զոլերով։ Մուգ գլուխը և կրծքի վերին մասը կնգուղի տպավորություն են ստեղծում։ Առավելապես հանդիպում է առանձին անհատներով։ Անզգույշ է վտանգի պահին։ Հաճախ կանգ է առնում օդում, կերակրվում է միայնակ կամ զույգերով։ Հայաստանում տարածված է Տավուշի մարզի, Գեղամա, Զանգեզուրի կիսաանապատային նախալեռներում, ժայռերի և անտառների հարևանությամբ։

Սննդառություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սնվում է առավելապես թունավոր օձերով (գյուրզա, հայկական իժ և այլն)։ Օձին ճանկում է գլխից կամ գլխին մոտ հատվածից՝ խուսափելով օձի կծելուց, որը մահաբեր է նրա համար։

Չու[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գարնանային վերադարձը՝ ապրիլի սկզբին։ Բույնը փոքր հարթակ է՝ ճյուղերից և կանաչ բույսերից։ Բնադրում է ծառերին։ Թխսակալում են էգը և արուն՝ մոտ 40 օր։ Ձագերը 70-80-րդ օրը տիրապետում են թռիչքին։ Աշնանային չուն՝ սեպտեմբերի վերջ-հոկտեմբերի սկզբին։

Հատուկ պահպանություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հաջողությամբ բազմանում է Խոսրովի անտառ արգելոցում։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։