Օլգա Սանահյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օլգա Սանահյան
Ծնվել էհոկտեմբերի 3, 1920(1920-10-03)
ԾննդավայրԵրևան, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն
Վախճանվել էօգոստոսի 2, 2013(2013-08-02)[1] (92 տարեկան)
Վախճանի վայրԵրևան, Հայաստան
Մասնագիտությունարձակագիր և թարգմանիչ
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի պետական համալսարան
ԱնդամակցությունՀԳՄ
Օլգա Սանահյան Վիքիքաղվածքում
Օլգա Սանահյան Վիքիդարանում

Օլգա Հարությունի Սանահյան (հոկտեմբերի 3, 1920(1920-10-03), Երևան, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն - օգոստոսի 2, 2013(2013-08-02)[1], Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ 1967 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օլգա Սանահյանը ծնվել է Երևանում։ 1938-1940 թվականներին աշխատել է Երևանի պետական համալսարանի գրադարանում, 1940-1944 թվականներին՝ Հայկական ԽՍՀ գյուղատնտեսության նախարարության դաշտավարական գիտահետազոտական կայանի գրադարանում։ Աշխատելուն զուգընթաց սովորել և 1945 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի արևելյան լեզուների և գրականության բաժինը։ 1944-1950 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ երկրագործության ինստիտուտի գիտական գրադարանում որպես վարիչ։ 1957-1975 թվականներին եղել է «Հայաստան» հրատարակչության ավագ խմբագիր։ Սանահյանի ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում ժանրային բազմազանությամբ[2][3][4][5]։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Անուշիկի արկածները», Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 40 էջ։
  • «Լուսատտիկն ու ծղրիդը», Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 12 էջ։
  • «Իմ ծանոթ տղաները» (վիպակ), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 120 էջ։
  • «Պճնամոլ նապաստակը», Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 13 էջ։
  • «Միամիտ արջուկը», Երևան, «Հայաստան», 1968, 72 էջ։
  • «Հեքիաթներ և պատմվածքներ», Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 89 էջ։
  • «Փիսիկները հաղթեցին», Երևան, 1990։
  • «Մանչուկը և Կառլսոնը Երևանում», Երևան, 1995։
  • «Տղան լեռան վրա», Երևան, 2004։

Թարգմանություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սանահյանը թարգմանել է Պավել Բաժովի, Միխայիլ Զոշչենկոյի, Շոլոմ-Ալեյխեմի, Աստրիդ Լինդգրենի, Թեոդոր Դրայզերի, Մամին-Սիբիրյակի գործերից։

  • Մամին-Սիբիրյակ, Ալյոնուշկայի հեքիաթները, Ե., Հայպետհրատ, 1954, 48 էջ։
  • Բաժով, Մալախիտե զարդատուփը, Ե., Հայպետհրատ, 1956, 400 էջ։
  • Մամին-Սիբիրյակ, Պատմվածքներ, Ե., Հայպետհրատ, 1958, 143 էջ։
  • Աստրիդ Լինդգրեն, Պստիկը, որն ապրում է տանիքում, Ե., Հայպետհրատ, 1959, 131 էջ։
  • Շոլոմ- Ալեյխեմ, Երգ-երգոց, Ե., Հայպետհրատ, 1959, 130 էջ։
  • Լեոնհարդ Ֆրանկ, «Հիսուսի աշակերտները», վեպ, Ե., Հայպետհրատ, 1960, 239 էջ (ռուսերենից թարգմանություն)։
  • Շոլոմ-Ալեյխեմ, Վիպակներ և պատմվածքներ, Ե., Հայպետհրատ, 1964, 400 էջ։
  • Սինկեն-Հոպ, Կախարդական կավիճը, Ե., «Հայաստան», 1965, 210 էջ։
  • Հարպեր Լի, Սարյակ մի սպանիր, Ե., «Հայաստան», 1965, 413 էջ։
  • Դրայզեր, Տիտան, Ե., «Հայաստան», 1967, 809 էջ։
  • Դոլենգա-Մոստոնիչ Թադեուշ, Նիկոդիմ Դիզմայի կարիերան, Ե., «Հայաստան», 1970, 393 էջ։
  • Լասսիլա Մայիու, Լուցկու համար, Ե., «Հայաստան», 1972, 224 էջ։
  • Զալիգին Սերգեյ, Աղի ձորակ, Ե., «Հայաստան», 1973, 530 էջ։
  • Նասիբով Ալեքսանդր, Էլբայի գաղտնարանը, Ե., «Հայաստան», 1974, 399 էջ։
  • Սեմյոնով Յուլիան, Ռումբ նախագահի համար, Ե., «Հայաստան», 1975, 448 էջ։
  • Մարկով Գեորգի, Սիբիր (վեպ), Ե., «Սովետական գրող», 1978, 618 էջ։
  • «Ոսկի մարգագետին», Արևիկ, 1989 թ. - 770 էջ[6]։
  • «Ծիծաղի արքաները», Անահիտ, 2004 թ. - 224 էջ[7]։
  • «Թափառող աստղեր», վեպ, Խորհրդային գրող, 1990 թ. - 608 էջ[8]։
  • Շոլոմ Ալեյխեմ, «Այդ երկու հակասեմիտը»[9]։
  • Ռութ Ալմոգ, «Ուրախ վայր»[10]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 https://avproduction.am/?ln=am&page=person&id=4996
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007 
  3. «ՀՀ ԳԱԱ Հիմնարար Գիտական Գրադարան catalog, Սանահյան, Օլգա Հարությունի, 1920- (Personal Name)»։ 37.26.174.99։ Վերցված է 2016-08-30 (չաշխատող հղում)
  4. Գրական տեղեկատու, Երևան, Սովետական գրող, 1981, 544 էջ, էջ 394։
  5. Հայկական համառոտ հանրագիտարան, 2003։ Հ. 4:
  6. Ոսկի մարգագետին (հայերեն)։ Արևիկ։ 1989-01-01։ ISBN 9785807700834 
  7. Ծիծաղի արքաները (հայերեն)։ Անահիտ։ 2004-01-01։ ISBN 9789993063117 
  8. Թափառող աստղեր։ Վեպ (հայերեն)։ Խորհրդային գրող։ 1990-01-01։ ISBN 9785550005170 
  9. «Շոլոմ-Ալեյխեմ. Այդ երկու հակասեմիտը — ԳԱՐՈՒՆ» 
  10. «Ռութ Ալմոգ. Ուրախ վայր — ԳԱՐՈՒՆ» 
Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են
Օլգա Սանահյան հոդվածին