Միխայիլ Զոշչենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլ Զոշչենկո
Zoshchenko.jpg
Ծնվել էհուլիսի 29 (օգոստոսի 10), 1894 կամ օգոստոսի 9, 1895(1895-08-09)
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն կամ Պոլտավա, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էհուլիսի 22, 1958(1958-07-22)[1][2]
Վախճանի վայրՍանկտ Պետերբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունգրող, լրագրող, դրամատուրգ, թարգմանիչ և սցենարիստ
Լեզուռուսերեն
Ազգությունուկրաինացի
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունPavel Military School?
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն
ՊարգևներԱշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Ստանիսլավի 3-րդ աստիճանի շքանշան
Mikhail Zoshchenko Վիքիպահեստում

Միխայիլ Միխայլովիչ Զոշչենկո (ռուս.՝ Михаил Михайлович Зощенко, 1895 թ. հուլիսի 28 (օգոստոսի 9), Պետերբուրգ[3] - 1958 թ. հուլիսի 22, Սեստրոգորեցկ), ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, երգիծաբան։

Գործունեություն, ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկսել է տպագրվել 1922 թվականից։ Եղել է «Սերապիոնյան եղբայրներ» գրական խմբի անդամ։ Զոշչենկոյի առաջին գիրքը` «Նազար Իլյիչի, պարոն Սինեբրյուխովի պատմածները» (1922), և դրան հաջորդած պատմվածքները լայն ճանաչում բերեցին հեղինակին։ Այստեղ ներկայացվում են նոր պայմանների հարմարվել ջանացող քաղքենիները, որոնք համոզված են, թե հեղափոխությունը կատարվել է իրենց անդորր գոյությունն ապահովելու համար։ «Վերթերի տառապանքները» (1933), «Մեծ քաղաքի կրակները» (1936) և այլ պատմվածքմերում գրողը իր «հերոսների» բացասական հատկությունները հաճախ հակադրում է բարեկամական ազնիվ զգացմունքներին, որոնք ապագայում դրսևորվելու են մարդկանց հարաբերություններում։ Զոշչենկոյի ստեղծագործությունների մեջ զգալի տեղ ունեն ֆելիետոնները, որոնք արձագանքում են օրվա հրատապ հարցերին։ Գրել է նաև վիպակներ` «Երկնագույն գիրք» (1934), «Կերենսկի» (1937), «Տարաս Շևչենկո» (1939) և այլն, երգիծական պիեսներ՝ «Պարուսինե պայուսակ» (1939), «Թող ձախորդը լաց լինի» (1946)։

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մ. Մ. Զոշչենկոյի ստեղծագործությունները թարգմանվել են շատ լեզուներով, այդ թվում 2011 թվականին՝ ճապոներեն Գեորգի Կովենչուկի պատկերազարդմամբ[4]։

  • Зощенко М. Собрание сочинений в 3 тт. / Сост., подг. текста, предисл., примеч. Ю. В. Томашевского. - М., 1986. Репринтное изд.: М., 1994
  • Зощенко М. Парусиновый портфель: рассказы разных лет. Сентиментальные повести. Мишель Синягин: Повести и рассказы. - М.: Дом, 1994.
  • Зощенко М. М. Голубая книга. Рассказы. - М.: Правда, 1989.
  • Зощенко М. Рассказы / Сост. А. Старкова. - М.: Художественная литература, 1987.
  • Зощенко М. Возвращенная молодость; Голубая книга; Перед восходом солнца: Повести / Сост., примеч. Ю. Томашевского; Послесл. А. Гулыги. - Л.: Художественная литература, 1988.
  • Зощенко М. М. Повесть о разуме. - М.: Педагогика, 1990.
  • Зощенко М. Собрание сочинений в 7 тт. / Сост. и примеч. И. Н. Сухих. - М.: Время, 2008

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]