Օգատա Կորին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օգատա Կորին
ճապ.՝ 尾形光琳
Ծնվել է1658[1][2][3][…]
ԾննդավայրԿիոտո, Ճապոնիա
Վախճանվել էհունիսի 2, 1716(1716-06-02)[4]
Մահվան վայրԿիոտո, Ճապոնիա
ՔաղաքացիությունՃապոնիա
Մասնագիտություննկարիչ և փորագրիչ
ՈճՏիմպա դպրոց
Ogata Korin Վիքիպահեստում

Օգատա Կորին (ճապ.՝ 尾形光琳, 1658[1][2][3][…], Կիոտո, Ճապոնիա - հունիսի 2, 1716(1716-06-02)[4], Կիոտո, Ճապոնիա), ճապոնացի նկարիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օգատա Կորինին նվիրված խորհրդային փոստային բացիկ
Մակի-է և ռադեն տեխնիկաներով արված Օգատա Կորինի աշխատանքը

Օգատա Կորինը համարվում է Միջնադարյան Ճապոնիայի խոշորագույն նկարիչներից մեկը, Ռիմպա գեղարվեստական ոճի (Ռին դպրոց, այսինքն Կորինայի դպրոց) հիմնադիրը: Նրա աշխատանքներից շատերը ընդգրկված են Ճապոնիայի Ազգային գանձերի (կոկուհո) թվում: Օգատա Կորինը ծնվել է Կիոտոյում, հարուստ վաճառականի ընտանիքում: Ընտանիքը ներգրավված էր արվեստի բնագավառում[5]: Կարիգանե-է (կտորեղենի առևտուր) անվանումով ընտանեկան բիզնեսը սպասարկում էր քաղաքի հարուստ արիստոկրատներին[6]: Նկարչի հայրը, Օգատա Սոկեն (1621-1687) զբաղվում էր գեղագրությամբ և եղել է տեղական Նո թատրոնի հովանավորը[7][8]: Կրտսեր եղբայրը` Օգատա Կենձանը, դարձավ հայտնի նկարիչ և խեցեգործ, եղբայրները հաճախ համատեղ աշխատանքներ էին ստեղծում[9]:

Օգատա Կորինը կարողացել է մշակել իր հատուկ գեղարվեստական դեկորատիվ ոճը, որը հեշտությամբ ճանաչվում էր նկարի ոճավորված ձևերի և սյուժեի իրատեսական արտահայտման շնորհիվ: Օգատա Կորինը գեղանկարչություն է սովորել Կանո դպրոցից Յամամոտո Սոկենի[10], Կանո Ցունենոբուի (1636-1713) և Սումիյոսի Հուկեյայի (1631-1705) մոտ, բայց նրա ստեղծագործության վրա զգալի ազդեցություն են ունեցել Հոնամի Կոեցուն և Տավարայա Սոտացուն[11]:

Հոր մահից հետո` 1687 թվականին[12], եղբայրները տպավորիչ ժառանգություն ստացան: Օգատա Կորինը սկսեց վարել ակտիվ հասարակական կյանք և արագ ծախսել գումարները, մի քանի տարվա ընթացքում նկարիչը զգալի պարտքեր կուտակեց և սկսեց ֆինանսական դժվարություններ կրել[13]:

Օգատա Կորինն իր ստեղծագործություններով հայտնի դարձավ ավելի ուշ շրջանում[14]: Օգատա Կորինը 1701 թվականին ստացավ հոկկյո (Դհարմայի կամուրջ) պատվավոր կոչումը[14]: 1704 թվականին նա տեղափոխվում է Էդո[15][16]: Այստեղ նա ստեղծեց իր բազմաթիվ գլուխգործոցները, մասնավորապես Հիրիկների առաջակալը[17]: Այդ պահին նա սկսեց զբաղվել նաև Սեսսյուի (1420-1506) և Սեսսոնա Սյուկեյայի (մոտ. 1504 -մոտ. 1589)[15] ստեղծագործությունների ուսումնասիրությամբ , որն էլ իր ազդեցությունն ունեցավ նրա աշխատանքների վրա[15]:

1709 թվականին Օգատա Կորինը վերադարձավ Կիոտո[15][16], որտեղ տուն կառուցեց, այնտեղ բացեց արվեստանոց և ապրեց կյանքի մնացած տարիները[18][19]: Նրա վերջին գլուխգործոցներից մեկը դարձավ «Կարմիր և սպիտակ սալորենու ծաղկունքը» առաջակալը[20]: Լաքով աշխատելիս վարպետը հաճախ օգտագործում էր նաև սադափ և արծաթ:

Օգատա Կորինը մահացել է 1716 թվականի հունիսի 2-ին հանրահայտ, բայց աղքատացած[19]: Նրա գերեզմանը գտնվում է Կիոտոյում, Մյոկեն-ձի վանքի տարածքում[21]: Նրա աշակերտներից են եղել Կահեյ Տատեբայասին, Սիկո Վատանաբեն և Ռոսյու Ֆուկայեն[10][22]: Օգատա Կորինայի ժառանգությունը հայտնի և հռչակավոր դարձնելու գործում օժանդակություն են ցուցաբերել նրա եղբայրը` Կենձանը[23] և տարիներ անց Սակայի Հոյիցուն, որը կարողացավ գործնականում վերակենդանացնել Կորինայի ոճը և հրապարակել Օգատա Կորինայի ստեղծագործությունների ավելի քան 100 փայտափորագրական վերարտադրություններ (Կորին հյակկի-ձու)[11]:

Ստեղծագործությունների ընտրանի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիրիկներ (ճապ.՝ 紙本金地著色燕子花図), վեցփեղկանի առաջակալ` ստեղծված շուրջ 1701-1705 թվականներին[24][25], թանաքի և ոսկեջրած թղթի վրա[26]:

Սա նկարչի հոկկյո տիտղոս ստանալուց հետո ստեղծած առաջին աշխատանքներից մեկն էր: Աշխատանքը ստեղծվել է Իսե Մսնոգատարի սյուժեի մոտիվներով Նիձյո ընտանիքի համար, իսկ նրանք այն տրամադրել են Նիսի-հոնգանձի վանքին[27][28]): Առաջակալը ներառված է Ճապոնիայի Ազգային գանձերի ցանկի մեջ:

Մոտավորապես 5-12 տարի անց[29][30] Օգատա Կորինը ստեղծեց «Հիրիկները Յացուհասիի մոտ» առաջակալը (ճապ.՝ 八橋図屏風), որի վրա ավելացվել էր կամուրջ: Առաջակալը թանաքի, ներկերի և ոսկեջրած թղթի օգնությամբ: Ներկայումս այն պահպանվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածու: Գրեթե մեկ դար անց երկու առաջակալները միասին ցուցադրվեցին Նեձու թանգարանում[31][32][33]:

«Քամու աստվածը և որոտի աստվածը» (ճապ.՝ 紙本金地著色風神雷神図) երկփեղկանի առաջակալ[34][35], համարվում է Տավարայի Սոտացուի աշխատանքի բնօրինակի վերարտադրությունը: Զարդանկարում պատկերված է Ռայձինը, որոտի, կայծակի և փոթորիկի աստվածը և Ֆուձին, քամու աստվածը: Հետագայում Սակայի Հոիցուն նույնպես կատարեց այդ աշխատանքի իր վերարտադրությունը[36]: Ստեղծագործությունը գտնվում է Տոկիոյի ազգային թանգարանի հավաքածուում, այն ընդգրկված է Ճապոնիայի կարևորագույն մշակութային արժեքների ցանկում[37]:

«Կարմիր և սպիտակ սալորենու ծաղկունքը» (ճապ.՝ 紙本金地著色紅白梅図), Օգատայի կողմից իր ստեղծագործական գոծունեության ուշ շրջանում ստեղծված երկփեղկանի առաջակալ, որը համարվում է նրա ստեղծագործության գլուխգործոցը[14][38][39][40]: Այնտեղ պատկերված է գետ և կարմիր ու սպիտակ ծաղիկներով երկու ճապոնական սալորենիներ[41]:

Բացի տարասիկոմի տեխնիկայից, աշխատանքը հայտնի է նրանով, որ ծաղիկների թերթիկները պատկերված են մեկ գունանյութով առանց ուրվագծերի[42]: Առաջակալը ընդգրկված է Ճապոնիայի Ազգային գանձերի ցանկում:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Union List of Artist Names
  2. 2,0 2,1 Swartz A. Open Library — 2007.
  3. 3,0 3,1 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
  5. Irises and Red and White Plum Blossoms. Secret of Korin’s Designs. (2015) p. v.
  6. «33. Ogata Korin (1658–1716) 尾形光琳»։ kaikodo։ Վերցված է 2017-09-21 
  7. «33. Ogata Korin (1658-1716) 尾形光琳»։ kaikodo։ Վերցված է 2017-09-21 
  8. Fairbrother Strange, Edward. (19115). «wikisource:1911 Encyclopædia Britannica/Kōrin, Ogata|Kōrin, Ogata]]» in Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  9. Irises and Red and White Plum Blossoms. Secret of Korin’s Designs. (2015) p. vii.
  10. 10,0 10,1 Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). «Kōrin» in Japan Encyclopedia, p. 561, p. 561, at Google Books.
  11. 11,0 11,1 Fairbrother Strange, Edward. (19115). «wikisource:1911 Encyclopædia Britannica/Kōrin, Ogata» in Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  12. «33. Ogata Korin (1658–1716) 尾形光琳»։ kaikodo։ Վերցված է 2017-09-21 
  13. Pekarik, Andrew. (1980). Japanese Lacquer, 1600—1900. p. 57 .
  14. 14,0 14,1 14,2 Irises and Red and White Plum Blossoms. Secret of Korin’s Designs. (2015) p. iv.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 Carpenter, John T. (2012). Designing Nature: The Rinpa Aesthetic in Japanese Art. p. 25-26.
  16. 16,0 16,1 Bridge of Dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art. (2000) p. 312.
  17. «Irises»։ Columbia University։ Վերցված է 2017-09-16 
  18. «Korin’s Residence (reconstructed)»։ MOA Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  19. 19,0 19,1 Pekarik, Andrew. (1980). Japanese Lacquer, 1600—1900. p. 59 .
  20. «Korin’s Residence (reconstructed)»։ MOA Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  21. «RINPA: The Aesthetics of the Capital»։ Kyoto National Museum։ Վերցված է 2017-09-17 
  22. Fairbrother Strange, Edward. (1915). «Kōrin, Ogata» in Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  23. Carpenter, John T. (2012). Designing Nature: The Rinpa Aesthetic in Japanese Art. p. 23.
  24. Daugherty, 2003, էջ 42
  25. «Irises»։ Columbia University։ Վերցված է 2017-09-16 
  26. «Irises»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-16 
  27. «Irises»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-16 
  28. «Special Exhibition: Irises and Mountain Stream in Summer and Autumn»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-17 
  29. «Irises at Yatsuhashi (Eight Bridges)»։ Metropolitan Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  30. «National Treasure Irises of the Nezu Museum and Eight-Bridge of the Metropolitan Museum of Art»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-20 
  31. «Irises at Yatsuhashi (Eight Bridges)»։ Metropolitan Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  32. «National Treasure Irises of the Nezu Museum and Eight-Bridge of the Metropolitan Museum of Art»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-20 
  33. «Irises at Yatsuhashi (Eight Bridges)»։ Metropolitan Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  34. «Irises at Yatsuhashi (Eight Bridges)»։ Metropolitan Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  35. «National Treasure Irises of the Nezu Museum and Eight-Bridge of the Metropolitan Museum of Art»։ Nezu Museum։ Վերցված է 2017-09-20 
  36. «RINPA: The Aesthetics of the Capital»։ Kyoto National Museum։ Վերցված է 2017-09-17 
  37. «Wind God and Thunder God»։ Tokyo National Museum։ Վերցված է 2017-09-17 
  38. «Korin’s Residence (reconstructed)»։ MOA Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-20 
  39. «Red and White Plum Blossoms»։ MOA Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-27 
  40. Carpenter, John T. (2012). Designing Nature: The Rinpa Aesthetic in Japanese Art. p. 146.
  41. Hayakawa et al. (2007), էջ. 58.
  42. «Red and White Plum Blossoms»։ MOA Museum of Art։ Վերցված է 2017-09-27