Վսևոլոդ Բագրիցկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վսևոլոդ Բագրիցկի
Ծնվել է1922
ԾննդավայրՕդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ
Վախճանվել էփետրվարի 26, 1942(1942-02-26)
Վախճանի վայրԴուբովիկ (Լենինգրադի մարզ), Q4263110?, Տոսնենսկի շրջան, Լենինգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունբանաստեղծ, լրագրող և դրամատուրգ
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ

Վսևոլոդ Էդուարդովիչ Բագրիցկի (ռուս.՝ Все́волод Эдуа́рдович Багри́цкий , 1922, Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ - փետրվարի 26, 1942(1942-02-26), Դուբովիկ (Լենինգրադի մարզ), Q4263110?, Տոսնենսկի շրջան, Լենինգրադի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրականագետ, բանաստեղծ ու լրագրող, զինվորական թղթակից: Կյանքի օրոք նրա բանաստեղծությունները գրեթե չեն հրապարակվել։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վսևոլոդ Էդուարդովիչ Բագրիցկին ծնվել է 1922 թվականին: Հայրը Էդուարդ Բագրիցկին էր, մայրը՝ Լիդիա Սուոկը[1]: 1926 թվականին Բագրիցկիների ընտանիքը տեղափոխվել է Կունցևո: Սովորելով դպրոցում՝ Վսևոլոդն աշխատել է «Пионерская правда» թերթում որպես գրական խորհրդատու: Դպրոցում ծանոթացել և ընկերացել է Ելենա Բոների հետ[2][3], ում Վսևոլոդի ծնողներն անվանում էին «մեր օրինական հարսը»[4][5]:

1937 թվականին ձերբակալվել է Վսևոլոդ Բագրիցկու մայրը: 1938 թվականին Վսևոլոդն Օսիպ Մանդելշտամի «Мой щегол, я голову закину…» չհրատարակված բանաստեղծությունն իր հարազատների մոտ ներկայացնել է որպես իրենը և փոփոխած նորից գրել է այն: Հնարավոր է, որ այս բանաստեղծությունը երիտասարդ Վսևոլոդը սովորել է իր հորեղբորից՝ Վլադիմիր Նարբուտից[6]: Կեղծիքը բացահայտել է Կոռնեյ Չուկովսկին, որ ծանոթ էր Մանդելշտամի բանաստեղծությանը հեղինակի նամակից: Վսևոլոդի գրագողությունը կրկին հայտնի է դարձել նրա մահից հետո՝ 1963 թվականին, երբ «Щегол»-ն առաջին անգամ տպագրվել է «Имена на поверке» ժողովածուում Բագրիցկու անվան տակ:

1939-1940 թվականների ձմռանը նա ընդունվել է թատերական ստուդիա, որ ղեկավարում էին Ալեքսեյ Արբուզովը և Վալենտին Պլուչեկը: Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել «Քաղաքը լուսաբացին» պիեսի ստեղծման ու բեմադրման գործում:

1940 թվականից սովորել է Մոսկվայի պետական թատերական ստուդիայում, աշխատել է «Լիտերատուրնայա գազետա» պարբերականում:

1940 թվականին մի կարճ ժամանակ ամուսնացած է եղել Մարինա Ֆիլատովայի հետ:

Բագրիցկու գերեզմանը Նովոդևիչյան գերեզմանատանը [7]

Պատերազմի առաջին օրերից դիմել է իրեն ուղարկելու ռազմաճակատ, թեև զինվորական հաշվառումից հանվել էր խիստ կարճատեսության համար: 1941 թվականին Վսևոլոդն առողջական վիճակի պատճառով ազատվել է զինվորական ծառայությունից և տարհանվել Չիստոպոլ:

Վսևոլոդ Բարիցկին զոհվել է արտական առաջադրանքը կատարելիս 1942 թվականի փետրվարի 26-ին Լենինգրադի մարզի Դուբովիկ գյուղում[8]:

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1958 թվականին լույս է տեսել զոհված բանաստեղծների «Стихи остаются в строю» բանաստեղծությունների ժողովածուն, որտեղ ընդգրկվել էին նաև Բագրիցկու բանաստեղծությունները:
  • 1964 թվականին լույս է տեսել ձեռագրերից կազմված «Дневники. Письма. Стихи» գիրքը:
  • Գրականության և արվեստի ռուսական պետական արխիվում առկա են նյութեր, որոնք նվիրված են Բագրիցկուն[9]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Мигдаль Times № 25. Всеволод, сын Эдуарда. Алена Яворская
  2. Елена Боннэр. Бессонной ночью в канун юбилея
  3. Варяжский, Сергей (2014-03-18)։ ««Одесса, город мой, мы не сдадим тебя!»»։ «Вечерняя Одесса» № 40 (9958)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-04-04-ին։ Վերցված է 2014-04-04։ «…И лишь благодаря настойчивости Елены Боннер в годы «хрущевской оттепели» имена отца и сына впервые встретились на страничках поэтических сборников. …Сложно сказать, как переплелись судьбы этих молодых людей в предвоенные годы, но источники указывают, что Всеволод и Елена, будучи одноклассниками, были очень дружны. И может в шутку, а может и всерьёз, родители Багрицкого называли Елену «наша законная невеста».» 
  4. Елена Боннэр. kp.ru
  5. Вставай же, Всеволод, и всем володай…
  6. Timenchik R. Последняя зима // Toronto Slavic Quarterly. № 7. Winter 2004
  7. Информация из списков захоронения
  8. Стихи, русская поэзия, советская поэзия, биографии поэтов " Всеволод Багрицкий
  9. Багрицкий Всеволод Эдуардович (1922—1942)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]