Վիկտոր Զուբկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիկտոր Զուբկով
Viktor Zoebkov.jpg
 
Կուսակցություն՝ Միասնական Ռուսաստան, ԽՄԿԿ և Մեր տունը Ռուսաստանն է
Կրթություն՝ Սանկտ Պետերբուրգի պետական ագրարային համալսարան
Գիտական աստիճան՝ տնտեսագիտության դոկտոր
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, ձեռնարկատեր և տնտեսագետ
Դավանանք Ռուս ուղղափառ եկեղեցի
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 15, 1941(1941-09-15)[1] (79 տարեկան)
Ծննդավայր Arbat, Kushvinsky district, Սվերդլովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Ինքնագիր Signature of Viktor Zubkov.png
 
Պարգևներ

«Պատվո նշան» շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշան, Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան, Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան, «Աշխատանքի վետերան» մեդալ, Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (Ռուսաստան), Հունգարիային մատուցած ծառայությունների շքանշանի Մեծ խաչ, Weapons of Honour (France)?, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր տնտեսագետ, Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր, Վոլգոգրադի հերոս քաղաքի պատվավոր քաղաքացիներ, Սուրբ իշխան Դանիիլ Մոսկվացու շքանշան, փառքի զենք և Հունգարիայի ծառայությունների շքանշան

Վիկտոր Ալեքսեևիչ Զուբկով (ռուս.՝ Ви́ктор Алексе́евич Зубко́в, սեպտեմբերի 15, 1941(1941-09-15)[1], Arbat, Kushvinsky district, Սվերդլովսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ։ 2012 թվականի մայիսի 30-ից գազ արտահանող երկրների ֆորումի հետ փոխգործակցության հարցերով Ռուսաստանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ[2]։

Տնտեսագիտության դոկտոր, 1991-2004 թվականներին՝ տարբեր նախարարությունների և գերատեսչությունների ղեկավարի տեղակալ։ 2001-2007 թվականներին՝ Ռուսաստանի ֆինանսական հետախուզության ղեկավար։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 14-ից մինչև 2008 թվականի մայիսի 7-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահ[3]։ 2008-2012 թվականների մայիսի 7-ից 8-ը մինչ կառավարության նոր ղեկավարի նշանակումը՝ Ռուսաստանի կառավարության նախագահի պաշտոնակատար։ 2008 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 21-ը՝ Վլադիմիր Պուտինի կառավարության կազմում Ռուսաստանի կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ։ Գազպրոմի տնօրենների խորհրդի նախագահ։ Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար շքանշանի ասպետ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1958-1960 թվականներին՝ Մոնչեգորսկի վերանորոգման և մեխանիկական գործարանի, Մուրմանսկի մարզի Մոնչեգորսկ քաղաքի Նիտիս-Կումուժյե կոմբինատի Հյուսիսնիկել հանքի փականագործ։
  • 1960-1965 թվականներին սովորել է Լենինգրադի գյուղատնտեսական ինստիտուտում (Պուշկին քաղաք, Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջան
  • 1965-1967 թվականներին ծառայել է բանակում։
  • 1967-1985 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի մարզի սովխոզներում բաժանմունքի կառավարչի, տնօրենի տեղակալի, տնօրենի, սովխոզների միավորման գլխավոր տնօրենի պաշտոններում։
  • 1985-1991 թվականներին եղել է Պրիոզերսկի քաղգործկոմի նախագահ, Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության Պրիոզերսկի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար[4], ԽՄԿԿ մարզային կոմիտեի գյուղատնտեսության և սննդի արդյունաբերության և ագրարային բաժնի վարիչ, Լենինգրադի մարզային գործադիր կոմիտեի նախագահի առաջին տեղակալ։
  • 1991-1993 թվականներին Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքապետարանի արտաքին կապերի կոմիտեի նախագահի տեղակալ (միևնույն ժամանակ քաղաքապետարանի արտաքին կապերի կոմիտեի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնում էր Վլադիմիր Պուտինը
  • 1993-1999 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության հարկային պետական ծառայության ղեկավարի տեղակալ, Սանկտ Պետերբուրգի պետական հարկային տեսչության պետ։
  • 1999 թվականին իր թեկնածությունն է առաջադրել Լենինգրադի մարզի նահանգապետի պաշտոնում (հավաքած ձայների 8,6%-ով զբաղեցրել է չորրորդ տեղը)։
  • 1999-2001 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության հարկերի և տուրքերի նախարարի տեղակալ՝ ՌԴ ֆինանսների նախարարության Սանկտ Պետերբուրգի հարկային և գանձումների վարչության ղեկավար։
  • 2001-2004 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալ, Ռուսաստանի Դաշնության ֆինանսական մոնիտորինգի կոմիտեի նախագահի պաշտոնակատար։
  • 2004-2007 թվականներին եղել է ֆինանսական մոնիտորինգի դաշնային ծառայության ղեկավար։
  • 2007 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը նրա թեկնածությունն առաջարկեց Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի պաշտոնում, և սեպտեմբերի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դուման հաստատեց նրան այդ պաշտոնում (նրա օգտին քվեարկել է 381 պատգամավոր, դեմ՝ 47, ձեռնպահ է մնացել 8 պատգամավոր)[5]։ Պաշտոնավարել է մինչև 2008 թվականի մայիսի 8-ը, քանի դեռ Պետական դուման այդ պաշտոնում չի հաստատել Վլադիմիր Պուտինին։
  • 2007 թվականի հոկտեմբերի 4-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 25-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի մշտական անդամ[6]։
  • 2007 թվականի հոկտեմբերի 15-ից մինչև 2008 թվականի մայիսի 27-ը Ռուսաստանի և Բելառուսի Միութենական պետության նախարարների խորհրդի նախագահ[7]։
  • 2008 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 21-ը՝ Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ։ Նա ղեկավարում էր Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունում ագրոարդյունաբերական համալիրի, անտառային տնտեսության և ձկնորսության զարգացման հարցերը։
  • 2008 թվականի հունիսից Գազպրոմ ԲԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահն է։
  • 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ից[8] մինչև 2011 թվականի օգոստոսի 19-ը[9]՝ Ռոսագրոլիզինգ ԲԲԸ տնօրենների խորհրդի նախագահ։
  • 2010 թվականի հունվարի 11-ից մինչև 2012 թվականի մայիս՝ տնտեսական զարգացման և ինտեգրման Միացյալ կառավարական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, մաքսային-սակագնային և ոչ սակագնային կարգավորման ենթահանձնաժողովի ղեկավար, արտաքին առևտրում պաշտպանական միջոցների ղեկավար[10]։
  • Մայիսի 7-ից 8-ը՝ ՌԴ կառավարության նախագահի պաշտոնակատար։
  • 2012 թվականի մայիսի 30-ից գազ արտահանող երկրների ֆորումի հետ փոխգործակցության հարցերով Ռուսաստանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ։
  • 2012 թվականի հունվարից մինչև 2014 թվականի մարտ — Գազպրոմ գազաշարժիչային վառելիք ՍՊԸ վարչության նախագահ և գլխավոր տնօրեն։
  • Պետերբուրգյան երկխոսություն ֆորումի ռուսական համակարգային կոմիտեի նախագահ։
  • Ռուս ուղղափառ եկեղեցու կիրակնօրյա Նովո-Երուսաղեմյան Ստավրոպոլի արական վանքի վերականգնման բարեգործական հիմնադրամի վարչության նախագահ։

Կուսակցական պատկանելություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1967-ից 1991 թվականներին՝ ԽՄԿԿ անդամ։ 1995 թվականից մտնում էր կառավարությանը մոտ Մեր տունը Ռուսաստանն է կուսակցության կազմի մեջ։ 2000 թվականին զբաղեցրել է Միասնություն կուսակցության Պետերբուրգի միավորման ղեկավարի պաշտոնը։ 2002 թվականից ընդգրկված էր Միասնական Ռուսաստան կուսակցության կողմնակիցների շարժման համակարգող խորհրդի կազմում, սակայն խմբակցությունից դուրս գալուց հետո, որի կողմնակիցն է նա, նրա հետ այլևս կապ չի ունեցել[11]։ Ռուսաստանի կառավարության նախագահ նշանակվելու պահին անկուսակցական է[12]։

Գիտական աստիճան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տնտեսագիտության թեկնածու։ Ատենախոսության թեման՝ «Լենինգրադի մարզի օրինակով հանքային-հումքային համալիրի հարկային մեխանիզմի կատարելագործումը» (պաշտպանված է 2000 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի Գ. Պլեխանովի անվան պետական լեռնագործական ինստիտուտում)։
  • Տնտեսագիտության դոկտոր։ Ատենախոսության թեման՝ «Ռուսաստանի Դաշնությունը հանցավոր եկամուտների օրինականացման (լվացման) և ահաբեկչության ֆինանսավորման հակազդման միջազգային համակարգում»։  Պաշտպանված է 2010 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր պետական ծառայության ռուսական ակադեմիայում։

Դասային աստիճան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 1-ին աստիճանի շքանշան (2012)[13][14]
  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 2-րդ աստիճանի շքանշան (2008 թվականի սեպտեմբերի 19)՝ պետության տնտեսական քաղաքականության իրականացման գործում ունեցած անձնական մեծ ավանդի և բազմամյա բեղմնավոր գործունեության համար[15]
  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան (2006 թվականի մայիսի 9)՝ Ռուսաստանի Դաշնության տնտեսական շահերի պաշտպանության գործում ներդրած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար[16]
  • Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 4-րդ աստիճանի շքանշան (2000 թվականի ապրիլի 11)՝ պետությանը մատուցած ծառայությունների և տնտեսական բարեփոխումների իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար[17]
  • Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (2015 թվական)
  • սառը զենքի պարգև՝ սպայական դաշույն[18]
  • Աշխատանքային կարմիր դրոշ շքանշան (1981 թվական)
  • Պատվո նշան շքանշան (1975 թվական)
  • Աշխատանքի վետերան մեդալ (1986 թվական)
  • Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր տնտեսագետ (2001 թվականի սեպտեմբերի 16)՝ տնտեսության և ֆինանսական գործունեության բնագավառում ունեցած վաստակի համար[19]
  • Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր (1998 թվական)
  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալություն (2003 թվականի հոկտեմբերի 24)՝ հանցավոր ճանապարհով ստացված եկամուտների օրինականացման և ահաբեկչության ֆինանսավորման հակազդման համակարգի ստեղծման գործում ունեցած վաստակի համար[20]
  • Լենինգրադի մարզի պատվավոր քաղաքացի (2009 թվական)
  • Վոլգոգրադի հերոս-քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
  • Պրիոզերսկա քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
  • Սեստրորեցկա քաղաքի պատվավոր բնակիչ (2015 թվական)[21]
  • Սուրբ Դանիել Մոսկվացի բարեպաշտ իշխանի 1-ին աստիճանի շքանշան (ՌՈՒԵ, 2011 թվական)[22]
  • Արժանիքների շքանշան (Հունգարիա) (Քաղաքացիական 2-րդ աստիճանի Աստղով Խաչ, 2012 թվականի հոկտեմբեր, հանձնվել է 2013 թվականի մարտի 27-ին)՝ հունգարա-ռուսական երկկողմ քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և գործարար կապերի զարգացման համար:

Սեփականություն և եկամուտներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2013 թվականի հուլիսից մինչև 2014 թվականի փետրվարը տիրապետում էր Գազպրոմի բաժնետոմսերի շուրջ 0,0001  %-ը, բաժնեմասը վաճառել էր Ղրիմի միացման ֆոնին գնանշումների էական անկումից ոչ շատ առաջ[23]։

Քաղաքական որոշումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վարչապետի առաջին կադրային որոշումը (2007 թվականի սեպտեմբերի 18) պաշտպանության նախարար Սերդյուկովի պաշտոնաթողության խնդրագիրն էր «մտերիմ ազգակցական հարաբերությունների պատճառով»[24]։ Հրաժարականը, սակայն, չի ընդունվել[25]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Munzinger-Archiv (գերմ.) — 1913.
  2. «Указ Президента РФ от 30.05.2012 № 751 «О специальном представителе Президента Российской Федерации по взаимодействию с форумом стран — экспортёров газа»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-04-27-ին։ Վերցված է 2012-11-06 
  3. «Указ Президента Российской Федерации от 14.09.2007 № 1202»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-10-23-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  4. Зубков, Виктор. Lenta.ru.
  5. Виктор Зубков утверждён премьер-министром России. Lenta.ru, 14.9.2007.
  6. Указ Президента Российской Федерации от 04.10.2007 № 1339 Archived 2007-10-11 at the Wayback Machine..
  7. Белоруссия: Зубков назначен главой союзного правительства. Росбалт.ру.
  8. Председателем Совета директоров ОАО «Росагролизинг» избран Первый заместитель Председателя Правительства Российской Федерации В. А. Зубков. Интернет-портал Правительства РФ.
  9. Валентина Иванова избрана Председателем Совета директоров ОАО «Росагролизинг»(չաշխատող հղում). Официальный сайт ОАО «Росагролизинг».
  10. Зубков стал замом Шувалова в экономической правительственной комиссии. www.zaks.ru, 12.01.2010.
  11. Виктор Зубков рассказал о себе депутатам Государственной Думы Распечатка передачи Время Свободы. Итоговый выпуск на радио Свобода от 13 сентября 2007 года
  12. «Зубков останется беспартийным»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-09-29-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  13. «Ведомости»: Медведев наградит десятки чиновников, в том числе Нургалиева и Володина
  14. Раздаст по заслугам
  15. «Указ Президента Российской Федерации от 19.09.2008 № 1392 «О награждении орденом „За заслуги перед Отечеством“ II степени Зубкова В. А.»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-01-29-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  16. «Указ Президента Российской Федерации от 9 мая 2006 г. № 464»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-17-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  17. «Указ Президента Российской Федерации от 11 апреля 2000 г. № 664»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-17-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  18. Мария Олькина. «Лучших граждан России» вооружили кортиками // «Коммерсантъ С-Петербург» N 84/П (3415) от 15.05.2006
  19. «Указ Президента РФ от 16 сентября 2001 г. № 1138»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-06-17-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  20. Распоряжение Президента Российской Федерации от 24 октября 2003 года № 491-рп «О поощрении Зубкова В.А.»
  21. «Решение Муниципального совета города Сестрорецка от 09.07.2015 №50»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2015-08-29 
  22. Святейший Патриарх Кирилл наградил первого вице-премьера В. А. Зубкова орденом Даниила Московского I степени
  23. Зубков продал свою долю в «Газпроме» до обвала котировок
  24. «Зубков представил Путину предложения по составу правительства»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-12-03-ին։ Վերցված է 2020-04-10 
  25. Анатолий Сердюков сохранил за собой пост министра обороны. rg.ru от 24 сентября 2007 г.


Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]