Սպիտակ, սպիտակ օր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox cinema.png
Սպիտակ, սպիտակ օր
իսլ.՝ Hvítur, hvítur dagur
Սպիտակ, սպիտակ օր.jpg
ԵրկիրFlag of Iceland.svg Իսլանդիա
Flag of Denmark.svg Դանիա
Flag of Sweden.svg Շվեդիա
Ժանրդրամա
Թվական2019, փետրվարի 20, 2020[1] և հոկտեմբերի 31, 2019[2]
Լեզուիսլանդերեն
ՌեժիսորHlynur Pálmason?
ՊրոդյուսերGuðmundur Arnar Guðmundsson?
ԴերակատարներԻնգվար Էգերտ Սիգուրդսոն, Ída Mekkín Hlynsdóttir?, Hilmir Snær Guðnason?, Sara Dögg Ásgeirsdóttir?, Björn Ingi Hilmarsson? և Elma Stefania Agustsdottir?
ՕպերատորMaria von Hausswolff?
Պաշտոնական կայքէջ

«Սպիտակ, սպիտակ օր» (իսլ.՝ Hvítur, Hvítur Dagur), 2019 թվականի իսլանդական դրամատիկ ֆիլմ, որը նկարահանվել է 2019 թվականին։ Ֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվել է 2019 թվականի մայիսի 16-ին՝ Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ[3]։ Պրեմիերան կայացել է Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում՝ սեպտեմբերի 6-ին[4]։ Ֆիլմի ռուսական վարձույթը թողարկվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին[5], վարձակալողը եղել է «Ինոեկինո» ընկերությունը[6]։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան տեղի է ունեցել 2020 թվականի ապրիլի 17-ին[7]։

Կինոնկարը հաղթել է էլեկտրոնային քվեարկությունում և Օսկարի 92-րդ մրցանակաբաշխությունում երկիրը պետք է ներկայացներ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում, բայց այդպես էլ չի առաջադրվել[8][9]։

«Սպիտակ, սպիտակ օրը» իսլանդական ասացվածք է, երբ երկինքը միահյուսվում է ձյան ծածկույթին, և ննջեցյալները կարող են հաղորդակցվել կենդանի մարդկանց հետ[10]։ Ըստ Պալմասոնի՝ ֆիլմը հղում չունի Արսենի Տարկովսկու համանուն բանաստեղծությանը և Անդրեյ Տարկովսկու «Հայելի» ֆիլմի սցենարին[11][12]։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իսլանդիայի հեռավոր քաղաքներից մեկում ոստիկանապետը, գտնվելով ծառայությունից դուրս, սկսում է տեղացիներից մեկին կասկածել վերջերս ավտովթարից մահացած իր կնոջ հետ սիրավեպ ունենալու մեջ։ Աստիճանաբար ճշմարտությունն իմանալու նրա սևեռուն գաղափարը հասունանում է, և նա սկսում է անխուսափելիորեն վտանգել իրեն և իր մտերիմներին[5][13][14][15][16]։

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերասան Դեր
Ինգվար Էգերտ Սիգուրդսոն Ինգիմունդուր Ինգիմունդուր
Իդա Մեքին Հլինսդոտիր Սալկա Սալկա
Հիլմիր-Սնայր Գվյուդնասոն Օլգեիր Օլգեիր
Սառա դոգ Ասգերսդոտիր Ինգիմունդուրի կինը Ինգիմունդուրի կինը
Բյորն Ինգի Հիլմարսոն Տրաստի Տրաստի
Էլմա Ստեֆանիա Ագուստսդոտիր Էլին Էլին
Լաուվեյա Էլիասդոուտիր Ինդիբյորգ Ինդիբյորգ
Սիգյուրդյուր Սիգուրյոունսոն Բյոսի Բյոսի
Առնալդուր Էրնստ Բյորնսոն Հրաֆն Հրաֆն
Տոր Տուլինիուս Ջորջ Ջորջ

Արտադրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմը նկարահանվել է 35 միլիմետրանոց ժապավենով և մշակվել է Շվեդիայի լաբորատորիայում, իսկ տան շինարարության և մեքենայի անկման տեսարանները նկարահանվել են Super 35-ով[5][12]։ Նկարահանումները կատարվել են Իսլանդիայում[17]։

Գաղափարը, ըստ ռեժիսորի խոսքերի, իր մոտ ծագել է 2007 թվականին՝ «Սպիտակ օր» լուսանկարների շարքի վրա աշխատելիս։ Այստեղից էլ առաջացել է ապագա ֆիլմի աշխատանքային անվանումը, այնուհետև կրին ավելացվել է «սպիտակ» բառը[18]։

Քննադատություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Film.ru պորտալի տեսաբան, լրագրող Ալիխան Իսրապիլովը ֆիլմին 10 հնարավորից նշանակել է 8 միավոր՝ ընդգծելով, որ ռեժիսորը գտել է «ոսկե միջինը տեսողական պատումի ու կոնֆլիկտները բարձրաձայնելու միջև»[19]։

InterMedia տեղեկատվական գործակալության կինոքննադատ Վադիմ Բոգդանովը 10 միավորանոց սանդղակով ֆիլմը գնահատել է 7,5։ Քննադատն առանձնացրել է ռեժիսոր Պալմասոնի որոշ առանձնահատկություններ՝ «ժապավենի վրա նկարահանելու կիրք, սպիտակ գույների առատ օգտագործում և ընտանիքի թեման խիստ ուշադիր քննող հուզական պատմություններ»[20]։

«ԿինոԱֆիշա» պորտալի գրախոս Քսենյա Ռեուտովան ուշադրությունը կենտրոնացնում է այն բանի վրա, թե ինչպես են կազմակերպվել նկարահանումները. «հերոսների դիտումը կատարվում է արտաքին դիրքերից՝ ցանկապատի հետևից, պատի հետևից, ապակու հետևից, քարի հետևից, առավել սյուռեալիստական տեսարանները ճանապարհային տեսախցիկներից կադրեր են»։ Քննադատը նշում է, որ ռեժիսորն աշխատում է որպես նկարիչ, և ֆիլմը «գեղագիտական տեսարանի բարձրագույն մակարդակում է»[17]։

The Film Stage պորտալի կինոտեսաբան Ռորի Օ'Քոնները նշում է դետալների մանրամասն վիզուալացումը[21]։ Իսկ ScreenDaily կայքի քննադատ Լիզա Նեսելսոնը գտնում է, որ այս ֆիլմը «թաքնված զգացմունքների պատմություն է, որոնք դուրս են հոսում հիանալի լանդշաֆտի մեջ»[22]։

Ըստ Metacritic ագրեգատ կայքի՝ ֆիլմը 100 հնարավորից ստացել է 84 միավոր՝ հիմնվելով 4 քննադատությունների վրա[23]։

Մրցանակներ և անվանակարգեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թվական Մրցանակաբաշխություն Կատեգորիա Առաջադրվող Արդյունք
2018 Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոն ARTEKino (կինոյի զարգացման համար)[24] Հլինյուր Պալմասոն Հաղթանակ
2019 Ցյուրիխի կինոփառատոն «Ոսկե աչք» Առաջադրված
Հատուկ մրցանակ: «Միջազգային գեղարվեստական ​​ֆիլմ»[25] «Սպիտակ, սպիտակ օր» Հաղթանակ
Տրանսիլվանիայի միջազգային կինոփառատոն «Լավագույն դերասան»[26][15] Ինգվար Է. Սիգուրդսոն Հաղթանակ
«Լավագույն ֆիլմ»[27][28] «Սպիտակ, սպիտակ օր» Առաջադրված
Թուրինի կինոփառատոն «Լավագույն ֆիլմ»[29] Հաղթանակ
«Առա՜ջ»[30] Հաղթանակ
Հատուկ մրցանակ: «Լավագույն սցենար»[30] Հլինյուր Պալմասոն Հաղթանակ
Սան Պաուլոյի միջազգային կինոփառատոն «Նոր տնօրենների մրցույթ»[31] «Սպիտակ, սպիտակ օր» Առաջադրված
Աթենքի միջազգային կինոփառատոն «Լավագույն կինոնկար»[32] Առաջադրված
Կաննի կինոփառատոն «Քննադատության շաբաթ» մասնակից
Լուի Ռոդերերի «Ծագող աստղ» հիմնադրամի մրցանակ[33] Ինգվար Է. Սիգուրդսոն Հաղթանակ
Եվրոպական կինոմրցանակ «Լավագույն դերասան»[34][35] Առաջադրված
Գենտի միջազգային կինոփառատոն «Լավագույն ֆիլմ»[36] «Սպիտակ, սպիտակ օր» Առաջադրված
Խիխոնի միջազգային կինոփառատոն «Լավագույն ֆիլմ»[37] Առաջադրված
Համբուրգի կինոփառատոն Art Cinema մրցանակ: «Լավագույն կինոնկար»[38] Առաջադրված
Հեմպտոնի միջազգային կինոփառատոն «Լավագույն պատմություն»[39] Հլինյուր Պալմասոն Հաղթանակ
Հատուկ մրցանակ: «Լավագույն պատմություն»[40] Իդա Մեկին Հլինսդոտիր Հաղթանակ
Կինեմատոգրաֆիստ Մանակի եղբայրների միջազգային կինոփառատոն «Золотая камера»[41] Մարիա ֆոն Հաուսվոլֆ Առաջադրված
Մոնրեալի նոր կինոյի փառատոն «Լավագույն մեկնաբանություն» (Լավագույն դերասան)[42] Ինգվար Է. Սիգուրդսոն Հաղթանակ
«Ոսկե գայլ» (Լավագույն ֆիլմ)[42] «Սպիտակ, սպիտակ օր» Առաջադրված
Մոտովունի կինոփառատոն «Մոտովունի Պրոպելլեր»[43] Հաղթանակ
Հյուսիսային խորհրդի կինոմրցանակ[44] Առաջադրված
Հյուսիսային միջազգային կինոփառատոն «Ֆիլմի լավագույն Հյուսիսային պատմություն»[45] Հաղթանակ
2020 Անժեի առաջին եվրոպական կինոփառատոն «Приз Большого жюри»[46] Առաջադրված
Փալմ Սփրինգսի միջազգային կինոփառատոն «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» (FIPRESCI մրցանակ)[47] Առաջադրված
Յակուտսկի միջազգային կինոփառատոն «Ռիթմի և գույնի համար ՝ որպես ռիթմիկ կյանքի նկարագրություն» (հատուկ մրցանակ)[48] Հաղթանակ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. film-dienst (գերմ.) — 1947. — ISSN 0720-0781
  2. http://nmhh.hu/dokumentum/198182/terjesztett_filmalkotasok_art_filmek_nyilvantartasa.xlsx
  3. Christopher Vourlias, Christopher Vourlias (2019-07-06)։ «Hlynur Palmason’s ‘A White, White Day’ Sells to China, U.K. (EXCLUSIVE)» (անգլերեն)։ Variety։ Վերցված է 2020-03-22 
  4. Mike Fleming Jr, Mike Fleming Jr (2019-08-13)։ «Toronto Adds ‘The Aeronauts,’ ‘Mosul,’ ‘Seberg,’ & More To Festival Slate» (անգլերեն)։ Deadline։ Վերցված է 2020-03-22 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Как сделан «Белый, белый день» Хлинюра Палмасона, самого перспективного режиссера Исландии» (ռուսերեն)։ Искусство кино։ Վերցված է 2020-03-23 
  6. ««Белый, белый день» Хлинюра Палмасона выходит в российский прокат | Colta.ru»։ www.colta.ru։ Վերցված է 2020-03-23 
  7. «A White, White Day (Hvítur, hvítur dagur) (2020)» (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-03-23 
  8. «A White, White Day Will Be Iceland's Submission to the Oscars» (անգլերեն)։ Iceland Review։ 2019-09-25։ Վերցված է 2020-03-22 
  9. «The Oscars should have made room for the intense and elemental A White, White Day» (անգլերեն)։ Film։ Վերցված է 2020-03-23 
  10. Белый крик // Коммерсантъ.
  11. Белым по белому // Коммерсантъ.
  12. 12,0 12,1 «"Белый, белый день": элегический исландский триллер и оммаж Андрею Тарковскому» (ռուսերեն)։ sobesednik.ru։ Վերցված է 2020-03-23 
  13. ««Белый, белый день»: Как исландская драма снова возродит в вас человека» (ռուսերեն)։ КиноРепортер։ 2020-03-18։ Վերցված է 2020-03-23 
  14. «'A White, White Day': Film Review | Cannes 2019» (անգլերեն)։ The Hollywood Reporter։ Վերցված է 2020-03-23 
  15. 15,0 15,1 Author A. seat in the dark (2019-06-07)։ «Transilvania International Film Festival 2019 – Part 1: Symphony of the Ursus Factory; Bota; Daybreak; A White, White Day» (անգլերեն)։ A seat in the dark։ Վերցված է 2020-03-23 
  16. ««Белый, белый день»: трагикомическое путешествие в Исландию» (ռուսերեն)։ Профиль։ Վերցված է 2020-03-23 
  17. 17,0 17,1 ««Белый, белый день»: Рецензия Киноафиши» (ռուսերեն)։ www.kinoafisha.info։ Վերցված է 2020-03-23 
  18. ««Новгород» покажет исландский «Белый, белый день»»։ Новгородские Ведомости (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-03-26-ին։ Վերցված է 2020-08-05 
  19. «Смерть ему к лицу: рецензия на фильм «Белый, белый день»»։ www.film.ru։ Վերցված է 2020-03-23 
  20. «Рецензия на фильм «Белый, белый день»: О монстрах и людях»։ www.intermedia.ru։ 2020-03-19։ Վերցված է 2020-03-23 
  21. Rory O'Connor (2019-05-24)։ «Cannes Review: ‘A White, White Day’ is a Virtuosic, Darkly Comic Journey Through Grief» (անգլերեն)։ The Film Stage։ Վերցված է 2020-03-23 
  22. Lisa Nesselson2019-05-16T13:00:00+01:00։ «'A White, White Day': Cannes Review» (անգլերեն)։ Screen։ Վերցված է 2020-03-23 
  23. «A White, White Day»։ Վերցված է 2020-03-23 
  24. «ARTEKino International Prize» (անգլերեն)։ IFFR։ 2015-09-04։ Վերցված է 2020-03-22 
  25. «Zurich Film Festival 2019» (անգլերեն)։ MUBI։ Վերցված է 2020-03-22 
  26. «Monos Wins 18th Transilvania Trophy» (անգլերեն)։ tiff.ro։ Վերցված է 2020-03-22 
  27. «TIFF 2019: the Official Competition» (անգլերեն)։ tiff.ro։ Վերցված է 2020-03-22 
  28. «Special Screenings at TIFF 2019» (անգլերեն)։ tiff.ro։ Վերցված է 2020-03-22 
  29. «I vincitori dei premi ufficiali del 37TFF» (իտալերեն)։ Torino Film Festival։ 2019-11-30։ Վերցված է 2020-03-22 
  30. 30,0 30,1 «Premi collaterali 37TFF: i vincitori» (իտալերեն)։ Torino Film Festival։ 2019-11-30։ Վերցված է 2020-03-22 
  31. «São Paulo International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-22 
  32. «Athens International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-22 
  33. «Winners | La Semaine de la Critique of Festival de Cannes» (անգլերեն)։ Semaine de la Critique du Festival de Cannes։ Վերցված է 2020-03-22 
  34. «European Film Academy : Nominations for the European Film Awards 2019»։ www.europeanfilmacademy.org։ Վերցված է 2020-03-22 
  35. «Объявлены номинанты на премию Европейской киноакадемии» (ռուսերեն)։ KINOMANIA.RU։ Վերցված է 2020-03-23 
  36. «Ghent International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  37. «Gijón International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  38. «Hamburg Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  39. «Hamptons International Film Festival : 2019 Narrative Competition Award Winner» (անգլերեն)։ filmguide.hamptonsfilmfest.org։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-08-14-ին։ Վերցված է 2020-03-23 
  40. «Hamptons International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  41. «International Cinematographers' Film Festival Manaki Brothers (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  42. 42,0 42,1 «Montréal Festival of New Cinema (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  43. «Motovun Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  44. «Nordic Council (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  45. «Nordic International Film Festival (2019)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  46. «Angers European First Film Festival (2020)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-22 
  47. «Palm Springs International Film Festival (2020)»։ IMDb։ Վերցված է 2020-03-23 
  48. «Магическое кино Якутского фестиваля»։ newtribuna.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-05-05-ին։ Վերցված է 2020-08-05 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]