Սուադ Մասսի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սուադ Մասսի
Souad-Massi.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 23, 1972(1972-08-23)[1] (47 տարեկան)
Ալժիր, Ալժիր
ԵրկիրFlag of Algeria.svg Ալժիր
Ժանրերփոփ երաժշտություն
Մասնագիտություներգչուհի, հեղինակ-կատարող, կոմպոզիտոր և կիթառահար
Գործիքներկիթառ և վոկալ
ԼեյբլIsland Records
Կայքsouadmassi.artistes.universalmusic.fr
Souad Massi Վիքիպահեստում

Սուադ Մասսի (արաբ․՝ سعاد ماسي, օգոստոսի 23, 1972(1972-08-23)[1], Ալժիր, Ալժիր), ալժիրցի բերբեր երգիչ, երգահան և կիթառահար։ Սկսել է իր կարիերան Կաբիլում՝ ներկայացնելով Ատակոր քաղաքական ռոք խումբը մինչև երկրից հեռանալը, մինչև մահվան մի շարք սպառնալիքները, հետապնդումները։ 1999 թվականին Մասսին Փարիզում ներկայացել է Femmes d'Algerie (Կանայք Ալժիրից) համերգով, որը ձայնագրվել է Այլընդ Ռիքորդի հետ պայմանագրի կնքման շնորհիվ։

Մասսի երաժշտությունը, որը աչքի է ընկնում ակուստիկ կիթառի առանձնահատկություններով, ներկայացնում է արևմտյան երաժշտության ոճը՝ փոքր-ինչ ազդված ռոքից, ժողովրդական կամ պորտուգալական ֆադուից՝ բայց միաժամանակ ներառելով արևելյան երաժշտական ազդեցությունն ու արևելյան գործիքավորումը, ինչպես օրինակ ուդը, ինչպես աֆրիկյան երաժշտական ոճավորումները։ Մասսին երգել է դասական արաբերենով, ալժիրյան արաբերենով, ֆրանսերենով, երբեմն՝ անգլերենով և Կաբիլյան Բերբեր (Լիբիա-բերբերական լեզուներ) լեզվով, հաճախ մեկ երգի մեջ գործածելով մեկից ավելի լեզուներ։

Մանկություն և առաջին բենդեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասսին 2005 թվականին, ելույթի ժամանակ

Մասսին ծնվել է Ալժիրում՝ ալժիրյան վեց հոգանոց աղքատ ընտանիքում։ Մեծացել է Ալժիրի հարևանությամբ գտնվող Բաբ-Էլ-Օուդ աշխատավորների դասի ընտանիքում, վաղ հասակում և՛ երգում էր, և՛ կիթառ էր նվագում[2]:

Քաջալերվելով իր մեծ եղբորից ՝ սկսել է սովորել երաժշտություն երիտասարդ հասակում, երգել և կիթառ նվագել[3]։ Մեծանալով ՝ նա ինքն իրեն ընկղմել է ամերիկյան ժողովրդական և արմատական երաժշտության մեջ․ երաժշտական ոճեր, որոնք ավելի ուշ պիտի ուժեղ ազդեցություն ունենային նրա երգահանության վրա[4]։ 17 տարեկան հասակում նա միացել է մի ֆլամենգո բենդի, բայց արագորեն աճելով ձանձրացել, հիասթափվել և հեռացել է։

Մինչև 1990-ականները Մասսին միացել է ալժիրյան քաղաքական Ատակոր ռոք բենդին, որն էլ ոգեշնչվել էր արևմտյան ռոկ բենդերից, ինչպես օրինակ Լեդ Զեփելին, U2-ը։ Նա խմբի հետ ձայնագրվել և ելույթ է ունեցել 7 տարի, թողարկել է մեկ հաջողակ ալբոմ և երկու հանրահայտ երաժշտական հոլովակ[5]: Բենդը, այնուամենայնիվ, իր քաղաքական բառերով և աճող հանրահայտությամբ, թիրախ էր դարձել։ Մասսին ծպտվել էր՝ կտրելով իր մազերը և հագնելով տղամարդու զգեստներ, բայց, այնուամենայնիվ, նա չի կարողացել թաքնվել անանուն մահվան սպառնալիքներից[3]: 1999 թվականին նա լքել է բենդը և հեռացել Փարիզ` Ֆրանսիա։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սոադ Մասսին հիմա բնակվում է Ֆրանսիայում ՝ Փարիզում՝ իր ֆրանսիացի-մարոկկացի ամուսնու՝ Մուհամմեդի և նրանց երկու դուստրերի՝ Ինջիի և Ամիրայի հետ[2] [6]: Նա Լեոնարդ Քոհենի երկրպագուն է և բաժանորդագրված է AC/DC-ում և INXS-ում՝ ունենալով իր ձևավորված ազդեցությունը [7] [6]:

Սոլո կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1999 թվականին Մասսին հրավիրվել է մասնակցելու Փարիզում կայանալիք Femmes d'Algerie (Ալժիրի կանայք) փառատոնին, որը թույլ է տալիս նրան պայմանագիր կնքել Այլընդ Ռիքորդսի հետ[8]։ 2001 թվականի հունիսին նա թողարկել է իր սոլո դեբյուտ ալբոմը՝ Raoui(Storyteller), որը AllMusic-ը համեմատում է 1960-ականների ամերիկյան ֆոլկ երաժշտությունների հետ[9]։ Հիմնականում երգել է ֆրանսերեն և արաբերեն։ Ալբոմը դարձել է քննադատված և Ֆրանսիայում ունեցել է կոմերցիոն հաջողություն[5]: Հաջորդող տարին առաջադրվել է որպես "Best Newcomer" (Լավագույն հայտնություն) Ռադիո 3-ի World Music Awards-ում[10]:

2003-ին նա թողարկել է իր երկրորդ ալբոմը՝ Deb ("Heartbroken"). Ալբոմի բառերը ավելի շատ անձնական են, քան քաղաքական և այն դարձել է ամենահաջողակ հյուսիսաֆրիկյան ալբոմներից մեկը[11]: Երեք տարի անց Մասսին թողարկել է իր երրորդ ալբոմը՝ Mesk Elil ("Honeysuckle")․ Ալբոմը իր մեջ ներառում է սիրո և կորստի թեմաները, որոնք ներկայացված էին Deb ալբոմում և գլխավոր առանձնահատկություններն են դուետները Դաբի Տուրի և Ռաբահ Խալֆայի հետ։ 2006-ին նա իտալական բազմազան շոուի հյուր աստղն էր "Non facciamoci prendere dal panico"՝ հրավիրված իտալացի երգիչ և շոումեն Ջիանի Մորանդիի կողմից։

2010-ին նա թողարկել է իր չորրորդ ստուդիո-ալբոմը՝ Ô Houria. Այս ալբոմը հովանավորվել է Ֆրենսիս Կաբրելի և Ֆրանկոյզ Միշելի կողմից։ Կարևոր առանձնահատկությունն է Փոլ Ուելլերի դաշնամուրը և վոկալը վերջին երգում։

Երաժշտական ժառանգություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սոլո ալբոմներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2001։ Raoui
  • 2003։ Deb
  • 2005։ Mesk Elil
  • 2007։ Live acoustique
  • 2010։ Ô Houria
  • 2015։ El Mutakallimun

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 Kasolowsky Raissa։ «Just A Minute with Algerian singer Souad Massi»։ Վերցված է March 14, 2018 
  3. 3,0 3,1 "Biography". Allmusic. Retrieved January 1, 2007.
  4. "Africa's shining music stars". BBC News. Retrieved January 1, 2007.
  5. 5,0 5,1 "Souad Massi". African Musician Profiles. Retrieved January 1, 2007.
  6. 6,0 6,1 http://www.adelaidenow.com.au/ipad/festival-preview/news-story/dc919059f28b5de1c87fe72fba1867af?sv=11308afd5f7301835556127e02f3759d&nk=4971cae51ab9e5c4ab26e48b12a0468a-1499899531
  7. «Subscribe to read»։ Financial Times։ Վերցված է March 14, 2018 
  8. Martin Longley (October 14, 2005)։ «Souad Massi: Outcast in her native land»։ The Independent։ Վերցված է April 27, 2009 (չաշխատող հղում)
  9. Chris Nickson. "Review of Raoui", Allmusic. Retrieved January 1, 2007.
  10. Cornwell, Jane. "Belly dancing in the aisles"(չաշխատող հղում). Evening Standard. Retrieved April 27, 2009.
  11. "Souad Massi (Algeria)". BBC Radio 3. Retrieved January 1, 2007.