Սաշա Գիտրի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սաշա Գիտրի
ֆր.՝ Sacha Guitry
Դիմանկար
Ծնվել էփետրվարի 21, 1885(1885-02-21)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էհուլիսի 24, 1957(1957-07-24)[1][2][3][…] (72 տարեկան) կամ մայիսի 24, 1957(1957-05-24)[4] (72 տարեկան)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա[5]
ԳերեզմանՄոնմարտր գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1958).svg Ֆրանսիա[6]
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
ԿրթությունԺանսոն-դը-Սայի լիցեյ
Մասնագիտությունսցենարիստ, դրամատուրգ, կինոռեժիսոր, թատերական ռեժիսոր, լիբրետիստ, թատրոնի դերասան, կինոդերասան և հեղինակ
ԱմուսինJacqueline Delubac?, Geneviève Guitry?, Շառլոտա Լիզես, Yvonne Printemps? և Լանա Մարկոնի
Ծնողներհայր՝ Լյուսեն Գի, մայր՝ Renée Delmas?
Պարգևներ և
մրցանակներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Պատվավոր լեգեոնի շքանշանի սպա[1] Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Commander of the Order of Saint-Charles? Commander of the order of Nichan Iftikhar?[1] հանրակրթության սպա[1] Officer of the Order of Leopold?[1] և Լեհաստանի վերածննդի շքանշանի կոմանդոր
ԱնդամությունԳոնկուրյան ակադեմիա
Sacha Guitry Վիքիպահեստում

Ալեքսանդր Ժորժ Պիեր Գիտրի կամ Սաշա Գիտրի (փետրվարի 21, 1885(1885-02-21)[1][2][3][…], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[1] - հուլիսի 24, 1957(1957-07-24)[1][2][3][…] կամ մայիսի 24, 1957(1957-05-24)[4], Փարիզ, Ֆրանսիա[5]), ֆրանսիացի դրամատուրգ, դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Գրել է շուրջ 124 թատերական ներկայացումներ, որոնցից շատերը հաջողություն են ունեցել։ 36 ֆիլմերի ռեժիսոր է, որոնցից 17-ն իր գրած ներկայացումների էկրանավորումն են։ Գիտրին խաղացել է վերջիններիս մեծ մասում («Մի խաբեբայի սիրավեպը», «Ցանկալին», «Իմ հայրը ճիշտ էր» և այլ ֆիլմերում)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երիտասարդություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեքսանդր կամ Սաշա Գիտրին[7] կոմիկ դերասան Լյուսիեն Գիտրիի և հայտնի լրագրող Ռընե Դելմաս դը Պոն-Ժեստի դուստր Ռընե Դելմասի որդին է։ Գիտրին իրենց ընտանիքի չորս արու զավակներից երրորդն էր, նրա երկու եղբայրները ծնվելուց շատ չանցած մահացել են։ Ավագ եղբայրը՝ Ժանը, ով ծնվել էր 1884 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում, դարձել է կոմիկ դերասան ու լրագրող, սակայն մահացել է տրանսպորտային պատահարի հետևանքով՝ 1920 թվականին։

Սաշայի ծնողները բաժանվել են 1885 թվականին, պատճառը հոր սիրավեպն էր Սառա Բեռնարի հետ։ Բաժանումը պաշտոնապես գրանցվել է 1889 թվականի փետրվարին, իսկ Սաշային հանձնել են մոր խնամակալությանը։

Դեբյուտներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Sacha Guitry incarné par Denis Podalydès à la Cinémathèque française.jpg

Ֆրանսիս դը Կրուասեի խորհրդով Գիտրին իր առաջին ստեղծագործությունը հանձնել է Մարգրիտ Դըվալին, ով Մաթուրինների թատրոնի տնօրենն էր այդ ժամանակ։ Վերջինս համաձայնել է բեմադրել այդ ներակայացումը՝ պայմանով, որ այն օպերետի վերափոխվի։

Այնուհետև Լյուսիեն Գիտրին, ով Վերածննդի թատրոնն էր ղեկավարել, նպաստել իր որդու՝ որպես կոմիկ դերասանի առաջին քայլերին՝ 1904 թվականին Մորիս Դոնեի Աստիճանը ներկայացման մեջ՝ Լորսե կեղծանունով։ Սրա շնորհիվ Գիտրին ծանոթացել է հոր սիրուհու՝ Շառլոտ Լըզեսի հետ։ Հայր ու որդի թշնամացել են, որը տևել է 13 տարի։ Սաշան ու Շառլոտն ամուսնացել են 1907 թվականի օգոստոսի 14-ին՝ Օնֆլյողում։

Թատրոնից կինո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սաշա Գիտրին եղել է կինոյի լուրջ քննադատ ու այն ստորադասել է թատրոնին՝ համարելով, որ վերջինս դրամատիկ աշխատանքների ներկայացման լավագույն վայրն է[8]։ Մինչդեռ, հետպատերազմյան տարիներին եղել է նաև ֆիլմերի սցենարիստ (օրինակ՝ Ֆերնանդելի՝ Ադեմարը կամ ճակատագրի խաղալիքը 1951 թվականին նկարահանված ֆիլմի, Ռալֆ Հաբիբի՝ 1960 թվականին նկարահանված «Բռնեք գողին» ֆիլմի սցենարիստ)։

Մի շարք աշխատությունների հեղինակ է։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Base Léonore (ֆր.)ministère de la Culture.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 Կերպարվեստի արխիվ — 2003.
  5. 5,0 5,1 5,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #118719432 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  6. LIBRIS — 2012.
  7. Diminutif russe d'Alexandre.
  8. Créé le même soir que Les Desseins de la providence.