Ռոման Իվանիչուկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռոման Իվանիչուկ
ВП Роман Иванычук.jpg
Ծնվել էմայիսի 27, 1929(1929-05-27)
ԾննդավայրTrach, Կոսովոյի պովետ, Stanisławów Voivodeship, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
Վախճանվել էսեպտեմբերի 17, 2016(2016-09-17) (87 տարեկանում)
Վախճանի վայրԼվով, Լվովի մարզ, Ուկրաինա
Մասնագիտությունգրող, քաղաքական գործիչ և լրագրող
Լեզուուկրաիներեն
Ազգությունուկրաինացի
ՔաղաքացիությունFlag of Poland.svg Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
ԿրթությունԼվովի համալսարան
Ժանրերվեպ
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն
ԿուսակցությունԽՄԿԿ[1]
ԱշխատավայրԼվովի համալսարան
ՊարգևներԱշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Ուկրաինայի անկախության 25-րդ տարելիցի հոբելյանական մեդալ «Ուկրաինայի անկախության 20-ամյակի» հոբելյանական մեդալ Անտոնովիչի ֆոնդի մրցանակ «Վաստակի համար» ІІІ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա) «Վաստակի համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա) Ուկրաինայի հերոս և Ուկրաինայի հերոս, Պետության շքանշան
Roman Ivanychuk Վիքիպահեստում

Ռոման Իվանիչուկ (ուկր.՝ Іваничук Роман Іванович, մայիսի 27, 1929(1929-05-27), Trach, Կոսովոյի պովետ, Stanisławów Voivodeship, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - սեպտեմբերի 17, 2016(2016-09-17), Լվով, Լվովի մարզ, Ուկրաինա), ուկրաինացի գրող, քաղաքական և հասարակական գործիչ, Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի պատգամավոր (1990-1994)։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ (1960)։ Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռոման Իվանիչուկը ծնվել է 1929 թվականին Կոսիվի շրջանի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Տրաչ գյուղում, գյուղական ուսուցչի ընտանիքում։ 1942-1947 թվականներին սովորել է գիմնազիայում, 1957 թվականին ավարտել է Լվովի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Ուսուցչություն է արել Լվովի մարզում, դասավանդել է ուկրաիներեն լեզու և գրականություն։ 1963 թվականից աշխատել է «Жовтень» ամսագրի խմբագրությունում (1990 թվականից՝ «Дзвін»)։ 1968 թվականին հրատարակել է իր առաջին պատմական վեպը՝ «Мальвы»[2]:

Եղել է ՍՄԿԿ անդամ[3]: 1980 թվականին ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայում եղել է ՈւԽՍՀ ներկայացուցիչ։ Տարաս Շևչենկոյի անվան ուկրաիներեն լեզվի ընկերության և Ուկրաինայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից է։ Ուկրաինայի գրողների ազգային միության անդամ է 1960 թվականից[4]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Դուստրը՝ Նատալյա (1959)
  • Որդին՝ Յարեմա (1964)
  • Առաջին կինը՝ Սոֆիյա Իվանիչուկ (1931-2005)
  • Երկրորդ կինը՝ գրող, ուկրաինացի արձակագիր Նինա Բիչույա (1937)

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իվանիչուկը նովելների, վիպակների մի շարք ժողովածուների հեղինակ է, որոնցից աչքի են ընկնում «Սառույցը տանում է շիվը» (1958), «Մի հատեք հացենին» (1961), «Ալեհեր գիշերներ», «Տունը սարի վրա» (1969), «Մեծ ճանապարհի մոտ» (1962) ստեղծագործությունները։

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ուկրաինայի հերոս
  • «Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան
  • «Վաստակի համար» III աստիճանի շքանշան (12.1998)
  • «Վաստակի համար» II աստիճանի շքանշան (9.2006)
  • «Ուկրաինայի 20-ամյա անկախության» հոբելյանական մեդալ (օգոստոսի 19, 2011)[5]
  • Ա. Հոլովկոյի անվան մրցանակ (1979)
  • Տարաս Շևչենկոյի անվան ՈւԽՍՀ պետական մրցանակ (1985)
  • Ուկրաինայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]