Ռոբերտ Բրիչենոկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ռոբերտ Բրիչենոկ
բելառուս․՝ Роберт Іванавіч Брычонак
R I Brichenok.jpg
հունվարի 17, 1893(1893-01-17) - փետրվարի 5, 1972(1972-02-05) (79 տարեկանում)
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Մահվան վայրԼենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանSouthern Cemetery (Saint Petersburg)
ՔաղաքացիությունԽՍՀՄ
ԶորատեսակՀեծելազոր և հրետանի
Կոչումգեներալ-լեյտենանտ
Հրամանատարն էր41st Army? և 67th Army?
Մարտեր/
պատերազմներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմ, Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմ, Խորհրդա-լեհական պատերազմ, Խորհրդա-ֆինլանդական պատերազմ և Հայրենական մեծ պատերազմ
ՊարգևներԼենինի շքանշան, «Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի 20 տարի» հոբելյանական մեդալ, Կարմիր դրոշի շքանշան, I աստիճանի Բոգդան Խմելնիցկու շքանշան, II աստիճանի Կուտուզովի շքանշան, «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ, «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ, Հաղթանակի և Ազատության մեդալ և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
ՍտորագրությունBrichenok autograph.png

Ռոբերտ Բրիչենոկ (բելառուս․՝ Роберт Іванавіч Брычонак, հունվարի 17, 1893(1893-01-17), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 5, 1972(1972-02-05), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բելառուս ռազմական գործիչ, Առաջին համաշխարհային, Ռուսաստանի քաղաքացիական, Խորհրդա-ֆիննական և Հայրենական մեծ պատերազմների մասնակից, հրետանային գեներալ-լեյտենանտ (1945 թ.)[1][2][3][4][5][6][7]: Ծառայությունն ավարտելուց հետո զբաղվել է գեղանկարչությամբ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռոբերտ Իվանովիչ Բրիչենոկը ծնվել է 1893 թվականի հունվարի 4-ին Սանկտ Պետերբուրգում[3]:

1935 թվականի ապրիլի 30
Փոխծովակալ Ֆիլիպ Բուլիկինի հետ
Ֆիլիպ Բուլիկինի թոռան հետ Պավլովյան այգում

Զինվորական ծառայություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1915 թվականին ընդունվել է հեծելազորային դպրոց: 1916 թվականից մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին[7]: Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո համալրել է ԽՄԿԿ շարքերը, 1918 թվականից՝ Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերը[3]: Մինչև 1922 թվականը մասնակցել է Նիկոլայ Յուդենիչի, Պյոտր Վրանգելի, լեհերի, մախնոյականների դեմ պայքարին[8][9]: 1920 թվականին կոնտուզիայի է ենթարկվել[10]:

Մասնակցել է Խորհրդա-ֆիննական պատերազմին[9][11] և պարգևատրվել Կարմիր դրոշի շքանշանով[8][12]: Հայրենական պատերազմի սկզբում եղել է 50-րդ հետևակային դիվիզիայի հրետանու ղեկավար[3], 1943 թվականի հուլիսի 7-ից՝ գեներալ-մայոր[13][14]: Կուրսկի կամարի մոտ տեղի ունեցած պայքարում վիրավորվել է, կորցրել տեսողությունը: Ակնաբան-վիրաբույժ Վլադիմիր Ֆիլատովը կարողացել է վերականգնել տեսողությունը, որից հետո Բրիչենոկը ուղարկվել է Լենինգրադի ճակատ[7]: Եղել է 1-ին գվարդիական բանակի հրետանու հրամանատար, 1945 թվականի ապրիլի 20-ից՝ գեներալ-լեյտենանտ[13]: Մասնակցել է Ստարոկոնստանտինովի[15], Չորտկովի[16], Խմելնիցկու[17], Իվանո-Ֆրանկովսկի[18], Ստրիի[19], Դրոգոբիչի[20], Բորիսլավի[21], Կարպատների[22][23], Չեխոսլովակիայի[24][25][26] ազատագրմանը:

Պատերազմից հետո ուղարկվել է Լենինգրադ, որտեղ հրետանային դպրոցի հենքի վրա կազմավորել է հրետանու նախապատրաստական դպրոց[27][28]: Դպրոցի բացումից՝ 1946 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև 1953 թվականը ղեկավարել է այն, այնուհետև անցել թոշակի[7]:

Որպես թոշակառու[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թոշակի անցնելուց հետո հաստատվել է Լենինգրադում, զբաղվել գեղանկարչությամբ: Մտերիմ է եղել Ֆիլիպ Բուլիկինի ընտանիքի հետ: Մահացել է 1972 թվականի փետրվարի 5-ին: Թաղված է Սանկտ Պետերբուրգի Հարավային գերեզմանոցում:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Լենինի շքանշան № 36030
  • Կարմիր դրոշի 4 շքանշան, (1940 թ., 1941 թ.[29], 1942 թ.[30])
  • Բոգդան Խմելնիցկու 1-ին աստիճանի շքանշան № 198 (1945 թ.[31][32])
  • Կուտուզովի 2-րդ աստիճանի շքանշան № 711 (1944 թ.[33])
  • «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ (1943 թ.[34])
  • «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ (1945 թ.[35])
  • «Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի 20 տարի» հոբելյանական մեդալ
  • Օտարերկրյա պետությունների պարգևներ՝
    • Դուկելյան հիշատակի մեդալ (Չեխոսլովակիա, 1945 թ.)
    • «Հաղթանակի և ազատության մեդալ» (Լեհաստան, 1945 թ.)
    • 1944-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցության մեդալ» (Բուլղարիա, 1945 թ.)

2006 թվականին պարգևների հավաքածուն գրքույկի հետ միասին Baldwin աճուրդի կենտրոնում վաճառվել է 100 000 ԱՄն դոլարով[8]:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Борьба за острова. - 2. - М.: Военное издательство Народного комиссариата обороны СССР, 1941. - 69 с. - (Библиотека Красноармейца).
  • Гречко А. А. Через Карпаты. - 2. - М.: Воениздат, 1970. - 432 с.
  • Приказы Верховного Главнокомандующего в период Великой Отечественной войны Советского Союза / сост. В. Г. Курган. - М.: Воениздат, 1975. - 597 с.
  • Биографический справочник. - Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. - Т. 5. - 737 с.
  • Іофе Э. Р. Мінскае гета 1941-1943 гг: трагедыя, гераізм, памяць. - Мн.: НАРБ, 2004. - 207 с. (белор.)
  • Баженов Ю. В. и другие. Военная энциклопедия Беларуси / под ред. Беловой Т. У. - Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 2010. - С. 168. - 1232 с. - ISBN 978-985-11-0542-3.
  • Корсаков С. Н. Люди Тверского края второй половины ХХ века: основные биогр. данные. - Тверь: Лилия Принт, 2007. - 370 с.
  • Постонен У. М. Воспоминания. - СПб.: Алетейя, 2008. - 175 с. - (Русское зарубежье . Коллекция поэзии и прозы).

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Курган, 1975, էջ 123, 132, 133, 196, 209, 210, 212, 252, 269, 306, 347
  2. Биографический справочник, 1982, էջ 81
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Иоффе, 2004, էջ 143
  4. Корсаков, 2007, էջ 235
  5. Баженов, 2010, էջ 168
  6. «Бриченок Роберт Иванович - Страницы российской истории»։ Արխիվացված է օրիգինալից 30 сентября 2015-ին 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 «Роберт Иванович Бриченок»։ ЦНИИ РТК։ Արխիվացված է օրիգինալից 30 сентября 2015-ին 
  8. 8,0 8,1 8,2 «Архив аукционов Baldwin's» (անգլերեն)։ Baldwin's 
  9. 9,0 9,1 [Подвиг Народа|номер 46773432 http://podvignaroda.mil.ru/?#id=46773432&tab=navDetailDocument]
  10. [Подвиг Народа|номер12063902 http://podvignaroda.mil.ru/?#id=12063902&tab=navDetailDocument]
  11. Воениздат, 1941, էջ 13
  12. Балашов Г. Полковник Бриченок // Красноармеец. — 1940. — № 11. — С. 2 - 3.
  13. 13,0 13,1 «Роберт Иванович Бриченок» (անգլերեն)։ Генералы СССР։ Արխիվացված է օրիգինալից 30 сентября 2015-ին 
  14. «Постановление СНК СССР о присвоении воинских званий высшему начальствующему составу Красной Армии»։ 7 июня 1943։ Արխիվացված է օրիգինալից 18 декабря 2015-ին 
  15. Курган, 1975, Приказ №81 от 9 марта 1944 года, էջ 123
  16. Курган, 1975, Приказ №93 от 24 марта 1944 года, էջ 131-132
  17. Курган, 1975, Приказ №93 от 25 марта 1944 года, էջ 133
  18. Курган, 1975, Приказ №152 от 27 июля 1944 года, էջ 196-197
  19. Курган, 1975, Приказ №162 от 5 августа 1944 года, էջ 209-210
  20. Курган, 1975, Приказ №163 от 6 августа 1944 года, էջ 210-211
  21. Курган, 1975, Приказ №165 от 7 августа 1944 года, էջ 212
  22. Гречко, 1970, էջ 230
  23. Курган, 1975, Приказ №198 от 18 октября 1944 года, էջ 251-252
  24. Курган, 1975, Приказ №211 от 26 ноября 1944 года, էջ 306-307
  25. Курган, 1975, Приказ №234 от 20 января 1944 года, էջ 268-269
  26. Курган, 1975, Приказ №264 от 29 января 1944 года, էջ 347-348
  27. «Экскурс в историю создания подготовительных военных училищ в России, СССР и Российской Федерации»։ Արխիվացված է օրիգինալից 1 октября 2015-ին 
  28. Постонен, 2008, Военное училище, էջ 48
  29. Подвиг Народа | номер 47009692
  30. Подвиг Народа|номер 12063908
  31. «Указ Президиума Верховного совета СССР о награждении орденами Суворова, Кутузова и Богдана Хмельницкого генералов и офицерского состава Красной Армии» (рус.)։ Красная Звезда։ 24 мая 1945։ էջ 1։ Վերցված է 2015-10-01 
  32. ссылка=Подвиг Народа|номер 46773937
  33. Подвиг Народа|номер=20214409
  34. Подвиг Народа|номер 1530017188
  35. Подвиг Народа|номер 1530006399