Պյոտր Վլասենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պյոտր Վլասենկո
Власенко Петр Андреевич.jpg
նոյեմբերի 14, 1923(1923-11-14) - հոկտեմբերի 27, 1986(1986-10-27) (62 տարեկանում)
ԾննդավայրԳոլովչինո (գյուղ, Գրայվորոնսկի շրջան), Grayvoronsky Uyezd, Կուրսկի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահվան վայրԿիև, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանLukyanivske Military Cemetery
ՔաղաքացիությունԽՍՀՄ
Զորատեսակհետևազոր և Q4114562?
Կոչումգնդապետ
Մարտեր/
պատերազմներ
Հայրենական մեծ պատերազմ և Խորհրդա-ճապոնական պատերազմ
ՊարգևներԿարմիր դրոշի շքանշան, Լենինի շքանշան, Խորհրդային Միության հերոս, Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ, «Մարտական ծառայությունների» մեդալ, «ԽՍՀՄ զինված ուժերի վետերան» մեդալ, «Ճապոնիայի դեմ հաղթանակի համար» մեդալ, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 20-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 30-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «Խորհրդային բանակի և նավատորմի 30-ամյակի» հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 40-ամյակ» հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 50-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 60-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, Մեդալ «Կիևի 1500-ամյակի առթիվ» և Մեդալ «անբասիր ծառայության համար»

Պյոտր Ալեքսեևիչ Վլասենկո (նոյեմբերի 14, 1923(1923-11-14), Գոլովչինո (գյուղ, Գրայվորոնսկի շրջան), Grayvoronsky Uyezd, Կուրսկի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 27, 1986(1986-10-27), Կիև, ԽՍՀՄ), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Սումիի 167-րդ Կարմիր դրոշի հրաձգային դիվիզիայի 465-րդ հրաձգային գնդի 2-րդ հրաձգային գումարտակի նշանավոր հրաձիգ[1], կարմիրբանակային, Խորհրդային Միության հերոս (1943)[2] (ավելի ուշ դարձել է արդարադատության գնդապետ

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պյոր Վլասենկոն ծնվել է 1923 թվականի նոյեմբերի 14-ին Գոլովչինո գյուղում (այժմ, Բելգորոդի շրջանի Գրայվորոնսկի քաղաքում) գյուղացիական ընտանիքում: Նա ստացել է միջնակարգ կրթություն, աշխատել է երկաթուղու վրա: 1943 թվականին Վլասենկոն պատրաստվում էր ծառայել բանվորների և գյուղացիների «Կարմիր բանակում»: Նույն տարվանից գտնվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ճակատներում: Նա մասնակցել է Վորոնեժի ճակատում տեղի ունեցած մարտերին, 38-րդ բանակի 167-րդ ստորգետնյա ոստիկանական բաժանմունքի 465-րդ ստորգետնյա ոստիկանական հրաձիգն էր: Աչքի է ընկել Դնեպրի մարտում[3]։

1943 թվականի սեպտեմբերի 29-ի գիշերը 30-ին Վլասենկոն անցավ Ուկրաինայի Կիևի շրջանի Վիշգորոդ գյուղի Դնեպր հատվածը, հարմար դիրք ընտրեց և կրակ բացեց թշնամու վրա։ Վլասենկոյի գործողությունները օգնել են խորհրդային զինվորների փոքր խմբերի տեղափոխմանը: Նաև առանձնանում է մարտերի ընթացքում առանձնանում է մարտերի ընթացքում արևմտյան ափին գտնվող կամրջի պահպանման համար[3]։

1943 թվականի նոյեմբերի 13-ին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության հրամանով, «Դնեպր անցնելու և ամրոցի պահպանման ժամանակ ցուցադրած քաջության ու հերոսության» համար, Կարմիր բանակի զինվոր Պյոտր Վլասենկոն արժանացել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանը և պարգևատրվել Լենինի և 3916 համարի «Ոսկե աստղ» շքանշանով[3]։

Պատերազմից հետո Վլասենկոն շարունակում է ծառայել խորհրդային բանակում: 1955 թվականին ավարտել է ռազմական իրավունքի ակադեմիան, աշխատել է զինվորական դատախազությունում: 1974 թվականին ստացել է արդարադատության գնդապետի կոչում: Նա ապրում էր Կիևում, մահացել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Թաղվել է Լուկյանովսկի ռազմական գերեզմանատանը[3]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նա նաև արժանացել է Կարմիր և Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի, ինչպես նաև մի շարք այլ շքանշանների[3]։

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Գրայվորոն քաղաքում կանգնեցվել է Պյոտոր Վլասենկոյի կիսանդրին։
  • Խորհրդային միության հերոս Վլասենկոյի կիսանդրին

  • Վլասենկոյի գերեզմանաքարը Կիևի Լուկյանովսկի ռազմական գերեզմանը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. ЦАМО фонд 33 опись 793756 ед. хран. 9 стр.120 запись 150005888
  2. Պաշտոնն ու զինվորական կոչումը նշված են սխրանքի կատարման ամսաթվով:
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Hero of the Soviet Union medal.png Պյոտր Վլասենկո «Երկրի հերոսներ» կայքում

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Герои-белгородцы. — 2-е изд., доп. — Воронеж, 1972.