Պամելա Պալենսիանիո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պամելա Պալենսիանո
Pamela Palenciano Jódar
Դիմանկար
Ծնվել է1982 թվական (38–39 տարեկան)
ԾննդավայրԱնդուխար (քաղաք), Իսպանիա
ՔաղաքացիությունFlag of Spain.svg Իսպանիա
ԱզգությունԻսպանացի
ԿրթությունԱուդիովիզուալ հաղորդակցություն
ՄասնագիտությունԳիտնական
Pamela Palenciano Վիքիպահեստում

Պամելա Պալենսիանիո (իսպ.՝ Pamela Palenciano, 1982, Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի մենարտիստ, հաղորդակցող և ֆեմինիստ ակտիվիստ, իր թատերական մենախոսության համար միջազգային ճանաչում գտած[փա՞ստ] «Ցավում են ոչ միայն հարվածները» (No solo duelen los golpes), ինքնակենսագրություն կանանց բռնության մասին հումորի և հեգնանքի միջոցով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

12 –ից 18 տարեկան հասակում ռոմանտիկ հարաբերություններ է ունեցել մի տղայի հետ։ Այդ ընթացքում ընկերըհոգեբանական բռնության է ենթարկվել, և բռնություն է գործադրել Պամելայի նկատմամբ շատ տարբեր ձևերով՝ նույնիսկ սպանության փորձ կատարելով[1][2]։

Կարողացել է դադարեցնել իր հարաբերությունները, երբ տեղափոխվել է Մալագայի համալսարան աուդիովիզուալ հաղորդակցության բաժնում իր ուսումը սկսելու համար։ Այս ժամանակահատվածում էր, որ նա հասկացել է, որ իրեն բռնության են ենթարկել։ Այնուհետև սկսել է հոգեբանական թերապիա և մտել ֆեմինիստական շարժումների մեջ՝ հասկանալով, որ իր գործը բացառապես անձնական չէ, այլ գլոբալ խնդրի մի մաս է՝ հայրիշխանության հասարակությունում ապրելու պատճառով[1]։

Ավարտելուց հետո, 8 տարի ապրել է Սալվադորում, ապա վերադարձել՝ Իսպանիա[3]։

Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները ″No solo duelen los golpes"[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նրա խաղը ներշնչված է արտահայտություններից մեկով, որը իր հոգեբանը ասել է թերապիայի ընթացքում․ «Ցավ են պատճառում ոչ միայն հարվածները»։ այն սկզբում սկսվել է որպես լուսանկարչական ցուցահանդես, որտեղ նա նկարագրում էր այն, ինչ զգացել և ապրել էր, իսկ հետո վերափոխվել է բռնության կանխարգելման արհեստանոցի, որը կապված էր այդ լուսանկարների հետ[2]։

Սալվադորում ապրելու ժամանակ նա բացահայտել է թատրոնը և վերաձևակերպել նախագիծը՝ այն դարձնելով մենախոսություն, որն ուղղված էր ինչպես հանրակրթական դպրոցներին, այնպես էլ լայն հասարակության[1]։

Ներկայացման մեջ նա սեփական փորձից մոտենում է ռոմանտիկ սիրո, խանդի, հսկողության և տիրապետման, հոգեբանական և ֆիզիկական բռնության փորձառությանը կամ բռնարարի հետ ապրելու հետևանքով սեփական ագրեսիվությունը, ինչպես նաև վերականգնման և հաստատման սիրո մեկ այլ մոդել[4][5]։

Բեմադրել է «Ցավում են ոչ միայն հարվածները» Լատինական Ամերիկայի մի շարք երկրներում և Իսպանիայի շատ քաղաքներում[փա՞ստ]։ Նաև ստացել է մի շարք մրցանակներ դպրոցներում կանանց նկատմամբ բռնության կանխարգելման գործում իր ներդրման համար[6][7]։

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Եթե սեր է, ցավ չի պատճառում (Si es amor, no duele) (If it's love, it doesn't hurt), 2017.[8]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Pérez Ortiz Gloria (25 November 2015)։ «"Las leyes de violencia de género me parecen un chiste del sistema patriarcal"»։ Pikara Magazine (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  2. 2,0 2,1 Villa Lucía (24 November 2016)։ «Un maltratador se está cociendo desde que tiene tres años»։ Público (իսպաներեն) (Display Connectors, SL.)։ Վերցված է 25 May 2019 
  3. Llanos Martínez Héctor (25 January 2016)։ «El monólogo de humor que busca concienciar contra los malos tratos»։ El País (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  4. Peker Luciana (3 July 2009)։ «Machismo teen»։ Página/12 (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  5. Larrañeta Amaya (25 November 2013)։ «De maltratada a monologuista para enseñar a los adolescentes que "no solo duelen los golpes"»։ 20 minutos (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  6. Castellano Alex (17 February 2017)։ «Concedido a Pamela Palenciano el premio 8 de Marzo por su monólogo ‘No solo duelen los golpes’»։ Noticias Para Municipios (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  7. Uslé Ana (3 March 2017)։ «Los premios de la escena alternativa»։ Cadena Ser (իսպաներեն)։ Վերցված է 25 May 2019 
  8. Palenciano Pamela, Larreynaga Iván (2017)։ Si es amor, no duele։ Penguin Random House։ ISBN 978-84-204-8623-9