Նասիր Խոսրով

Նասիր Խոսրով Աբու Մուին պարս.՝ ناصر خسرو قبادیانی
Ծննդյան անուն	արաբ․՝ نَاصِر بْنُ خُسْرُو بْنِ حَارِث القُبَادیَانِي البَلِْخي‎‎
Ծնվել է	սեպտեմբերի 3, 1004
Ծննդավայր	Qabodiyon, Խատլոնի մարզ
Վախճանվել է	մոտ 1088
Վախճանի վայր	Yamgan, Բադախշան, Աֆղանստան
Գերեզման	Բալխ
Մասնագիտություն	բանաստեղծ, գրող, փիլիսոփա, մաթեմատիկոս, ակնարկագիր, ճանապարհորդ, da'i, scholar, միսիոներ և հեղինակ
Լեզու	պարսկերեն
Քաղաքացիություն	Ղազնևիների պետություն և  Սելջուկյան սուլթանություն
Գրական ուղղություններ	list of converts to Shia Islam?
Ուշագրավ աշխատանքներ	Safarnama? և Diwan?
Nasir Khusraw Վիքիպահեստում

Նասիր Խոսրով Աբու Մուին (սեպտեմբերի 3, 1004, Qabodiyon, Խատլոնի մարզ - մոտ 1088, Yamgan, Բադախշան, Աֆղանստան, պարս.՝ ناصر خسرو قبادیانی), պարսիկ բանաստեղծ, փիլիսոփա, կրոնական գործիչ։ 1046 թ.-ից 1052 թվականներին Նասիրը ուղևորվել է Եգիպտոս (նկարագրել է «ճանապարհորդության գրքում»)։ Վերադառնալուց հետո որպես հերետիկոս վտարվել է հայրենի Բալխ քաղաքից։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Բադախշանի (Պամիր) սարերում։ Քարոզել է իսմայիլականություն աղանդի հայացքները։ Նասիր Խոսրովի գրական ժառանգությունը կազմում են կրոնափիլիսոփայական տրակտատները, 12 հազար բեյթ ամփոփող դիվանը, «Ռովշանայի-Նամե» պոեմը։ Նասիրին դատապարտել է պալատական պոեզիան, խարազանել սելջուկ ֆեոդալներին, հարձակվել գիտական և փիլիսոփայական մտքի ազատ զարգացումը կաշկանդող ուղղափառ հոգևորականության վրա, պահանջել կարեկցել աղքատներին։ Չարիքի ու թշվառության պատճառը տեսել է «վատ դավանանքի» տարածման և «անարդար կառավարման» մեջ։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել է գյուղացիական շարժումների գաղափարախոսությունը։ Նշանակալի է Նասիրի դերը փիլիսոփայական քասիդի և խրատական պոեմի զարգացման գործում։

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Նասիր Խոսրով» հոդվածին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 182)։