Նասիր Խոսրով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Նասիր Խոսրով Աբու Մուին
պարսկերեն՝ ناصر خسرو قبادیانی
Ծնվել է1004
ԾննդավայրQabodiyon, Խալտոնի մարզ
Վախճանվել էմոտ 1088
Վախճանի վայրԲադախշան, Աֆղանստան
Մասնագիտությունբանաստեղծ, գրող, փիլիսոփա, ակնարկագիր, ճանապարհորդ և scholar
Լեզուպարսկերեն
ՔաղաքացիությունՂազնևիների պետություն և  Սելջուկյան սուլթանություն
Ուշագրավ աշխատանքներDiwan? և Sifr nāmah?
 Nasir Khusraw Վիքիպահեստում

Նասիր Խոսրով Աբու Մուին (1004, Qabodiyon, Խալտոնի մարզ - մոտ 1088, Բադախշան, Աֆղանստան, պարսկերեն՝ ناصر خسرو قبادیانی), պարսիկ բանաստեղծ, փիլիսոփա, կրոնական գործիչ։ 1046 թ.-ից 1052 թվականներին Նասիրը ուղևորվել է Եգիպտոս (նկարագրել է «ճանապարհորդության գրքում»)։ Վերադառնալուց հետո որպես հերետիկոս վտարվել է հայրենի Բալխ քաղաքից։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Բադախշանի (Պամիր) սարերում։ Քարոզել է իսմայիլականություն աղանդի հայացքները։ Նասիր Խոսրովի գրական ժառանգությունը կազմում են կրոնափիլիսոփայական տրակտատները, 12 հազար բեյթ ամփոփող դիվանը, «Ռովշանայի-Նամե» պոեմը։ Նասիրին դատապարտել է պալատական պոեզիան, խարազանել սելջուկ ֆեոդալներին, հարձակվել գիտական և փիլիսոփայական մտքի ազատ զարգացումը կաշկանդող ուղղափառ հոգևորականության վրա, պահանջել կարեկցել աղքատներին։ Չարիքի ու թշվառության պատճառը տեսել է «վատ դավանանքի» տարածման և «անարդար կառավարման» մեջ։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել է գյուղացիական շարժումների գաղափարախոսությունը։ Նշանակալի է Նասիրի դերը փիլիսոփայական քասիդի և խրատական պոեմի զարգացման գործում։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանի «ՆԱՍԻՐ ԽՈՍՐՈՎ» հոդվածից (հ․ 8, էջ 182 )։