Յուրի Խաչատուրով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Յուրի Խաչատուրով
Յուրի Գրիգորիի Խաչատուրով
Ծնվել է մայիսի 1, 1952({{padleft:1952|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:1|2|0}}) (65 տարեկան)
Ծննդավայր Թեթրի Ծղարո, Վրացական ԽՍՀ
Քաղաքացիություն Flag of Armenia.svg Հայաստան
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ժուկովի մեդալ, Կարմիր Աստղի շքանշան, «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայելու համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան, «Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան, «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ և «ԽՍՀՄ զինված ուժերի վետերան» մեդալ

Յուրի Գրիգորիի Խաչատուրով (մայիսի 1, 1952, Թեթրի Ծղարո), ՀՀ ռազմական գործիչ, ՀՀ Ազգային Անվտանգության Խորհրդի քարտուղար:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1969 թ. - ավարտել է Թեթրի-Ծղարոյի միջնակարգ դպրոցը։
  • 1974 թ. - գերազանցությամբ ավարտել է Կարմիր դրոշի շքանշանակիր Թբիլիսիի հրետանային հրամանատարական ուսումնարանը։
  • 1982 թ. օգոստոսից մինչև 1985 թ. հունիսը - Լենինգրադի Մ.Ի.Կալինինի անվան ռազմական հրետանային ակադեմիայի հրամանատարական ֆակուլտետի ունկնդիր։

Զինվորական ծառայությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1974 թ. նշանակվել է Հեռավորարևելյան զինվորական օկրուգի մոտոհրաձգային դիվիզիայի հրետանային գնդի կրակային դասակի հրամանատարի պաշտոնին։
  • 1976-1982 թթ. Հեռավորարևելյան զինվորական օկրուգում զբաղեցրել է մարտկոցի հրամանատարի, հրետանային դիվիզիոնի հրամանատարի տեղակալ-շտաբի պետի, առանձին հակատանկային հրետանային դիվիզիոնի հրամանատարի պաշտոններ։
  • 1985-1987 թթ. - Բելոռուսի զինվորական օկրուգում տանկային դիվիզիայի հրթիռային զորքերի և հրետանու շտաբի պետի պաշտոնին։
  • 1987 թ. - 1989 թ. փետրվար - ծառայել է Աֆղանստանում՝ 40-րդ բանակի 5-րդ գվարդիական մոտոհրաձգային դիվիզիայի հրթիռային զորքերի և հրետանու շտաբի պետի պաշտոնում։
  • 1989 թ. հոկտեմբերին նշանակվել է Բելոռուսի զինվորական օկրուգի տանկային բանակի առանձին հրետանային բրիգադի հրամանատարի պաշտոնին։
  • 1992 թ. ապրիլին Բելոռուսի Հանրապետության պաշտպանության նախարարի հրամանով գործուղվել է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության տրամադրության տակ և նշանակվել 2-րդ մոտոհրաձգային գնդի հրամանատարի պաշտոնին։ Ակտիվորեն մասնակցել է ՀՀ պետական սահմանի պաշտպանությանը և Լեռնային Ղարաբաղում մարտական գործողություններին։
  • 1992 թ. սեպտեմբերից - ՀՀ սահմանապահ զորքերի վարչության պետ-ՀՀ զինված ուժերի հրամանատարի տեղակալ։
  • Անձամբ մասնակցել է Գորիսի մոտոհրաձգային գնդի, Տավուշի մոտոհրաձգային բրիգադի, 1-ին և 4-րդ բանակային կորպուսների ձևավորմանն ու կայացմանը, երկար տարիներ ղեկավարել է այդ զորամասերը, միավորումները և խմբավորումները։ Զբաղեցրել է նաև օպերատիվ ուղղության հրամանատարի և ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնները։
  • 2000 թ. մարտի 21-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարի տեղակալ։
  • 2008 թ. ապրիլի 15-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ-պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ[1]:
  • 2009 թ. հունվարի 31-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ՝` ազատվելով Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ-պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնից[2]:
  • 2013 թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ Նախագահի՝ հրամանագրով զինվորական ծառայությունը 2013 թ. հուլիսի 30-ից երկարաձգվել է մինչև 2017 թ. մայիսի 1-ը[3]։
  • 2016 թ. հոկտեմբերի 3-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Ազգային Անվտանգության Խորհրդի քարտուղար՝ ազատվելով ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի պաշտոնից:
  • 2017 թվականի ապրիլի 14-ին Ղրղզստանում կայացած ՀԱՊԿ ոչ պաշտոնական գագաթնաժողովի ժամանակ մայիսի 2-ից նշանակվել է ՀԱՊԿ Գլխավոր քարտուղար[4]:

Կոչումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Երկու «Կարմիր Աստղ» շքանշան,
  • «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայության համար» շքանշան,
  • Աֆղանստանի Դեմոկրատական Հանրապետության «Աստղ» 2-րդ աստիճանի շքանշան,

Մարտական գործողություններին ակտիվորեն մասնակցելու, զորամասերը, միավորումները և խմբավորումները հաջողությամբ ղեկավարելու, Հայաստանի Հանրապետության բանակաշինության գործում անձնական ավանդի համար պարգևատրվել է հետևյալ պարգևներով.

  • Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական Խաչ» շքանշան,
  • Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «Մարտական Խաչ» շքանշան,
  • «Վարդան Մամիկոնյան» շքանշանով,
  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով (2013)[6],
  • ՀՀ պաշտպանության նախարարության «Անբասիր ծառայության համար» 1-ին և 2-րդ աստիճանի մեդալներով,
  • «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալով,
  • «Անդրանիկ Օզանյան» մեդալով։

Պարգևատրվել է նաև

  • ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով,
  • ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության «Մարտական համագործակցության համար»,
  • ՀՀ ոստիկանության «Համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալներով,
  • ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով բազմիցս պարգևատրվել է անվանական զենքով։
  • Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի կողմից պարգևատրվել է Հայ առաքելական եկեղեցու «Սուրբ Ներսես Շնորհալի» Պատվավոր Շքանշանով։

Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Նախորդող
Սեյրան Օհանյան
ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ - ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1-ին տեղակալ
Յուրի Խաչատուրով

15 ապրիլի 2008 թ. - 31 հունվարի 2009 թ.
Հաջորդող
պաշտոնը վերացվել է, նույն ինքը որպես ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ
Նախորդող
պաշտոնը հիմնադրվել է, նույն ինքը որպես ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ - ՀՀ պաշտպանության նախարարի 1-ին տեղակալ
ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ
Յուրի Խաչատուրով

31 հունվարի 2009 թ. - 3 հոկտեմբերի 2016 թ.
Հաջորդող
Մովսես Հակոբյան
Նախորդող
Արմեն Գևորգյան
Հայաստանի Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար
Յուրի Խաչատուրով

3 հոկտեմբերի 2016 թ. - 2 մայիսի 2017 թ.
Հաջորդող
Նախորդող
Նիկոլայ Բորդյուժա
ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղար
Յուրի Խաչատուրով

2 մայիսի 2017 թ. -
Հաջորդող