Յուրի Զբանացկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Յուրի Զբանացկի
Zbanatckiy GrOl.jpg
Ծնվել է հունվարի 1, 1914(1914-01-01)
Ծննդավայր Q3734232?, Չերնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է ապրիլի 25, 1994(1994-04-25) (80 տարեկանում)
Վախճանի վայր Կիև, Ուկրաինա
Մասնագիտություն գրող և քաղաքական գործիչ
Լեզու ուկրաիներեն
Ազգություն ուկրաինացի
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
Կրթություն Նեժինի Նիկոլայ Գոգոլի անվան պետական համալսարան
Անդամակցություն ԽՍՀՄ Գրողների միություն
Կուսակցություն ԽՄԿԿ
Պարգևներ «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ Կարմիր դրոշի շքանշան Լենինի շքանշան Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Խորհրդային Միության հերոս Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
Yurii Zbanatskyi Signatute 1969.png
Yurii Zbanatskyi Վիքիպահեստում

Յուրի Զբանացկի (ուկր.՝ Збанацький Юрій Оліферович, հունվարի 1, 1914(1914-01-01), Q3734232?, Չերնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 25, 1994(1994-04-25), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային գրող, պարտիզանական միավորման հրամանատար։ ԽՍՀՄ հերոս (1944 թ.)։ Գերագույն Ռադայի 9-րդ գումարման պատգամավոր։ ՈւԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի, Լեսյա Ուկրաինկայի անվան մրցանակների դափնեկիր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Յուրի Զբանացկին ծնվել է Չեռնիգովի մարզի Բորսուկով գյուղում։ Ավարտելով յոթնամյա դպրոցը և Չեռնիգովի մանկավարժական տեխնիկումի առաջին կուրսը՝ 1931 թվականից ուսուցչությամբ է զբաղվել գյուղական դպրոցում, այնուհետև նշանակվել է յոթնամյա դպրոցի տնօրեն։ Միաժամանակ սովորել է Նեժինի մանկավարժական ինստիտուտում։ 1937 թվականին ավարտել է ինստիտուտը և նշանակվել ժողկրթբաժնի վարիչ։ Էքստերն կարգով սովորել է Կիևի համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, աշխատել է կուսակցական շրջկոմում, խմբագրել է շրջանային թերթը[1]:

1974 թվականի օգոստոսին կուսակցական մարմինների որոշմամբ գտնվել է Չեռնիգովշչինայի թշնամական թիկունքում, ընդհատակում, ընկել է ֆաշիստական տանջարանները, համակենտրոնացման ճամբար, որտեղից փախել է 1942 թվականի աշնանը։ Կազմակերպել է պարտիզանական ջոկատ, որը շուտով վեր է ածվել խոշոր միավորման։

Հետպատերազմյա տարիներին եղել է Ուկրաինայի գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղար, վարչության նախագահի տեղակալ, Կիևի գրողների կազմակերպության առաջին քարտուղար։

Գրել սկսել է պատերազմից առաջ։ Առանձին գրքերով լույս են տեսել վեպեր, վիպակներ, պատմվածքներ։ Տպագրվել սկսել է 1940-ական թվականներին։ Զբանացկու մի շարք գործեր նկարահանվել են Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան ստուդիայում։

Մահը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 25-ին։ Թաղված է Կիևի Բայկովե գերեզմանատանը։

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Ոսկե աստղ» մեդալ
  • Լենինի շքանշան
  • Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
  • Կարմիր դրոշի շքանշան
  • Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (6.4.1985 թ.)
  • Աշխատանքի կարմիր դրոշի երեք շքանշան,
  • Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան
  • ՈւԽՍՀ Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակ (1970 թ.)
  • Ն. Ա. Օստրովսկու անվան Ուկրաինայի կոմերիտմիության մրցանակ
  • Մ. Սեսպելի անվան Չուվաշիայի կոմերիտմիության մրցանակ
  • Չուվաշիայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ուկրաինական պատմվածքներ, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, Երևան, 1977

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. - М.: Воениздат, 1987. - Т. 1 /Абаев - Любичев/. - С. 539. - 911 с. - 100 000 экз. - ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Журналисты на войне. М.,1974,кн.2.
  • Церковный М. Ф.,Шиганов А. Д.,Юрьев Б. Ф. Героев подвиги бессмертны.-Киев:1982

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]