Յակով Լազարև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Յակով Լազարև
Ծնվել է փետրվարի 28, 1912({{padleft:1912|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:28|2|0}}) (106 տարեկան)
Ծննդավայր Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն

Յակով Արկադիի Լազարև (փետրվարի 28, 1912, Թիֆլիս), հայ խորհրդային դիվանագետ, ունի արտակարգ և լիազոր դեսպանի աստիճան (դեկտեմբերի 11, 1970

Աշխատանքային գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը (1947, Մոսկվա)։ Աշխատել է Թուրքիայի սովետական դեսպանությունում (1947-1952), ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության Մերձավոր և Միջին Արևելքի երկրների և Աֆրիկայի բաժիններում (1952-1967՝ ընդմիջումներով)։ 1955-1957 թվականներին եղել է ՎԴՀ-ում սովետական դեսպանության առաջին քարտուղար, 1959-1962 թվականներին՝ խորհրդական Լիբանանում, 1967-1974 թվականներին՝ ԽՍՀՄ դեսպան Վերին Վոլտա Հանրապետությունում։ 1974 թվականից աշխատում է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի մինիստրության կենտրոնական ապարատում։ Մասնակցել է ՄԱԿ1958 թվականի Գլխավոր ասամբլեայի արտահերթ նստաշրջանին, ՅՈԻՆԵՍԿՕ-ի 1964 թվականի 4-րդ ռեգիոնալ (արաբ, երկրներ) կոնֆերանսին։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի, «Պատվո նշան» շքանշաններով։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 469 CC-BY-SA-icon-80x15.png