Մոնիկա Լովինեսկու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մոնիկա Լովինեսկու
Lovinescu.JPG
Ծնվել էնոյեմբերի 19, 1923(1923-11-19)[1][2]
ԾննդավայրԲուխարեստ, Ռումինիա
Վախճանվել էապրիլի 20, 2008(2008-04-20)[3][1][2] (84 տարեկան)
Վախճանի վայրՓարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս
Գրական անունMonique Saint-Côme[4], Claude Pascal[4], Claude Jaillet[4] և Adriana Georgescu[4]
Մասնագիտությունլեզվաբան, լրագրող, ինքնակենսագիր, գրական քննադատ, ակնարկագիր և թարգմանիչ
Լեզուֆրանսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Romania.svg Ռումինիա
ԿրթությունԲուխարեստի համալսարանի գրականության ֆակուլտետ
Ուշագրավ աշխատանքներQ12731823?
Պարգևներ«Ռումինիայի աստղ» շքանշան
ԱմուսինVirgil Ierunca?
Monica Lovinescu Վիքիպահեստում

Մոնիկա Լովինեսկու (ռում.՝ moˈnika loviˈnesku, նոյեմբերի 19, 1923(1923-11-19)[1][2], Բուխարեստ, Ռումինիա - ապրիլի 20, 2008(2008-04-20)[3][1][2], Փարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս), ռումինացի էսսեիստ, կարճ պատմվածքների հեղինակ, գրաքննադատ, թարգմանիչ և լրագրող, հայտնի է որպես Ռումինիայում կոմունիստական ռեժիմի հակառակորդ։ Նա մի քանի աշխատանք է հրապարակել Մոնիկա Սենտ-Քամ և Կլոդ Պասկալ կեղծանունների ներքո։ Նա եղել է գրական գործիչ Էուջեն Լովինեսկուի դուստրը և գրաքննադատ Վիրջիլ Իերունկայի կինը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոնիկա Լովինեսկուն ծնվել է Բուխարեստում։ Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի գրականագիտության ֆակուլտետը։ Իր գրական նորամուտը կատարել է Vremea ամսագրում, պարբերաբար հրատարակել է իր արձակ ստեղծագործությունները Revista Fundaţiilor Regale պարբերականում և Democraţia թատերական հրատարակությունում։ Ռումինիայում խորհրդային կարգերի հաստատման ուղղությամբ տարվող աշխատանքների պատճառով նա ստիպված է եղել հեռանալ Ֆրանսիա։ Այնտեղ գնալու համար նա ստացել է կրթաթոշակ Ֆրանսիայի կառավարության կողմից 1947 թվականի սեպտեմբերին, այնուհետև խնդրել է քաղաքական ապաստան (1948 թվականի օգոստոս) Ռումինիայի՝ ժողովրդական հանրապետություն դառնալուց հետո։

Նա հրատարակել է ստեղծագործություններ իր հայրենիքում տիրող կոմունիզմի, ինչպես նաև ռումինական գրականության մասին։ Նրա հոդվածները հաճախ հրատարակվել են այնպիսի հեղինակավոր ամսագրերում, ինչպիսիք են՝ Kontinent, Les Cahiers de l'Est և L'Alternative։ Նա տպագրել է էսսեների ժողովածու Histoire des spectacles խորագրով (հրատարակվել է Éditions Gallimard-ի կողմից)։

1951 թվականից մինչև 1974 թվականը Մոնիկա Լովինեսկուն եղել է Radiodiffusion Française-ի ռումիներեն ռադիոհաղորդումների մասնակից, ինչպես նաև Արևելյան Եվրոպայի համար նախատեսված ռադիոկայանի անդամ։ 1960-ական թվականներից եղել է Radio Free Europe-ի լրագրող՝ պատրաստելով երկու ամենշաբաթյա հաղորդումներ, որոնք նպաստել են Նիկոլաե Չաուեշեսկուի վարչակարգի դեմ ներքին ընդդիմության ձևավորմանը։ Նրանց գլխավոր նպատակն էր ռումինացիներին իրազեկել ազատ աշխարհում տիրող մշակութային և քաղաքական միտումների մասին։ Ելույթների մի մասը թողարկվել է որպես Unde Scurte («Կարճ ալիքներ») Մադրիդում (1978)։

Նա եղել է հարձակումների թիրախ Ռումինիայի կոմունիստական ​​մամուլում, դրանցից ամենահայտնիների հեղինակները եղել են Էժեն Բարբուն և Կորնելիու Վադիմ Թյուդորը։ 1977 թվականին նա ծեծի է ենթարկվել Պաղեստինի ազատության կազմակերպության երեք անդամների կողմից (որոնցից մեկը ծպտված էր որպես ֆրանսիական փոստատար) Նիկոլա Չաուշենսկուի հանձնարարությամբ[5]։

Լովինեսկուն ֆրանսերեն է թարգմանել ռումինական գրականության որոշ նմուշներ։

Մոնիկա Լովինեսկուն մահացել է 2008 թվականին Փարիզում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Babelio (ֆր.) — 2007.
  3. 3,0 3,1 3,2 http://www.iht.com/articles/ap/2008/04/21/europe/EU-GEN-Romania-Obit-Lovinescu.php
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Czech National Authority Database
  5. 1928- Pacepa, Ion Mihai, (1990) [1987]։ Red horizons : the true story of Nicolae and Elena Ceausescus' crimes, lifestyle, and corruption։ Washington, D.C.: Regnery Gateway։ ISBN 9780895267467։ OCLC 21980052