Միրզո Թուրսունզադե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Թուրսունզադե, Միրզո [19.4 (2.5). 1911–24.9. 1977], տաջիկ սովետական գրող, հասարակական գործիչ: Տաջիկստանի ժողովրդական բանաստեղծ (1961): Տաջիկստանի ԳԱ ակադեմիկոս (1951): Տաջիկստանի գրողների միության վարչության նախագահ (1946–77): ԽՍՀՄ գրողների միության քարտուղար (1959– 1977): Եղել է խաղաղության համաշխարհային խորհրդի նախագահության անդամ:

Հայտնի է դարձել «Ստեղծարարներին» (1934) բանաստեղծությամբ, «Դատավճիռ» (1935) պիեսով, «Երկրի արևը» (1936), «Աշուն և գարուն» (1937) պոեմներով: 40–50-ական թթ. գրել է «Մոսկվացի հարսնացուն» (1945) պոեմը, «Հնդկական բալլադ» (1947–48, ՍՍՀՄ պետ. մրցանակ, 1948) և «Ես ազատ Արևելքից եմ» (1950) բանաստեղծական շարքերը: «Հասան արբաքեշ» (1954) և «Ասիայի ձայնը» (1956) պոեմների համար արժանացել է լենինյան մրցանակի (1960): Պարգևատրվել է Լենինի 4 շքանշանով:

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 249 CC-BY-SA-icon-80x15.png