Միկոլա Գիրնիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միկոլա Գիրնիկ
ուկր.՝ Микола Андрійович Гірник
Ծնվել էհունիսի 7, 1923(1923-06-07)
ԾննդավայրԿատերինոպոլի շրջան, Չերկասիի մարզ
Վախճանվել էդեկտեմբերի 8, 1981(1981-12-08) (58 տարեկանում)
Վախճանի վայրԿիև, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունլրագրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ և գրող
Լեզուռուսերեն և ուկրաիներեն
Ազգությունուկրաինացի
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունQ56716516?
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներԿարմիր Աստղի շքանշան

Միկոլա Գիրնիկ (ուկր.՝ Мико́ла Андрі́йович Гірни́к, հունիսի 7, 1923(1923-06-07), Կատերինոպոլի շրջան, Չերկասիի մարզ - դեկտեմբերի 8, 1981(1981-12-08), Կիև, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, խմբագիր:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1940 թվականին ընդունվել է Լվովի Ֆրանկոյի անվան համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ: 1941 թվականի հունիսին մեկնել է խորհրդային բանակ: Ստալինգրադյան և Կարելյան ռազմաճակատներում մարտնչել է որպես հրետանային մարտկոցի հրամանատար: Երեք անգամ վիրավորվել է: Խորհրդային բանակից զորացրվել է 1946 թվականին: Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Կիևի Շևչենկոյի անվան համալսարանում:

1949-1954 թվականներին զբաղվել է խմբագրական աշխատանքով: Ավարտել է գրական բարձրագույն կուրսերը Մոսկվայում:

Ստեղծագործությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միկոլա Գիրնիկի առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1938 թվականին: Հրատարակել է բանաստեղծությունների բազմաթիվ ժողովածուներ, որոնցից հայտնի են «Իմ Զվենիգորոդ» (1950), «Հավատարմություն» (1952), «Բարեկամներ-զինվորներ» (1953), «Երիցուկի գույն» (1955), «Խիղճ» (1957), «Արև և ամպրոպներ» (1958), «Խաղաղության ավանգարդում» (1960), «Սրտի համաստեղություն» (1965), «Հավերժականը, առօրեականը» (1973) և այլն:

Մոսկվայում թարգմանվել և տպագրվել է Գիրնիկի քնարական բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ «Երիցուկներ» վերնագրով:

Զբաղվել է թարգմանությամբ:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով[1]։

Միկոլա Գիրնիկը հայերեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Երջանկություն է լինել քո գրկում...» (թարգմ.՝ Հ. Արթենյան); «Սերը ջութակի նվագի նման...» (թարգմ.՝ Ս. Եսայան); «Չեմ մոռանա պահն այս անցած...» (թարգմ.՝ Ս. Եսայան): Ոսկե դարպասներ (ուկրաինական քնարերգություն), Ե., «Սովետական գրող», 1977 էջ 104-105:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ոսկե դարպասներ (ուկրաինական քնարերգություն), Ե., «Սովետական գրող», 1977 էջ 103: