Միխայիլ Շուֆուտինսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլ Շուֆուտինսկի
Михаил Шуфутинский .jpg
Ծնվել էապրիլի 13, 1948 (71 տարեկան), Մոսկվա, Լենինգրադի մարզ
{{{2}}} Ռուսաստան
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
ԵրկիրFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Ժանրերռուսական շանսոն
Մասնագիտություներգիչ, երաժշտական պրոդյուսեր, կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր և դաշնակահար
Երգչաձայնբարիտոն
ԳործիքներԱկորդեոն, բայան, դաշնամուր, ակորդեոն և վոկալ
Գործունեություն1988–ներկա
ԼեյբլNikitin
ՇրջանավարտՄիխայիլ Իպոլիտով-Իվանովի անվան պետական երաժշտական մանկավարժական ինստիտուտ
ԿապվածԻրինա Ալեգրովա, Վյաչեսլավ Դոբրինին, Իգոր Կրուտոյ, Արտաշ Ասատրյան, Ալեքսանդր Մորոզով, Սյուզաննա Թեփեր
Կայքshufutinsky.ru

Միխայիլ Զախարի Շուֆուտինսկի (ռուս.՝ Михаил Захарович Шуфутинский, ապրիլի 13, 1948(1948-04-13), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս էստրադային երգիչ է։

Ծնվել է 1948 թ. ապրիլի 13-ին Մոսկվայում, հրեական ընտանիքում։ Նրա հայրն էր Զախար Շուֆուտինսկին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից էր, մասնագիտությամբ բժիշկ։ Երբ Միխայիլը 5 տարեկան էր, զոհվում է նրա մայրը, և երեխայի դաստիարակությամբ սկսում է զբաղվել նրա տատիկ Բերտա Դավիդովնան և պապիկ Դավիթ Յակովլևիչը[1]: Ավարտել է երաժշտական դպրոցի ակորդեոնի բաժինը, այնուհետև Մոսկվայի Իպպոլիտով-Իվանովի անվան երաժշտական ուսումնարանի դիրիժորական բաժինը, ուր իր հետ նույն բաժնում էր սովորում ապագա երգչուհի Ալլա Պուգաչովան: Տարբեր համույթների հետ ելույթներ էր ունենում Մոսկվայի և Մագադանի ռեստորաններում, երգելով հիմնականում Ալեքսանդր Վերտինսկու և Պյոտր Լեշչենկոի երգերը։ Ավելի ուշ դառնում է «Լեյսյա, պեսնյա» (ռուս.՝ Лейся, песня) համույթի ղեկավարը, որը հիմնականում կատարում էր Վյաչեսլավ Դոբրինինի երգերը։

1981 թ.-ին Մ. Շուֆուտինսկին ընտանիքի հետ Սովետական Միությունից տեղափոխվում է ԱՄՆ, և այնտեղ, գործիքավորողի կարգավիճակով թողարկում է Անատոլի Մոգիլևսկու «У нас в Одессе это не едят» (1983 թ.) և «Я Вас люблю, мадам» (1984 թ.) ալբոմները։ Մոտ տասը տարի նվագում էր տարբեր համույթների հետ ռեստորաններում, ստեղծում է «Ատաման-բէնդ-շոու» խումբը և բացում «Ատաման» ռեստորանը։

1980-ականների վերջում մեկնում է Լոս Անջելես՝ ուր սկսում է աշխատել Հոլիվուդի «Արբատ» ռուսական ռեստորանում։ 1990 թվականին էմիգրացիայից հետո առաջին անգամ մեկնում է ԽՍՀՄ, որտեղ մի քանի համերգներ է ունենում։ 1998 թ.-ին գրում է «И вот стою я у черты…» ինքնակենսագրական գիրքը։ 2003 թվականից սկսած մշտապես բնակվում է Ռուսաստանում։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • կինը՝ Մարգարիտա Շուֆուտինսկայա (ամուսնացել են 1971 թ. հունվարի 2-ին[2]
    • ավագ զավակը՝ Դավիթ Շուֆուտինսկի (1972 թ.) ամուսնացած է, կնոջ անունը՝ Անժելա
      • թոռը՝ Աննա (2006 թ.)
      • թոռը՝ Անդրեյ (1997 թ.)
      • թոռը՝ Միխայիլ (2009 թ.)
    • կրտսեր զավակը՝ Անտոն Շուֆուտինսկի (1976 թ.), եղել է ԱՄՆ հատուկ զորքերի սպա, ամուսնացած է աֆրոամերիկուհի Բրենդիի հետ
      • թոռը՝ Դմիտրի Շուֆուտինսկի, դպրոցական համույթում սաքսոֆոն է նվագում
      • թոռը՝ Նոյ Շուֆուտինսկի (2002 թ.) երգով է զբաղվում
      • թոռը՝ Զախար Շուֆուտինսկի (2009 թ.)

Սկավառակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1982 - «Побег»
  • 1983 - «Атаман»
  • 1984 - «Гулливер»
  • 1984 - «Атаман - 2» (ԽՍՀՄ-ում չի թողարկվել)
  • 1985 - «Амнистия»
  • 1986 - «Атаман - 3»
  • 1987 - «Белый аист»
  • 1988 - «Нет проблем»
  • 1989 - «Ты у меня единственная» (Սյուզաննա Թեփերի հետ)
  • 1990 - «Подмосковные вечера»
  • 1991 - «Моя жизнь»
  • 1992 - «Тихий Дон»
  • 1993 - «Киса - киса»
  • 1994 - «Гуляй, душа»
  • 1995 - «О, Женщины»
  • 1996 - «Добрый вечер, господа»
  • 1998 - «Однажды в Америке» (Իգոր Կրուտոյի երգերը)
  • 1999 - «Ну и ради Бога»
  • 2001 - «Я родился в Москве»
  • 2002 - «Наколочка»
  • 2003 - «Бум-Бум»
  • 2004 - «Пополам» (Իրինա Ալեգրովայի հետ)
  • 2005 - «Соло»
  • 2006 - «Дуэты разных лет»
  • 2007 - «Москва-Владивосток»
  • 2009 - «Брато»
  • 2010 - «Дуэты разных лет 2»

Ծանուցումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]