Միխայիլո Լալիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլո Լալիչ
սերբ.՝ Михаило Лалић
Stevan Kragujevic, Mihajlo Lalic, knjizevnik.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 7, 1914(1914-10-07)[1][2]
ԾննդավայրՏրեպչա, Մոնտենեգրոյի Թագավորություն
Վախճանվել էդեկտեմբերի 30, 1992(1992-12-30)[1][2] (78 տարեկան)
Վախճանի վայրԲելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն[3]
Մասնագիտությունգրող և լրագրող
Լեզուսերբերեն[1]
ՔաղաքացիությունFlag of Montenegro (1905–1918).svg Մոնտենեգրոյի Թագավորություն, Flag of Yugoslavia (1918–1941).svg Հարավսլավիայի Թագավորություն, Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg ՀՍՖՀ և Flag of Yugoslavia (1992–2003); Flag of Serbia and Montenegro (2003–2006).svg Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն
ԿրթությունԲելգրադի համալսարան
ԱնդամակցությունՍերբական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա և Չեռնոգորիայի գիտության ու արվեստների ակադեմիա
ՊարգևներՍոցիալիստական աշխատանքի հերոսի շքանշան և ՆԻՆ մրցանակ[4]
Mihailo Lalić Վիքիպահեստում

Միխայիլո Լալիչ (սերբ.՝ Михаило Лалић (հոկտեմբերի 7, 1914(1914-10-07)[1][2], Տրեպչա, Մոնտենեգրոյի Թագավորություն - դեկտեմբերի 30, 1992(1992-12-30)[1][2], Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Հանրապետություն[3]), սերբ գրող, սցենարիստ և լրագրող։ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ է 1968 թվականից, Չեռնոգորիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ՝ 1973 թվականից։ ՀՍՖՀ սոցիալիստական աշխատանքի հերոս է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է գեղջուկի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում որբացել է։ Միջին դպրոցն ավարտելուց հետո 1933 թվականին իրավունք է սովորել Բելգրադի համալսարանում։ 1934 թվականից սկսել է ակնարկներ, քննադատական հոդվածներ, պատմվածքներ, նորավեպեր տպագրել սերբական մամուլում։ Իրավագիտության, լրագրության, գրականության հետ զուգահեռ հետաքրքրվել է քաղաքականությամբ, սկսել է այցելել Մարքսի և Լենինի գործերն ուսումնասիրող խմբակի նիստերի։ 1936 թվականից եղել է Հարավսլավիայի կոմունիստների միության անդամ։ Կոմունիստական շարժման ակտիվ անդամներից էր, մի քանի անգամ ձերբակալվել է։ Ազատություն վերադառնալով՝ լրագրող և գրող Լալիչը չզղջաց, այլ շարունակեց համագործակցել սոցիալիստական մամուլի հետ։ Այդ բոլոր տարիները (1934-1940) Լալիչը հետագայում անվանեց «գրական ուսումնառություն»։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատմվածքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Izvidnica (Պարեկություն) (1948)
  • Prvi snijeg (Առաջին ձյունը) (1951)
  • Na mjesečini (Լուսնի լույսի ներքո) (1956)
  • Posljednje brdo (Վերջին բարձունքը) (1967)

Վեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Svadba (Ամուսնություն) (1950)
  • Zlo proljeće (Չարագուշակ գարուն) (1953)
  • Raskid (Բաժանում) (1955)
  • Lelejska gora (Լելեսկյան լեռ) (1957,1962)
  • Hajka (Հետապնդում) (1960)
  • Pramen tame (Մթության փականը) (1970)
  • Ratna sreća (Պատերազմի ճակատագիրը) (1973)
  • Zatočnici (Փաստաբաններ) (1976)
  • Dokle gora zazeleni (Մինչ ծառերը կկանաչեն) (1982)
  • Gledajući dolje na drumove (Ճանապարհներից ներքև նայելով) (1983)
  • Odlučan čovjek (Վճռական մարդը) (1990)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Энциклопедия Брокгауз (գերմ.)
  3. 3,0 3,1 3,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #119386186 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  4. НИН online

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]