Մարկո Մատերացի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Մարկո Մատերացի
Marco Materazzi - Inter Mailand (1).jpg
Անձնական տվյալներ
Ազգությունը իտալացի
Քաղաքացիությունը Իտալիա Իտալիա
Մականուն Matrix (Մատրիցա)
Ծննդյան ամսաթիվ օգոստոսի 19, 1973(1973-08-19)[1] (45 տարեկան)
Ծննդավայր Լեչե, Իտալիա
Հասակ 193
Քաշ 92
Դիրք կենտրոնական պաշտպան
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Հնդկաստան Չեննային
Պատանեկան կարիերա
1988-1990 Իտալիա Լացիո
1990-1991 Իտալիա Մեսսինա
1991-1993 Իտալիա Տոր դի Քվինտո
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1990-1991 Իտալիա Մեսսինա 1 (0)
1991-1993 Իտալիա Տոր դի Քվինտո 12 (9)
1993-1994 Իտալիա Մարսալա 25 (4)
1994-1995 Իտալիա Տրապանի 13 (2)
1995-1998 Իտալիա Պերուջա 47 (7)
1996-1997  Իտալիա Կարպի 18 (7)
1998-1999 Անգլիա Էվերթոն 25 (2)
1999-2001 Իտալիա Պերուջա 51 (19)
2001-2011 Իտալիա Ինտերնացիոնալե 209 (19)
2014-2015 Հնդկաստան Չեննային 7 (0)
Ազգային հավաքական
2001-2008 Իտալիա Իտալիա 41 (2)
Մարզչական կարիերա
2014-մ.հ. Հնդկաստան Չեննային
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը 
ըստ 2014 թվականի դեկտեմբերի 9:

Մարկո Մատերացի (իտալ.՝ Marco Materazzi, օգոստոսի 19, 1973, Լեչե, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ: Հանդես է եկել պաշտպանի դիրքում, Իտալիայի հավաքականի կազմում 2006 թվականի աշխարհի առաջնության հաղթող: Իտալիայի առաջնության հնգակի, Իտալիայի գավաթի եռակի չեմպիոն: Առավել հայտնի է կոպիտ խաղային որակներով: «Իտալիայի հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանակիր սպա է: Ներկայումս զբաղեցնում է հնդկական «Չեննային» ակումբի գլխավոր մարզչի պաշտոնը:

Կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալացի հայտնի մարզիչ Ջուզեպպե Մատերացիի որդին է[2]: Կարիերան սկսել է իտալական ցածր դիվիզիոնների ակումբներում: 1995 թվականին տեղափոխվեց Սերիա B-ում հանդես եկող «Պերուջա» ակումբ: Միանգամից հիմնական կազմում հաստատվել նա չկարողացավ և վարձավճարով հանձնվեց «Կարպիին» (Սերիա C): Այդտեղից վերադառնալով աճեց որպես ֆուտբոլիստ և կայուն խաղային պրակտիկա ստացավ «Պերուջայում»: 1998-1999 մրցաշրջանն անցկացրեց անգլիական «Էվերթոնում»՝ վարձակալական հիմունքներով: Մարկոն այս ակումբում 27 խաղ անցկացրեց և 3 անգամ հեռացվեց խաղադաշտից: «Պերուջան» իր բացակայության ժամանակ բարձրացավ Սերիա A: 1999 թվականի ամռանը Մատերացին վերադարձավ «Պերուջայի» կազմ: 2000-2001 մրցաշրջանում խփեց 12 գոլ, ինչը ռեկորդային էր Սերիա A-ի մեկ մրցաշրջանում պաշտպանների խփած գոլերի թվով: 2001 թվականի ամռանը Միլանի «Ինտերը» գնեց նրան: Մարկոն դարձավ «Ինտերի» առաջատարներից մեկը, ակումբի կազմում մեծ թվով տիտղոսներ նվաճեց՝ այդ թվում երկրի 5 անընդմեջ չեմպիոնություն, 3 երկրի գավաթ և 3 Սուպերգավաթ: 2006-2007 մրցաշրջանում պաշտպանների շրջանում խփած 10 գոլով կրկին դարձավ լավագույն ռմբարկու: 2009 թվականի հուլիսի 1-ին Մատերացին երկարաձգեց «Ինտերի» հետ պայմանագիրը մինչև 2012 թվականի ամառը:

2011 թվականի հունիսի 20-ին Մատերացին ու «Ինտերը» չեղարկեցին պայմանագիրը երկուստեք համաձայնությամբ[3][4]: Հետագայում նա ասաց. «Ես ուզում եմ հասկանալ իրավիճակը, ես չեմ ընդունել «Ինտերից» հեռանալու որոշումը: Լեոնարդոն դավաճանել է ինձ: Ակումբում հայտարարեցին, որ ես ներգրավված չեմ իրենց ծրագրերում և չեմ ընդգրկվելու Չեմպիոնների Լիգայի հայտացուցակում: Ես չգիտեմ, թե ինչու Լեոնարդոն այդպես արեց: Նա միշտ ասում էր, որ ես լիովին նվիրվել եմ ակումբին դաշտում և դրա սահմաններից դուրս»[5]:

2013 թվականին Մատերացին Ջանլուկա Զամբրոտայի, Ֆաբիո Գրոսսոյի և Ֆիլիպպո Ինձագիի հետ միասին ստացավ UEFA Pro-ի մարզչական թույլատվություն[6]:

Ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ինտեր»
Իտալիայի հավաքական
Անձնական
  • Սերիա A-ի տարվա լավագույն պաշտպան. 2007
  • Սերիա A-ի լավագույն ռմբարկու պաշտպանների շրջանում. 2000-01 (12 գոլ), 2006-07 (10 գոլ)
Որպես մարզիչ
  • Հնդկաստանի 2014-2015 մրցաշրջանի Սուպերլիգայի հաղթող

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Transfermarkt — 2000.
  2. Статья в Лентапедии
  3. Матерацци стал свободным агентом
  4. «Inter, Materazzi lascia dopo dieci stagioni» (իտալերեն)։ Corriere dello Sport։ 20.06.2011։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-15-ին։ Վերցված է 20 June 2011 
  5. Матерацци: Леонардо предал меня
  6. «Inzaghi, Crespo, Materazzi ecco gli allenatori di domani»։ repubblica.it։ 2013-07-19։ Վերցված է 2013-07-20 
  7. Изначально победа в том чемпионате принадлежала «Ювентусу», вторым был «Милан», а «Интер» - третьим, но после коррупционного скандала обе опередившие «Интер» команды были лишены своих позиций, и скудетто досталось «Интеру».

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]