Մարին Դրինով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto Info sciences exactes.png
Մարին Դրինով
Марин Дринов
Marin-drinov-portrait-rulexru.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 20, 1838(1838-10-20)[1][2][2]
Պանագյուտիշտե
Մահացել է մարտի 13, 1906(1906-03-13) (67 տարեկանում) կամ փետրվարի 28, 1906(1906-02-28) (67 տարեկանում)
Խարկով, Ռուսական կայսրություն
բնական մահով
Գերեզման Central Sofia Cemetery
Բնակության վայր(եր) Բուլղարիա Բուլղարիա,
Ռուսական կայսրություն Ռուսական կայսրություն
Ավստրիա Ավստրիա
Իտալիա Իտալիա
Քաղաքացիություն Բուլղարիա[3][4][5]
Ազգություն բուլղարացի
Մասնագիտություն միջնադարի պատմաբան, պատմաբան և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Խարկովի ազգային համալսարան և Խարկովի կայսերական համալսարան
Գործունեության ոլորտ պատմություն և բանասիրություն
Անդամակցություն Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա և Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատեր Մոսկվայի պետական համալսարան և Q4204467?
Գիտական աստիճան Moscow Imperial University
Marin Drinov Վիքիպահեստում

Մարին Ստոյանի Դրինով (բուլղար․՝ Марин Стоянов Дринов, Ռուսաստանում՝ Марин Степанович Дринов, 1838 թ. նոյեմբերի 1, Պանագյուրիշտե - 1906 թ. մարտի 13, Խարկով), բուլղարացի պատմաբան և լեզվաբան, բուլղարական ազգային վերածննդի հասարակական գործիչ, կյանքի մեծ մասն աշխատել է Ռուսական կայսրությունում։ Բուլղարական պատմագրության հիմնադիրներից մեկն է, Բուլղարական գրական ընկերության առաջին նախագահը (այժմ՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ինչպես իր ժամանակի շատ բուլղարացի մտավորականները, Դրինովը երիտասարդ տարիքում արտագաղթել (1858) և կրթություն է ստացել Ռուսաստանում։ Սովորել է Կիևի հոգևոր ճեմարանում, ապա Մոսկվայի համալսարանում։ 1865-1871 թթ. աշխատել է Ավստրիայում և Իտալիայում՝ փնտրելով այնտեղ բուլղարական պատմության վերաբերյալ փաստաթղթեր, որոշ ժամանակ ապրել է Պրահայում։

1869 թ. դարձել է Բուլղարական գրական ընկերության հիմնադիրներից և առաջին ներկայացուցիչներից մեկը (Բրիելա, Ռումինիա)։ Ստացել է մագիստրոսի կոչում և դարձել սլավոնականության դասախոս Խարկովի համալսարանում, 1876 թվականից՝ պրոֆեսոր։ Հեղինակել է աշխատանքներ բուլղար ժողովրդի, բուլղարական եկեղեցու, սլավոնների հնագույն պատմության, սլավոնա-բյուզանդական հարաբերությունների վերաբերյալ։

1878 թ. Բուլղարիայի ազատագրումից հետո Դրինովը վերադառնում է հայրենիք և դառնում (երկրի ժամանակավոր ռուսական կառավարման կազմում) կրթության և կրոնի հարցերի նախարար։ Բուլղարական պետության հայր-հիմնադիրներից մեկն է։ Ավստրիական կառավարության առաջարկին՝ Բուլղարիայի մայրաքաղաք հռչակել Վելիկո Տարնովոն, պնդում է, որ այն դառնա Սոֆիան։ Սոֆիայում հիմնադրել է ազգային գրադարանը։

1879 թ. Դրինովը վերադարձել է Խարկով, որտեղ շարունակել է աշխատանքը մինչև կյանքի վերջ։ Եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ (1898), բազմաթիվ արտասահմանյան գիտական ընկերությունների անդամ։

Մահացել է 1906 թ. մարտի 13-ին տուբերկուլյոզից։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]