Հալեպի արձանագրությունները (գիրք)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հալեպի արձանագրությունները
ՀեղինակՐաֆֆի Քորթոշյան
Բնօրինակ լեզուՀայերեն
ԼեզուԱնգլերեն, ռուսերեն
Շարք«ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ»
ՆախորդԱրտազի երեք վանքերը
ՀաջորդԴադի վանքի վերանորոգումը 1997-2011 թվականներ
ԵրկիրՀայաստանՀայաստան
Հրատարակման վայրԵրևան
ՀրատարակիչՀայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ
Հրատարակված էՀՃՈՒ հրատարակչություն
Հրատարակման տարեթիվ2013 թվական
ԳՄՍՀISBN 978-9939-843-09-4
ՀՏԴ72(479.25):941(479.25)
ԳՄԴ85.11.(2Հ)+63.3(2Հ)
Թվային տարբերակraa-am.com/raa/pdf_files/67.pdf

«Հալեպի արձանագրությունները» (անգլ.՝ The inscriptions of Aleppo, ռուս.՝ Надписи Алеппо), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կողմից 2013 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 16-րդ գիրքը (ԺԶ): Այն հեղինակել է Րաֆֆի Քորթոշյանը: Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն: Գիրքը ներկայացնում է Սիրիայի Հալեպի մարզի համանուն քաղաքի հայության համառոտ պատմությունը (այդ թվում՝ դարերի ընթացքում նրանց թվաքանակի, զբաղմունքների, քաղաքում հիմնած դպրոցների, կառուցված եկեղեցիների և գերեզմանատների մասին), ինչպես նաև 2006-2008 թվականներին հավաքագրած շուրջ 2500 հայկական վիմագրերի և եկեղեցական իրերի արձանագրությունները: Ներկայացված են նաև պատմական և ժամանակակից լուսանկարներ, ինչպես նաև գծապատկերներ: Աշխատությունը հրատարակվել է Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի գիտական խորհրդի երաշխավորությամբ: Գրքի նախահրատարակչական աշխատանքները հովանավորել է Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարությունը, իսկ տպագրությունը՝ Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամը[1][2][3]:

Աշխատության հեղինակ Րաֆֆի Քորթոշյանի մոտ գիրքը գրելու գաղափարը ծնվել է դեռևս 2004 թվականին, երբ Հալեպում էր: Նա ասել է, որ երբ գերեզմանոց էր այցելելում, իրեն հետաքրքրում էին տապանագրերի վրա գրված ազգանունները, հանգուցյալների ծննդավայրերը, որոնք ներկայացնում են Արևմտյան Հայաստանը: Գրքում տեղ են գտել Արևմտյան Հայաստանի տարբեր անկյուններից` Խարբերդից, Վանից, Էրզրումից, Կիլիկիայից Հալեպ գաղթածների արձանագրությունները: Հեղինակը տարվա ընթացքում մեկ ամիս անցկացնում էր Հալեպ քաղաքում, որպեսզի իրականացնի տեղեկությունների հավաքագրման աշխատանքներ: Նրա խոսքով Հալեպի գերեզմանոցների արձանագրությունները պատկանում են հայկական տարբեր համայնքներին, պատկանում են Հայոց ցեղասպանությունը վերապրածներին[3]:

«Հալեպի արձանագրությունները» գրքի մասին խոսելիս Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի նախագահ հուշարձանագետ, բանահավաք Սամվել Կարապետյանը ասել է, որ Հալեպի հայկական գերեզմանատան տապանաքարերի գրառումները վկայում են այն մասին, որ տեղի հայ բնակչությունը ժամանակին գաղթել է Արեւմտյան Հայաստանից՝ փրկվելով թուրքական հալածանքներից: Նրա խոսքով այդ տապանաքարերը կարող են ծառայել որպես Արևմտյան Հայաստանի տեղանունների բառարան և հանդիսանում են Հայոց ցեղասպանության վկայություններ[2]:

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]