Կոստանդին Հովհաննիսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կոստանդին Հովհաննիսյան
Ի ծնեԿոստանդին Լևոնի Հովհաննիսյան
Ծնվել է1911, դեկտեմբերի 19
ԾննդավայրԹիֆլիս
Մահացել է1984, հունիսի 6
Վախճանի վայրԵրևան
Ազգությունհայ
Ճյուղ(եր)ճարտարապետություն
Գործունեությունճարտարապետ
ԿրթությունՀայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան
ՊարգևներՀայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ

Կոստանդին Լևոնի Հովհաննիսյան (դեկտեմբերի 19, 1911(1911-12-19), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 4, 1984(1984-06-04) կամ հունիսի 6, 1984(1984-06-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ, ճարտարապետության դոկտոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961)։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։

ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)։ Սրտաբան Լևոն Հովհաննիսյանի որդին է, Հայաստանի առաջին կին ճարտարապետ Աննա Տեր-Ավետիքյանի ամուսինը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1932 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ Աշխատել է Ալեքսանդր Թամանյանի (1933-1934 թվականներին) և Նիկողայոս Բունիաթյանի (1934-1941 թվականներին) ճարտարապետական արվեստանոցներում։ 1932-1937 թվականներին եղել է Հայաստանի ճարտարապետների միության կազմակերպչական կոմիտեի պատասխանատու քարտուղար[1]։

Հեղինակ է բնակելի և հասարակական շենքերի նախագծերի։ Որպես Արին-բերդի հնագիտական արշավախմբի ղեկավար (1950-1972) պեղել և հետազոտել է Էրեբունի քաղաքի մնացորդները, նրա հիմնադրման արձանագրությունները։

1952-1979 թվականներին նա եղել է ճարտարապետական հուշարձանների պահպանության վարչության պետ, 1955-1971 թվականներին դասավանդել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում[2]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961)
  • ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվոգիր (1957)
  • ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)
  • «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ (6.11.1945)[3]

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Էրեբունի, Ե․, 1968[4]:
  • Էրեբունիի որմնանկարները, Ե․, 1973;
  • Ճարտարապետական հուշարձանների վերանորոգումը Սովետական Հայաստանում, Ե․, 1978:
  • Оганесян К. Л. Зодчий Трдат. — Ереван: Изд-во АН Армянской ССР, 1951. — 108 с. — 800 экз.
  • Архитектура Тейшебаини, Е․, 1955 /Археологические раскопки в Армении, № 6, Кармир Блур IV/:
  • Архитектура Эребуни, Е․, 1961 /Археологические раскопки в Армении, № 9, Арин Берд I/:
  • Оганесян К. Л. Санаин — Ахпат. — Ереван: Айастан, 1978. — 106 с. — 5000 экз.
  • Ходжаш С. И., Трухтанова Н. С., Оганесян К. Л. Эребуни: Архитектура. Монументальные росписи. Художественное ремесло. — М.: Искусство, 1979. — 168 с. — 25 000 экз.
  • Оганесян К. Л. Крепость Эребуни (782 г. до н. э.) / АН АрмССР, Ин-т искусств, Упр. по охране и использ. памятников истории и культуры при Совете Министров АрмССР. — Ереван: Айастан, 1980. — 144, [16] с.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Члены союза»։ uaa.am։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-01-06-ին։ Վերցված է 2018-12-19 
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005։
  3. «Подвиг народа»։ www.podvignaroda.ru։ Վերցված է 2018-12-19 
  4. Հովհաննիսյան Կոստանդին, Լեւոնի։ Կարմիր Բլուր։ Հայաստան (հայերեն)։ Пецхини хуш. пахп. вархʻ. 
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 570 CC-BY-SA-icon-80x15.png