Կարլ Վալդեմար Ցիգլեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կարլ Վալդեմար Ցիգլեր
գերմ.՝ Karl Waldemar Ziegler
Karl Ziegler Nobel.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 26, 1898(1898-11-26)[1][2]
Հելզա, Կասել, Կասելի ադմինիստրատիվ օկրուգ, Հեսսեն, Գերմանիա
Մահացել էօգոստոսի 12, 1973(1973-08-12)[1] (74 տարեկանում)
Մյուլհայմ, Քյոլն, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունքիմիկոս, ճարտարագետ և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Ֆրանկֆուրտի Գյոթեի անվան համալսարան, Հայդելբերգի համալսարան, Ախենի Ռեյնիշ-Վեստֆելիշեի տեխնիկական համալսարան, Հալլե-Վիտենբերգի համալսարան, Max Planck Institute for Coal Research?[3] և Մարբուրգի համալսարան
Գործունեության ոլորտՕրգանական քիմիա
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա, Վեստֆալիայի գիտությունների ակադեմիա և Էդինբուրգի թագավորական ընկերություն
Ալմա մատերՄարբուրգի համալսարան և Ախենի Ռեյնիշ-Վեստֆելիշեի տեխնիկական համալսարան
Գիտական աստիճանփիլիսոփայության դոկտոր[3] (1920)
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն
Գիտական ղեկավարԿառլ վոն Աուվերս
ՊարգևներՎերներ ֆոն Սիմենսի մատանի Մեծ Խաչ աստղով և ուսի ժապավենով Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ[4][5] Վիլհելմ Էկսների մեդալ Carl-Engler-Medal? Լիբիխի մեդալ Գերմանական հետազոտությունների փառքի սրահ Carl Duisberg Plaque? Լավուազիեի մեդալ Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամ և Q74071105?
Karl Ziegler Վիքիպահեստում

Կարլ Վալդեմար Ցիգլեր (Ziegler) (1898-1973), գերմանացի քիմիկոս-օրգանիկ (ԳՖՀ)։ Ավարտել է Մարբուրգյան համալսարանը (1920 թ.), դասավանդել տեղում (1923-1926 թթ.)։ 1928-1936 թվականներին եղել է Հեյդելբերգյան համալսարանի պրոֆ․, 1936-1943 թվականներին՝ Հալլի համալսարանին կից քիմ․ ինստիտուտի, 1943-1963 թվականներին՝ Մյուլխայմի ածխի հետազոտության ինստ-ի տնօրեն, միաժամանակ (1947 թվականից) Ախենի բարձրագույն տեխն․ դպրոցի ամբիոնի վարիչ։ Հիմնական գիտական աշխատանքները վերաբերում են մետաղօրգ․ միացությունների սինթեզին, բուտադիենի, բարձրակարգ a-օլեֆինների, սպիրտների ստացմանը։ Բացահայտել է (1953 թ.) տիտան-ալյումինային կատալիզատորը («Ցիգլերի կատալիզատոր»)։ Զ․ Նաաուսյի հետ մշակել է տարածական կարգավորված սինթեզի մի շարք խառը կատալիզատորներ (Ցիգլերի Նատայի կատալիզատորներ)։ Նոբելյան մրցանակ (1953 թ., Զ․ Նատայի հետ)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png