Լճեի գավառակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գավառակ
Լճե
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԴիարբեքիրի վիլայեթ
ԳավառակԼճեի գավառակ
Այլ անվանումներԻլիջա, Իլիջե, Լըճե, Լըջե, Լիճե, Լիչե, Լջե
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)[1]
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը), ասորիներ, քրդեր[1]
ՏեղաբնականունԼճեցի
Ժամային գոտիUTC+3

Լճե, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում։ Գտնվում է Դիարբեքիրի գավառի հյուսիս-արևելքում։

Լճեն իր տարածքով մոտավորապես համընկնում է Մեծ Հայքի Չորրորդ Հայկ աշխարհի Մեծ Ծոփք գավառին։ Վարչական կենտրոնը Լճե ավանն է։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թուրքերի կողմից հայերը տարհանվել են 1915 թ.-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ և նրանց մեծ մասը ենթարկվել են զանգվածաբար կոտորածների։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1890-ական թվականներին Լճեն ուներ 50 գյուղ՝ 3230 տուն բնակչով, որից 705-ը՝ հայեր` մոտ 5000 անձ, իսկ 245-ը` ասորիներ, մնացածը՝ քրդեր: Մեծ Եղեռնի նախօրյակին հայերի թիվը կրկնապատկվել էր։

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն և առևտուրն էր։ Նրանք մշակում էին պտուղ-բանջարեղեն, յուղատու մշակաբույսեր, հացահատիկ և կերաբույսեր։

Հայերը հմտորեն մի յուրահատուկ կտավ էին գործում, որը ստացել էր լճու անվանումը։ Այն մեծ պահանջարկ ուներ հարևան շրջաններում[1]։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 2, էջ 593