Լեոնիդ Բիկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Լեոնիդ Բիկով
Г. Харьков, ул. Сумская, д. 26.JPG
«Մարտի են գնում միայն ծերունիները» ֆիլմում Լեոնիդ Բիկովի հերոսի մեծադիր պատկերը Խարկով քաղաքում
Ծննդյան թիվ՝ 1928 դեկտեմբերի 12
Ծննդավայր՝ Զնամենսկեո, Դոնեցկի մարզ, ՈՒԽՍՀ
Վախճանի թիվ՝ ապրիլի 11, 1979(1979-04-11) (տարիքը 50)
Վախճանի վայր՝ Վիշգորոդի շրջան, Կիևի մարզ, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ
Ազգություն՝ {{{2}}} Ուկրաինա
Քաղաքացիություն՝ {{{2}}} ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն՝ դերասան, կինոռեժիսոր
Կարիերա՝ 1952-1979
Պարգևներ՝
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան, Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ, «Պատվո նշան» շքանշան, «Խոպան հողերի յուրացման համար» մեդալ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ և People's Artist of the Ukrainian SSR
IMDb։ ID 0125904
http://www.leonid-bykov.ru/

Լեոնիդ Ֆյոդորի Բիկով (ուկր.՝ Леоні́д Фе́дорович Би́ков, դեկտեմբերի 12, 1928({{padleft:1928|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:12|2|0}}), Սլավյանսկի շրջան, Դոնեցկի մարզ - ապրիլի 11, 1979({{padleft:1979|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:11|2|0}}), Վիշգորոդի շրջան, Կիևի մարզ, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, նաև ռեժիսոր, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ, Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ։

Ընդհանուր թվով խաղացել է մոտ 20 ֆիլմում, 5 ֆիլմի ռեժիսոր է։ Առաջին անգամ որպես դերասան խաղացել է 1953 թ. «Մարինայի ճակատագիրը» ֆիլմում, առավել հայտնի է «Զայչիկ» և «Մարտի են գնում միայն ծերուները» ֆիլմերից։ Մյուս նշանավոր ֆիլմերից են՝ «Մաքսիմ Պերեպելիցա», «Ալյոշկայի սերը», «Իմ թանկագին մարդ», «Ատի-բատի, գնում էին զինվորները»։

Ամուսնացած է եղել Թամարա Կրավչենկոյի հետ (1927 - 2010), ունեցել է 2 երեխա՝ Ալեքսանդր (1956) և Մարյանա (1958)։ Մահացել է ավտովթարից։

1994 թ. Միջազգային աստղագիտական միությունը Լեոնիդ Բիկովի անունով է կոչել փոքր մոլորակներից մեկը։ Կիևում նրա անունով պուրակ է ստեղծված, նրա անունն է կրում նաև այն դպրոցը, որտեղ սովորել է դերասանը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]