Լեոնիդ Բիկով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Լեոնիդ Բիկով
Г. Харьков, ул. Сумская, д. 26.JPG
«Մարտի են գնում միայն ծերունիները» ֆիլմում Լեոնիդ Բիկովի հերոսի մեծադիր պատկերը Խարկով քաղաքում
Ծննդյան թիվ՝ դեկտեմբերի 121928
Ծննդավայր՝ Զնամենսկեո, Դոնեցկի մարզ, ՈՒԽՍՀ
Վախճանի թիվ՝ ապրիլի 11, 1979 (50 տարեկանում)
Վախճանի վայր՝ Կիևի մարզ[1]
Ազգություն՝ {{{2}}} Ուկրաինա
Քաղաքացիություն՝ {{{2}}} ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն՝ դերասան,կինոռեժիսոր
Կարիերա՝ 1952-1979
Պարգևներ՝ Հոկտեմբերյան Հեղափոխության շքանշան և Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ
IMDb։ ID 0125904
http://www.leonid-bykov.ru/

Լեոնիդ Ֆյոդորի Բիկով (ուկր.՝ Леоні́д Фе́дорович Би́ков, դեկտեմբերի 12, 1928, Զնամենսկեո, Դոնեցկի մարզ, ՈՒԽՍՀ - ապրիլի 11, 1979, Վիշգորադյան շրջան, Կիևի մարզ, ՈՒԽՍՀ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան, նաև ռեժիսոր, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստ, Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ։

Ընդհանուր թվով խաղացել է մոտ 20 ֆիլմում, 5 ֆիլմի ռեժիսոր է։ Առաջին անգամ որպես դերասան խաղացել է 1953 թ. «Մարինայի ճակատագիրը» ֆիլմում, առավել հայտնի է «Զայչիկ» և «Մարտի են գնում միայն ծերուները» ֆիլմերից։ Մյուս նշանավոր ֆիլմերից են՝ «Մաքսիմ Պերեպելիցա», «Ալյոշկայի սերը», «Իմ թանկագին մարդ», «Ատի-բատի, գնում էին զինվորները»։

Ամուսնացած է եղել Թամարա Կրավչենկոյի հետ (1927 - 2010), ունեցել է 2 երեխա՝ Ալեքսանդր (1956) և Մարյանա (1958)։ Մահացել է ավտովթարից։

1994 թ. Միջազգային աստղագիտական միությունը Լեոնիդ Բիկովի անունով է կոչել փոքր մոլորակներից մեկը։ Կիևում նրա անունով պուրակ է ստեղծված, նրա անունն է կրում նաև այն դպրոցը, որտեղ սովորել է դերասանը։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Commons-logo.svg