Իմ կանաչ կոկորդիլոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Իմ կանաչ կոկորդիլոս
Իմ կանաչ կոկորդիլոս.jpg
Տեսակկինոնկար
ՌեժիսորՎադիմ Կուրչևսկի
ՍցենարիստԳենադի Ցիֆերով և Հենրիխ Սապգիր
ՀնչյունավորումLev Lyubetsky?
ԵրաժշտությունՆիկիտա Բոգոսլովսկի
ՕպերատորԻոսիֆ Գոլոմբ
ԵրկիրFlag of the Soviet Union (dark version).svg ԽՍՀՄ
ԸնկերությունՍոյուզմուլտֆիլմ
Թվական1966

«Իմ կանաչ կոկորդիլոսը» (ռուս.՝ «Мой зелёный крокодил»), 1966 թվականի խորհրդային մուլտֆիլմ, որն ստեղծել է ռեժիսոր Վադիմ Կուրչևսկին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։ Սցենարը գրել են հայտնի մանկագիրներ և բանաստեղծներ Գենադի Ցիֆերովը և Հենրիխ Սապգիրը։ Տեքստը կարդում է Լև Լյուբեցկին։ Մուլտֆիլմից ոչ մեծ հատված օգտագործվել է «Հոբելյան» անիմացիոն քրոսովերում։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մուլտֆիլմը պատմում է կովի հանդեպ անբարետես կոկորդիլոսի սիրո մասին։ Նրանց միավորում է սերը դեպի տերևներն ու ծաղիկները։ Աշնանը, երբ չեն մնում ոչ տերևներ, ոչ էլ ծաղիկներ, կովի զգացմունքներն սկսում են մարել։ Այդ ժամանակ կոկորդիլոսը որոշում է վերածվել մշտականաչ տերևի, որպեսզի նորից դուր գա նրան։

Ստեղծողներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սցենարի հեղինակներ՝ Հենրիխ Սապգիր, Գենադի Ցիֆերով
  • Ռեժիսոր՝ Վադիմ Կուրչևսկի
  • Բեմադրող նկարիչ՝ Ալինա Սպեշնևա
  • Օպերատոր՝ Իոսիֆ Գոլոմբ
  • Կոմպոզիտոր՝ Նիկիտա Բոգոսլովսկի
  • Տեքստը կարդում է՝ Լև Լյուբեցկի
  • Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
  • Մոնտաժող՝ Լիդիա Կյակշտ
  • Խմբագիր՝ Արկադի Սնեսարև
  • Մուլտիպլիկատորներ՝ Յուրի Կլեպացկի, Յուրի Նորշտեյն, Մարիա Պորտնայա
  • Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստել են՝ Վլադիմիր Աբակումով, Պավել Գուսև, Ե. Դարիկովիչ, Վ. Կալաշնիկովա, Լիլիանա Լյուտինսկայա, Մարինա Չեսնոկովա, Ռոման Գուրովի ղեկավարությամբ
  • Տնօրեն՝ Նաթան Բիտման

Ստեղծողների ցանկը ներկայացված է ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։

Արձագանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կուրչևսկին 1957 թվականին եկավ «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի նոր ստեղծված տիկնիկային միավորում, որտեղ սկզբնական շրջանում եղել է բեմադրող նկարիչ, ապա նկարահանել մի քանի ֆիլմեր այլ ռեժիսորների հետ համատեղ և վերջապես 1966 թվականին՝ առաջին ինքնուրույն ֆիլմը, որտեղ որպես բեմադրող նկարիչ աշխատել է Ալինա Սպեշնևան։ Այդ նուրբ ու տխուր հեքիաթը կոչվել է «Իմ կանաչ կոկորդիլոս», և այն պատմել է անճոռնի, մյուս կոկորդիլոսներին ոչ նման կոկորդիլոս-բանաստեղծի սիրո մասին, որ գզգզգված է, շարֆով փաթաթված, և ամենագլխավորը՝ բարակամաշկ, անպաշտպան (տիկնիկի ֆիգուրը պատվել է խոշոր նկարներով կանաչ գիպյուրով, որ հիշեցնում է կոկորդիլոսի կաշի և ստեղծում չջերմացնող և պատշաճորեն չծածկող պատյանի զգացում)։ Կոկորդիլոսի սիրելին շատ գեղեցիկ է՝ սպիտակամաշկ գեղմարմին կով է խոշոր աչքերով։ Նրանք երջանիկ էին, նրանց սերը փոխադարձ էր, նրանք շատ ընդհանուր բան ունեին. երկուսն էլ սիրում էին ծառեր, ծաղիկներ ու տերևներ։ Բայց երբ վրա է հասնում աշունը, և չեն մնում ծաղիկներ ու տերևներ, նրանց համար ոչ մի ընդհանուր բան չի մնում, պարզվում է, որ նրանք զույգ չեն. կովն այնքան գեղեցիկ է, իսկ կոկորդիոսը՝ այնքան կանաչ։ Եվ կոկորդիլոսը որոշում է հանուն սիրելիի վերածվել կանաչ տերևի։ Հավանաբար ոչ մինչ այդ, ոչ էլ դրանից հետո ռուսական մուլտիպլիկացիայում չի եղել դրանից ավելի լավ ֆիլմ սիրո մասին։

— Ալեքսանդրա Վասիլկովա, «Մեր մուլտֆիլմերը»

Վերաթողարկում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2002 թվականին թողարկվել է VHS-ով և Video CD-ով «Ռուսական անիմացիայի վարպետները 1» (ռուս.՝ «Мастера Русской анимации — 1») առաջին թողարկումում, իսկ հետագայում՝ DVD: Masters of Russian Animation Volume 1-ում։ Հավաքածուում ներառվել են հետևյալ մուլտֆիլմերը՝ «Մի հանցագործության պատմություն», «Մարդը շրջանակում», «Իմ կանաչ կոկորդիլոսը», «Ապրում էր Կոզյավինը», «Դինոզավրերի սարը», «Լրտեսական կրքեր», «Ապակե հարմոն», «Կծիկ», «Գեղադիտակ-68։ Գետաձի» և «Ֆիլմ, ֆիլմ, ֆիլմ»[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]