Ժիլ Վիսենտե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ժիլ Վիսենտե
Gil Vicente.jpg
Ծնվել է1465[1][2][3][4][5]
ԾննդավայրԼիսաբոն
Վախճանվել է1536[1][3][4][6][5]
Վախճանի վայրԷվորա, Alentejo region, Պորտուգալիա
Մասնագիտությունդրամատուրգ, բանաստեղծ, գրող, նկարիչ և դերասան
Լեզուիսպաներեն[2] և պորտուգալերեն[2]
ՔաղաքացիությունՊորտուգալիա
ԿրթությունՍալամանկայի համալսարան
Գրական ուղղություններՎերածնունդ
Ուշագրավ աշխատանքներAuto da Barca do Inferno?
ԶավակներPaula Vicente?
Gil Vicente Վիքիպահեստում

Ժիլ Վիսենտե (Վիսենտի, պորտ.՝ Gil Vicente, մոտ 1465[1][2][3][4][5], Լիսաբոն - 1536[1][3][4][6][5], Էվորա, Alentejo region, Պորտուգալիա), պորտուգալացի դրամատուրգ և բանաստեղծ, Վերածննդի ներկայացուցիչ։ Ստեղծագործել է նաև իսպաներեն։ Պորտուգալական ազգային թատրոնի հիմնադիրը։ Գրել է 42 պիես, որոնցից 12-ը ֆարս է։

Վիսենտեի վաղ շրջանի երկերում («Աուտո հաճախման մասին կամ Հովվի մենախոսությունը» (1502 թ.), «Աուտո սուրբ Մարտինոյի մասին» (1504 թ.), «Աուտո տարվա չորս եղանակների մասին» (1504 թ.) և այլն) արդեն նկատելի են ժողովրդական մոտիվները։

«Ֆարս Ինես Պերեյրայի մասին» (1523 թ.) պիեսը քաղաքային կյանքից վերցված բնավորությունների ու տիպերի կատակերգություն է։

Տուրք տալով արքունական թեմատիկային («Ողբերգակատակերգություն դոն Դուարդոսի մասին» (1525 թ.), «Ապոլլոնի տաճարը» (1526 թ.) և այլն)՝ Վիսենտեն գլխավորապես անդրադարձել է սոցիալական խնդիրներին, քաղաքաբնակների, գեղջուկների, զինվորների, քահանաների կյանքին («Սիրո դարբնոցը» (1524 թ.), «Ֆարս ջորեպանների մասին» (1526 թ.), «Աուտո Մոֆինա Մենդեսի մասին» (1534 թ.))։ Որոշ պիեսներում երգիծել է կաթոլիկ հոգևորականությանը։

Վիսենտեի մահից հետո ինկվիզիցիան գրաքննության է ենթարկել նրա որոշ ստեղծագործությունները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png