Զոլավոր շառաչող օձ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Զոլավոր շառաչող օձ
Զոլավոր շառաչող օձ
Գիտական դասակարգում
Թագավորություն Կենդանիներ
Տիպ Քորդավորներ
Ենթատիպ Ողնաշարավորներ
Դաս Սողուններ
Կարգ Թեփուկավորներ
Ենթակարգ Օձեր
Ընտանիք Փոսիկագլխայիններ
Տեսակ Զոլավոր օձ
Լատիներեն անվանում
Crotalus horridus
Linnaeus, 1758
Հատուկ պահպանություն
Տեսակներ
  • C. h. atricaudatus
  • C. h. horridus
Արեալ
պատկեր

Wikispecies-logo.svg
Դասակարգումը
Վիքիցեղերում

Commons-logo.svg
Պատկերների որոնում
Վիքիպահեստում




Զոլավոր շառաչող օձ (լատ.՝ Crotalus horridus), օձակերպերի կարգի փոսիկագլխայինների ընտանիքի իսկական շառաչող օձերի ցեղին պատկանող խիստ թունավոր օձատեսակ:

Համարվում է շառաչող օձերի ցեղի ամենախոշոր օձը: Համարվում է նաև Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների էնդեմիկ օձատեսակ:

Տարածվածություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարածված է միայն Հյուսիսային Ամերիկա մայրցամաքի արևելքում: Համարվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների էնդեմիկ կենդանատեսակ:

Որոշ պոպուլյացիաներ հայտնաբերվել են նաև Մեքսիկայի և Կանադայի տարածքում: Այսուամենայնիվ՝ զոլավոր շառաչող օձերի հիմնական տարածման գոտին համարվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների արևելյան նահանգները:

Լինում է թփուտներում, անտառաեզրերին և գետահովիտներում:

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խոշոր չափերի և երկարության օձ է: Համարվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների տարածքում բնակվող ամենախոշոր և թունավոր օձերից մեկը: ԱՄՆ-ի տարածքում տարածված ամենամեծ շառաչող օձն է:

Երկարությունը հասնում է միջինում 2,4 մետրի: Մեջքի երկայնքով ձգվում է մուգ գորշ և բաց դեղնավուն շղթայանման նախշեր[1]:

Չնայած նրան, որ զոլավոր շառաչավոր օձի թույնը խիստ թունավոր է, նրա թույնը օգտագործում են դեղամիջոցների պատրաստման մեջ: Շառաչող անվանումը ստացել է պոչի ծայրերի խոշոր թեփուկներն իրար քսելուց առաջացած շառաչող ձայնի պատճառով, որը տեղի է ունենում անհանգիստ, գրգռված պահին:

Զուգավորվում է գարնանը, իսկ աշնանը ծնվում է 5-17 ձագ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հ․Ջ․ Գրիգորյան, Ողնաշարավորներ, Հայերեն կենդանաբանական տերմինաբանություն (վերլուծություն և սկզբունքներ) (խմբ. Հ․Գ․ Խաչատրյան), «ՀՀ ԳԱԱ Գիտություն հրատարակչություն», 2008, էջ 228 — 264 էջ. — 300 հատ, ISBN 978-5-8080-0723-9։