Դմիտրի Բորիսով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Դմիտրի Բորիսով
Dmitry Borisov.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 15, 1985(1985-08-15) (34 տարեկան)
ԾննդավայրՉեռնովցի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսաստան
Մայրենի լեզուռուսերեն
ԿրթությունՌուսաստանի պետական հումանիտար համալսարան
Մասնագիտությունլրագրող, հեռուստահաղորդավար, ռադիոհաղորդավար, պրոդյուսեր, ռադիոհեռարձակում և հաղորդավար
Ծնողներհայր՝ Dmitry Bak?
Պարգևներ և
մրցանակներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի I աստիճանի մեդալ
Կայքddb.livejournal.com
Dmitry Borisov Վիքիպահեստում

Դմիտրի Բորիսով (ռուս.՝ Дми́трий Дми́триевич Бори́сов, օգոստոսի 15, 1985(1985-08-15), Չեռնովցի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս լրագրող, «Առաջին ալիքի» հաղորդավար, «Առաջին ալիք: Համաշխարհային ցանց» ընկերության գլխավոր պրոդյուսեր (2015 թվականից), «Пусть говорят» (2017 թվականից) ծրագրի հաղորդավար։ «ՏԷՖԻ» ինդուստրիալ հեռուստատեսային մրցանակի դափնեկիր (2016 թվական, 2017 թվական): «Эхо Москвы» ռադիոկայանի հաղորդավար (2001-ից 2016 թվականներին), Ռունետի ակտիվ գործիչ, վավերագրական նախագծերի պրոդյուսեր:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 15-ին Չեռնովցիում։ Մանկությունն անցկացրել է Պանևեժիսում (Լիտվական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն), դպրոց է գնացել Մոսկվայում։

Ավարտել է Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը, ստացել բանասերի, Ռուսաստանի և Գերմանիայի պատմության, մշակույթի և գրականության մասնագետի դիպլոմ: Մասնագիտորեն զբաղվում է ֆրանսիական դրամատուրգիայով։ Բուհն ավարտելուց հետո ընդունվել է ՌՊՀՀ ասպիրանտուրա։

«Эха Москвы» ստուդիայում, 2005 թվականին

16 տարեկանից աշխատել է «Эхо Москвы» ռադիոկայանում, որտեղ հայտնվել է գլխավոր խմբագրին իր հաղորդման հայեցակարգով դիմելուց հետո[1]: Առաջին փորձը ստացել է տեղեկատվության ծառայությունում (սկզբում՝ խմբագիր, ապա՝ լուրերի հաղորդավար), բացի այդ, Ալեքսանդր Բաղշչևի հետ վարել է «Серебро» գիշերային  երաժշտական ծրագիրը, որը հետագայում վերածվել է երեկոյան «Аргентум» ծրագրի, իսկ հետո՝ «Попутчики» և «Эходром»։ Բացի այդ, գործուղումների է մեկնել՝ «Եվրատեսիլից»[2] մինչև Բեսլան[3]: Ռադիոյում վերջին եթերն անցկացրել է 2016 թվականի հունիսի 26-ին։

2006 թվականի մարտին հրավիրվել է «Առաջին ալիք»՝ որպես հաղորդավար նախ առավոտյան, ապա ցերեկային և երեկոյան նորությունների թողարկումների համար[4][3]: Հեռուստաալիքի աշխատակազմն ընդունել է «Эху Москвы» գործընկեր Ելենա Աֆանասևային[5]: 2008 թվականի մայիսի 9-ին «Առաջին ալիքով», Յուլիա Պանկրատովայի հետ՝ ուղիղ եթերում մեկնաբանել են Կարմիր հրապարակում տոնական շքերթի հեռարձակումը»[6][7]:

Դմիտրի Բորիսովը (աջից) Վլադիմիր Պուտինի հետ հանդիպման ժամանակ, 2011 թվականին

2011 թվականի ամռանից մինչև 2017 թվականի օգոստոսը վարել է «Время» լրատվական ծրագիրը՝ փոխարինելով իր գործընկերներին[8][9]: Օգոստոսի 29-ից օգոստոսի 5-ը ժամը 18:00-ին մեծ «Вечерние новости» է[10]: 2013 թվականի սեպտեմբերի 29-ին «Всем миром» բարեգործական հեռուստամարաթոնի հիմնական հաղորդավարներից մեկն էր, որը նվիրված էր Հեռավոր Արևելքում ջրհեղեղից տուժածներին[11]:

Նա 2014 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի օլիմպիական կրակի փոխանցավազքի ջահակիրներից մեկն էր Մոսկվայում[8]: 2014 թվականի փետրվարին «Առաջին ալիք» ծրագրով ներկայացրել է «Новостей» և «Время» հաղորդումները՝ Սոչիից օլիմպիական թիմի կազմում[12]: Հետագայում 2015 թվականի փետրվարի 7-ին լրատվական ստուդիայում անց է կացրել «Առաջին Օլիմպիական: Խաղերից մեկ տարի անց»[12]:

2015 թվականի հոկտեմբերից հանդիսանում է «Առաջին ալիք։ Համաշխարհային ցանց» ՓԲԸ գլխավոր պրոդյուսեր (2017 թվականի հունվարից՝ ԲԸ), որը զբաղվում է Առաջին ալիքի «Թվային հեռուստաընտանիքի» զարգացմամբ և դիրքի ամրապնդմաբ, այն միավորում  է «Дом кино», «Дом кино Премиум», «Бобёр», «Музыка Первого», «Время» և «Телекафе»  թեմատիկ ալիքները[13]:

2017 թվականի հունիսի 15-ին Տատյանա Ռեմեզովայի հետ որպես հիմնական հաղորդավար մասնակցել է «Ուղիղ եթեր Վլադիմիր Պուտինի հետ» ծրագրին[14]:

2014 թվականի օգոստոսի 14-ից Առաջին ալիքով Անդրեյ Մալախովի փոխարեն «Пусть говорят» թոք-շոուի հաղորդավարն է[15]: 2018 թվականի սեպտեմբերի 8-ից նույն ալիքով «Эксклюзив» թոք-շոուի հաղորդավարն է[16]:

Կենդանի ամսագրում վարում է LiveJournal-ի բլոգերddb բլոգը[17][18]: Թվիթթերի ակտիվ օգտատեր է (անուն՝ @ddb1):

Քննադատություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Իրինա Պետրովսկայան Բորիսովի վարքը բնութագրել է եթերում, որը նվիրված է Կեմերովոյի առևտրի կենտրոնում բռնկված հրդեհին, որպես «հոգեկան անեսթեզիա» կամ «ողբալի անզգուշություն»՝ նշելով ողբերգության հանդեպ վարողի անտարբերությունը ՝ «քամելու» ցանկության համակցությամբ, ծրագրի մասնակիցներից առավելագույն թվով հույզերի քանակությունը»[19]: Մեկ այլ հեռուստաբան՝ «Սոբեսետնիկ» թերթի մեկնաբան Օլգա Սաբուրովան, նույնպես քննադատել է Դմիտրի Բորիսովին Կեմերովոյի ծրագրի սգո եթերի ժամանակ իր պահվածքի համար. «Մալախովան, ով ասես կշտամբել է, բայց նա կարողացել է, երբ պետք է օգտագործել մարդկությունը և ցույց տալ ողբալի դեմք, այնպես որ շատերը հավատում էին անկեղծությանը։ Իսկ Բորիսովի էնտուզիազմն ու խանդը դեմքից չեն իջնում, նույնիսկ երբ նա խոսում է դիակների մասին»[20]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրը՝ Դմիտրի Պետրովիչ Բաքը (ծնված՝ 1961 թվականին), ռուս բանասեր, գրական քննադատ, լրագրող, թարգմանիչ, Ռուսական հումանիտար համալսարանի պրոֆեսոր, Վլադիմիր Դալի անվան ռուսական գրականության պատմության պետական թանգարանի տնօրեն (2013 թվականից)[21]: Մայրը՝ Ելենա Բորիսովնան, բանասեր է, տարբեր ժամանակներում աշխատել է ՌՊՀՀ-ում և Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարանում[7]:

Մրցանակներ և անվանակարգեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալությունը (23)՝ «Ռուսաստանի Դաշնությունում քաղաքացիական հասարակության զարգացմանն ուղղված տեղեկատվական ապահովման և ակտիվ հասարակական գործունեության համար»[22]:
  • 2008 թվական՝ Առաջին ալիքի մրցանակ, որպես լավագույն հաղորդավար[23]:
  • 2010 թվական՝ «ՏԷՖԻ 2010» մրցանակի հաղթող է ճանաչվել «Տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար» անվանակարգում:
  • 2011 թվական՝ «Ռունետի Բլոգ» մրցանակի դափնեկիր (լրագրողի լավագույն միկրոբլոգը՝ @ddb1)[24]:
  • 2011 թվական՝ «ՏԷՖԻ 2011» մրցանակի հաղթող է ճանաչվել «Տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար» անվանակարգում:
  • 2014 թվական՝ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշան Սոչիի ձմեռային XXII օլիմպիական խաղերի նախապատրաստման և անցկացման գործում ներդրած ավանդի համար[25][26]:
  • 2014 թվական՝ «ՏԷՖԻ 2014» մրցանակի հաղթող է ճանաչվել «Տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար» անվանակարգում:
  • 2015 թվականին՝ «ՏԷՖԻ 2015» մրցանակի հաղթող է ճանաչվել« Տեղեկատվական ծրագրի հաղորդավար» անվանակարգում:
  • 2016 թվական՝ «ՏԷՖԻ 2016» մրցանակի դափնեկիր է «Տեղեկատվական ծրագրի վարող» անվանակարգում[27]:
  • 2017 թվական՝ «ՏԷՖԻ 2017» մրցանակի դափնեկիր է «Տեղեկատվական ծրագրի վարող» անվանակարգում[28]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «ДМИТРИЙ БОРИСОВ: ПОЛЮБЯТ ЛИ ЕГО ТАК, КАК МАЛАХОВА»։ МК-Бульвар։ 2017-08-21 
  2. «Телеведущий Дмитрий Борисов: «Никто не ожидал, что шансы на победу Полины Гагариной будут настолько высоки!»»։ Комсомольская правда։ 2015-05-23 
  3. 3,0 3,1 «Щёлк-щёлк-щёлк, кто на новенького? Знакомьтесь, перед вами новые лица информационного вещания»։ Московский комсомолец։ 2006-10-19 
  4. «Человек в кадре: диктор или журналист?»։ Эхо Москвы։ 2006-09-17 
  5. «Елена Афанасьева: «Политика не мешает российскому ТВ»»։ Телекритика։ 2011-11-03 
  6. «Майские телевизионные ритуалы»։ Радио Свобода։ 2008-05-12 
  7. 7,0 7,1 «Дмитрий Борисов: "Я пытался отговорить Андрея Малахова уходить из шоу". Первое интервью новый ведущий «Пусть говорят» дал «Комсомольской правде» [Эксклюзив «КП»]»։ Комсомольская правда։ 2017-08-30 
  8. 8,0 8,1 «Дмитрий Борисов: «Есть места, куда хочется возвращаться»»։ OK։ 2013-11-21 
  9. «Теленеделя с Александром Мельманом. Без лица»։ Московский комсомолец։ 2011-08-04 
  10. «Новости на "Первом канале" станут именными»։ Lenta.ru։ 2011-08-29 
  11. «Десять часов, которые изменили телеэфир»։ РИА Новости։ 2013-10-03 
  12. 12,0 12,1 «Первый канал повторит открытие Олимпиады в Сочи»։ Российская газета։ 2015-01-30 
  13. «Дмитрий Борисов назначен генеральным продюсером компании «Первый канал. Всемирная сеть»»։ 1tv.com։ 2015-10-15 
  14. «Путин проведёт прямую линию с россиянами»։ РИА Новости։ 2017-06-15։ Վերցված է 2017-06-14 
  15. «Первый канал определился с новым ведущим шоу «Пусть говорят»»։ Российская газета։ 2017-08-11։ Վերցված է 2017-08-15 
  16. «Эксклюзив. О проекте»։ Первый канал։ 2018-09-04։ Վերցված է 2018-09-07 
  17. Дмитрий Борисов
  18. Дмитрий Борисов
  19. Ирина Петровская (2018-03-30)։ «Скорбное бесчувствие. ТВ разделило народ на правильно и неправильно скорбящий»։ Новая газета։ Վերցված է 2018-04-01 
  20. «Пиар на костях и цена прозрения. Как о пожаре в Кемерове говорили на ТВ»։ Собеседник։ 2018-04-03 
  21. «Биография Д. П. Бака» (.docМинистерство культуры Российской Федерации (Минкультуры России)։ 2013-02-06։ էջեր с. 3։ Վերցված է 2017-08-14 
  22. «РАСПОРЯЖЕНИЕ О поощрении»։ Электронный фонд правовой и нормативно-технической документации։ 2008-04-23 
  23. Первый канал. Новости. Первые на Первом
  24. «Конкурс «БЛОГ РУНЕТА 2011»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-02-21-ին։ Վերցված է 2011-02-21 
  25. Наши Олимпийские медали!
  26. «Журналистов наградили за работу на Олимпиаде»։ StarHit։ 19 сентября 2014։ Վերցված է 9 августа 2017 
  27. «ТЭФИ-2016: номинация «Ведущий информационной программы»» 
  28. «Телеведущие Дмитрий Борисов и Андрей Добров получили премии ТЭФИ»։ ТАСС։ 2017-10-03։ Վերցված է 2017-10-10 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]