Գիորգի Գաբորի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գիորգի Գաբորի
Ծննդյան անունհունգ.՝ Grosz György
Ծնվել էդեկտեմբերի 25, 1924(1924-12-25)
ԾննդավայրPutnok, Borsod-Abaúj-Zemplén County, Հունգարիա
Վախճանվել էդեկտեմբեր 1997
Վախճանի վայրՏորոնտո, Կանադա
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ և գրող
Լեզուանգլերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Hungary.svg Հունգարիա
Flag of Canada.svg Կանադա

Գիորգի Գաբորի (հունգ.՝ György Gábori, դեկտեմբերի 25, 1924(1924-12-25), Putnok, Borsod-Abaúj-Zemplén County, Հունգարիա - դեկտեմբեր 1997, Տորոնտո, Կանադա[1]), հունգարացի-հրեա գրող: Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունն է «Երբ չարիքն ամենաազատն է» կենսագրականը[2]: Եղել է հունգարացի գրող Դյորդ Ֆալուդիի ընկերը: Երիտասարդ տարիքում հայտնվել է Դախաու համակենտրոնացման ճամբարում, կարողացել է ողջ մնալ կոմունիստական Recsk համակենտրոնացման ճամբարից: 1956 թվականի հունգարական հեղափոխությունից հետո տեղափոխվել է Մոնրեալ, այնուհետև՝ Տորոնտո:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գիորգի Գաբորին ծնվել է 1924 թվականին Հունգարիայի Պուտնոկ քաղաքում Ռոթ Գիզելայի և Սանդոր Գրոցի հրեական ընտանիքում: Հումանիտար դաստիարակություն ստացել է հորից, հրեական կրոնական դասեր՝ պապիկից: Նրա նախնիները՝ Գրոց ընտանիքը, Հունգարիա են եկել 19-րդ դարի սկզբում՝ փախչելով կազակների թրերից՝ ճանապարհներին թողնելով իդիշական կյանքի իրենց պարագաները: Նրա մեծ պապը եղել է գինեվաճառ, սակայն վաղ է մահացել:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Museum of Sándor Petőfi
  2. Steven Tötösy de Zepetnek (1999)։ «Memories of Hungary: A Review Article of New Books by Suleiman and Teleky»։ Purdue University։ Վերցված է 2008-04-22