Գերմանիայի քաղաքացու արտասահմանյան անձնագիր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Գերմանիայի քաղաքացու արտասահմանյան անձնագիրը փաստաթուղթ է, որը տրվում է Գերմանիայի տարածքից դուրս Գերմանիայի քաղաքացու անձի հաստատման համար:

Այն պետք է տարբերել Գերմանիայի քաղաքացիության վկայականից:

Ընդհանուր տեղեկություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գերմանիայի քաղաքացու անձնագիրը տրվում է միայն երկրի քաղաքացիներին: Գերմանիայի անձնագրերի վերաբերյալ օրենքի համաձայն դրանք կարող են տրվել հետևալ երեք տեսակի անձնագրեր՝

  • բորդո գույնի եվրոպական անձնագիր (գերմ. ePass) կենսաչափական տվյալների պահպանման սարքով[1],
  • բորդո գույնի մանկական անձնագիր առանձ տվյալների պահպանման սարքի մինչև 12 տարեկան երեխաների համար,
  • կանաչ գույնի ժամանակավոր անձնագիր, որը տրվում է կարճաժամկետ,
  • պաշտոնատար անձնագրեր՝
    • կապույն դիվանագիտական անձնագիր, որը սովորաբար տրվում է բացառապես դիվանագիտական կամ բարձրաստիճան ունեցող պետական ծառայողներին, ինչպես նաև այլ անձանց՝ համաձայն Գերմանիայի անձնագրերի մասին օրենքի (օրինակ բունդեսթագի պատգամավորներին կամ առանձին նախարարությունների աշխատակիցներին),
    • կարմիր ծառայողական անձնագիր, որը նախատեսված է տրամադրել դիվանագետ չհանդիսացող, պետության ներկայացուցիչներին,
    • ժամանակավոր դիվանագիտական կամ ծառայողական անձնագիր:

Գերմանիայի յուրաքանչյուր քաղաքացի կարող է ստանալ անձնագրեր: Բացառություն են կազմում անչափահասները, ում անձնագիր ստանալու համար անհրաժեշտ է պաշտոնական ներկայացուցիչների համաձայնություն: Գերմանիայի քաղաքացու անձնագիրը Գերմանիայի սեփականությունն է[2]:

2007 թվականի մայիսի դրությամբ Գերմանիայում տրվել է մոտ 28,2 մլն եվրոպական անձնագիր, ամեն տարի տրվում է մոտ 400 000 ժամանակավոր անձնագիր[3]:

Եվրոպական անձնագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին տեսք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եվրոպական անձնագրի նմուշ
Գերմանիայի քաղաքացու եվրոպական կենսաչափական անձնագիր

Եվրոպական անձնագիրը բաղկացած է մուգ կարմիր գույնի շապիկից, որի վրա առկա է ոսկեգույն տառերով տեքստ, ներքին էջերից, ինչպես նաև տիրոջ մասին էլեկտրոնային տեղեկատվություն պարունակող էջերից: Ներկայիս տեսքով անձնագիրը պատրաստում է 1988 թվականից Բեռլինի դաշնային տպարանում: Մեկ վայրում կենտրոնացված արտադրության և անձնագրում սեփականատիրոջ մասին շատ տվյալների ավելացման հետևանքով անձնագրի արտադրությունը ավելացել է այն երկրների համեմատ, որտեղ անձնագիրն արտադրվում է անմիջապես այն մարմնի կողմից, որն ընդունում է ազատ արձակման դիմումը:

Անձնագրի վավերականությունը կախված է դիմողի տարիքից, մինչև 24 տարեկան դիմողների համար փաստաթղթի վավերականությունը կազմում է 6 տարի, 24-ից բարձր՝ 10:

2003 թվականի հուլիսի 1-ից այն անձինք, որոնք շատ են ճանապարհորդում կարող են դիմել 48 էջանոց անձնագիր ստանալու համար (սովորական անձնագիրը բաղկացած է 32 էջից):

Անձնագրի պատրաստման և տրամադրման գործընթացը տևում է երեքից վեց շաբաթ: Լրացուցիչ վճարա դեպքում հնարավոր է արագացված ձևակերպու մինչև 2 աշխատանքայի օր:

Սերիական համարը բաղկացած է երեք մասից՝

  • քառանիշ թիվ - մամնի կոդ,
  • հնգանիշ ընթացիկ թիվ;
  • միանիշ հսկող թիվ.

Անձնագրման ժամկետը լրանալուց հետո մեկ տարվա ընթացքում նրա սեփականատերը պահպանում է որոշակի երկրների մուտք գործելու իրավունք (օրինակ՝ Բելգիա, Ֆրանսիա, Հունաստան, Իտալիա, Լիխտեյնշտայն, Լյուքսեմբուրգ, Մալթա, Նիդերլանդներ, Ավտրիա, Պորտուգալիա, Շվեյցարիա, Սլովենիա, Իսպանիա)[4].

Երկրորդ անձնագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատճառների պատշաճ հիմնավորմամբ կարող է տրվել երկրորդ կամ նույնիսկ երրորդ անձնագիր: Օրինակ, նման անհրաժեշտություն կարող է առաջանալ Իսրայել կատարած այցելությունից հետո արաբական երկրներ մուտք գործելիս կամ մասնագիտական գործունեության (լրագրության և այլն) համար, անհրաժեշտ է պարբերաբար վիզա ստանալու համար դիմում գրել, ընդ որում շատ օրերի ընթացքում անձնագրի բացակայությունը խնդրահարույց է: Գերմանիայի գործող օրենսդրության համաձայն որոշ դեպքերում միաժամանակ հնարավոր է մինչև տասը անձնագրի տրամադրում: Սակայն պետք է հաշվի առնել այն, որ լրացուցիչ անձնագրերի վավերականությունը սահմանափակվում է վեց տարի ժամկետով:

Երեխանների մասին տվյաների ներմուծում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2007 թվականի նոյեմբերի 1-ից երեխաների մասին տեղեկատվության ներմուծման հնարավորությունը բացակայում է[5]: 2012 թվականի հունիսի 26-ից երեխանների վերաբերյալ բոլոր տվյալները վավերական չեն, իսկ յուրաքանչյուր երեխա անպայման պետք է ունենա սեփական եվրոպական անձնագիր, մանկական անձնագիր կամ անձը հաստատող փաստաթուղթը[6][7]:

Ժամանակավոր անձնագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժամանակավոր անձնագիր

Ժամանակավոր անձնագիրը ակախ տարիքից վավերական է ամենաշատը մեկ տարի:

Ժամանակավոր անձնագրի նմուշ

2006 թվականի մայիսի 1-ից ժամանակավոր անձնագրի տերերը առանձ վիզայի չեն կարող մտնել ԱՄՆ-ի տարածք:

Ժամանակավոր անձնագիրը սովորաբար պատրաստվում է այն մարմինների կողմից, որտեղ տրվել է դիմումը:

Մանկական անձնագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2006 թվականի հոկտեմբերի 26-ից մանկական անձնագիր իրավունք չի տալիս առանձ վիզայի մտնել ԱՄՆ-ի տարածք: Այցելության համար նրանց անհրաժեշտ է ունենալ եվրոպական անձնագիր[8]:

ԳՖԴ-ի և ԳԴՀ-ի անձնագրերը մինչև միացումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

ԳՖԴ-ում անձնագրերը մինչև 1988 թիվը եղել են մուգ կանաչ, իսկ ԳԴՀ-ում՝ կապույտ:

Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության անձնագիրը մինչև 1988 թվականը
Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության անձնագիրը մինչև 1990 թվականը

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պաշտոնական տեղեկություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Reisepass (Գերմանիայի ֆեդերալ ներքին գործերի նախարարության պաշտոնական տեղեկություն)
  • Der Reisepass mit biometrischen Merkmalen (Ֆեդերալ տեղեկատվական անվտանգության կառավարման պաշտոնական տեղեկություն)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «BSI: Der elektronische Reisepass (ePass)»։ www.bsi.bund.de։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-09-07-ին։ Վերցված է 2015-11-04 
  2. «PaßG - Einzelnorm»։ www.gesetze-im-internet.de։ Վերցված է 2015-11-04 
  3. Deutscher Bundestag, Drucksache 16/5507, 29. Mai 2007 (PDF; 61 kB)
  4. Gotthold Kathrin (2015-07-19)։ «Darf ich mit abgelaufenem Pass trotzdem verreisen?»։ Welt Online։ Վերցված է 2015-11-04 
  5. Pressemitteilung des BMI Արխիվացված է Հոկտեմբեր 28, 2016 Wayback Machine-ի միջոցով: vom 20. März 2012
  6. Bundesministerium des Innern: BMI Pressemitteilung Kindereinträge im Reisepass der Eltern ab dem 26. Juni 2012 ungültig Արխիվացված է Փետրվար 25, 2016 Wayback Machine-ի միջոցով: -II 2-23c02.07-01-12/003- vom 20. März 2012
  7. Reisepasspflicht für Kinder jeden Alters. Bei: spiegel.de
  8. unter US-Botschaft in Berlin Արխիվացված է Մայիս 27, 2010 Wayback Machine-ի միջոցով: