Գազ կորասերմ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գազ կորասերմ
Դասակարգում
Թագավորություն  Բույսեր (Plantae)
Տիպ/Բաժին Անոթավոր բույսեր (Tracheophyta)
Ենթատիպ Սերմնավոր բույսեր (Spermatophytina)
Կարգ Բակլածաղկավորներ (Fabales)
Ընտանիք Բակլազգիներ (Fabaceae)
Տրիբա Galegeae
Ցեղ Գազ (Astragalus)
Տեսակ Գազ կորասերմ (A. campylosema)
Միջազգային անվանում
Astragalus campylosema

Գազ կորասերմ (լատ.՝ Astragalus campylosema), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս: Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

30-50 սմ բարձրությամբ, երկծայր մազիկներով ծածկված, բազմամյա անցողուն խոտաբույս է: Տերևներն ունեն 12-25 սմ երկարություն: Տերևիկները երկու կողմից խիտ առսեղմ թավոտ են, 8-12-ական զույգ, էլիպսաձև և բութ գագաթով: Տերևներին գերազանցող ծաղկաբույլերն ուղիղ ծաղկակիրներով են, բազմաթիվ ծաղիկներով և պտղի ժամանակ երկարացող: 16-22 մմ երկարությամբ պսակը դեղին է: 10-17 մմ երկարություն և 3 մմ լայնություն ունեցող ունդերը կախված են և սեղմված ծաղկաբույլի առանցքին[1]:

Տարածվածություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հանդիպում է Վերին Ախուրյանի ֆլորիստիկական շրջանում (Ամասիայի, Սալուտի և Բաշգյուղի շրջակայք): Հանդիպում է նաև Վրաստանում (Ախալցխայի շրջան) և Անատոլիայում[1]:

Էկոլոգիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1850-2100 մ բարձրությունների վրա և մարգագետիններում: Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին[1]:

Պահպանություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է: Հայկական բարձրավանդակում համարվում է էնդեմիկ տեսակ: Հայաստանում հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա՝ ինտենսիվ գյուղատնտեսական գործունեության գոտում: Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է: Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ: Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում[1]:

Պահպանություն չի իրականացվում[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Հայաստանի Կարմիր գիրք (հայերեն)։ Երևան: ՀՀ Բնապահպանության նախարարություն։ 2010։ ISBN 978-99941-2-420-6