Արման Սալակրու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արման Սալակրու
ֆր.՝ Armand Salacrou
Salacrou Harcourt 1946.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 9, 1899(1899-08-09)[1][2][3][4]
ԾննդավայրՌուան[5]
Վախճանվել էնոյեմբերի 23, 1989(1989-11-23)[2][3][4] (90 տարեկանում)
Վախճանի վայրՀավր
Մասնագիտությունդրամատուրգ
Լեզուֆրանսերեն[1]
Ազգությունֆրանսիացիներ
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա
ԱնդամակցությունAcadémie Goncourt
ԱշխատավայրԼ'Յումանիտե
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի մեծ սրահ

Արման Սալակրու (ֆր.՝ Armand Salacrou, օգոստոսի 9, 1899(1899-08-09)[1][2][3][4], Ռուան[5] - նոյեմբերի 23, 1989(1989-11-23)[2][3][4], Հավր), ֆրանսիացի դրամատուրգ։ Գոնկուրների ակադեմիայի անդամ (1949 թվական)։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին պիեսները գրել է սյուրռեալիստական ոգով («Աշխարհի շուրջը», 1925 թվական, «Եվրոպայի կամուրջը», 1927 թվական)։ 1930-ական թվականներից հակվել է դեպի արդիական խնդիրները «Երկիրը կլոր է» (1938 թվական) պատմական պիեսում, որ նվիրված է ֆլորենցիական Վերածննդի մայրամուտին, Սալակրուն հանդես է գալիս մտքի ազատության պաշտպանությամբ։ «Ցասման գիշերներ» (1946 թվական) դրաման Ֆրանսիայում առաջին պիեսն է Դիմադրության շարժման մասին։ «Դյուրան բուլվարը» (1960 թվական) Հավրի նավահանգստային բանվորների գործադուլի ողբերգական ժամանակագրությունն է։

Սալակրուն գրել է նաև սոցիալական կատակերգություններ («Կյանքը վարդագույն լույսի տակ», 1931 թվական, «Պուֆ», 1950 թվական) և պամֆլետ-կատակերգություններ (««Ատլաս» հյուրանոցը», 1931 թվական, «Լենուար արշիպելագը», 1947 թվական)։

Նրա դրամատուրգիային բնորոշ են թատերայնության սուր զգացողությունը, ինորիգի կառուցման վարպետությունը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Internet Broadway Database — 2000.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Itaú Cultural Enciclopédia Itaú CulturalSão Paulo: Itaú Cultural, 1987. — ISBN 978-85-7979-060-7
  5. 5,0 5,1 5,2 Салакру Арман // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • J. van den Esch. Armand Salacrou, dramaturge de l'angoisse. Paris, 1947
  • David Looseley. A Search for Commitment: the Theatre of Armand Salacrou. University of Exeter, 1985.
  • Juris Silenieks. Themes and Dramatic Forms in the Plays of Armand Salacrou. University of Nebraska, Lincoln, 1967.
  • Fiorenza di Franco. Le théâtre de Salacrou. Gallimard, Paris, 1970.
  • Annie Ubersfeld. Armand Salacrou. Seghers, Paris, 1970.
  • Philippe Bébon. Salacrou. Éditions universitaires, Paris, 1971.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 10, էջ 115 CC-BY-SA-icon-80x15.png