Աստվածամոր և Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի (Գենտ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աստվածամոր և Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի
OnzeLieveVrouwSintPieterskerk 24-06-2008 14-56-27.JPG
Հիմնական տվյալներ
ՏեսակԱբբայություն և շենք
ԵրկիրԲելգիա Բելգիա
ՏեղագրությունԳենտ
Դավանանքկաթոլիկություն
ՎանականությունԲենեդիկտյան միաբանություն
ԹեմRoman Catholic Diocese of Ghent?
Ժառանգության կարգավիճակBeschermd erfgoed?
Ճարտարապետական նկարագրություն
Ճարտարապետական ոճmedieval architecture? և բարոկկո ճարտարապետություն
Հիմնադրված7-րդ դար
ԲնակիչKunsthal Sint-Pietersabdij? և De Wereld van Kina?
Կոորդինատներ: 51°2′31.999200100009″ հս․ լ. 3°43′36.9984001″ ավ. ե. / 51.04222200002777754° հս․. լ. 3.726944000028° ավ. ե. / 51.04222200002777754; 3.726944000028

Աստվածամոր և Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի (հոլ.՝ Sint-Pietersabdijkerk, ֆր.՝ Saint-Pierre de Gand), կաթոլիկ եկեղեցի Գենտում (Բելգիա): Գտնվում է Սուրբ Պետրոսի հրապարակում (հոլ.՝ Sint-Pietersplein):

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկեղեցու ինտերիերը

Մոտ 630 թվականին Սուրբ Ամանդը եկել է Գենտ և հիմնել երկու աբբայություններ` Սուրբ Բավոնի (Լիս և Շելդա գետերի խաչմերուկում) և Սուրբ Պետրոսի՝ Բլանդինբերգ բլրի վրա (in monte Blandinio), որը Գենտի ամենաբարձր կետն է, այնտեղից տեսանելի է Շելդա լճի հովիտը: Աբբայության առաջին վանահայրը եղել է Ֆլորբերտը։ Վերջինս Սուրբ Ամանդի աշակերտներից մեկն էր։

811 թվականին Կառլոս Մեծը վերակառուցել է Սուրբ Պետրոսի աբբայությունն ու տվել նրան իշխանության և սեփականության իրավունք: Վիկինգների հարձակումներից հետո, 975 թվականին Ֆլանդրիայի կոմս Առնուլֆ Մեծը օծել է նոր եկեղեցին, որը կառուցվել էր 941 թվականին։

10-12-րդ դարերում աբբայությունը ձեռք է բերել իշխանություն, հարգանք և ազդեցություն: 12-րդ և 13-րդ դարերում կառուցվել է Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին՝ ռոմանական ճարտարապետական ոճով: Սակայն այս ժամանակահատվածը աբբայության համար ծանր հետևանքներ է ունեցել՝ տնտեսական ճգնաժամի և 13-րդ դարի կրոնական բախումների պատճառով: 14-րդ և 15-րդ դարերում աբբայության համար հաջող շրջան էր՝ լայնածավալ հողատիրության շնորհիվ: 16-րդ դարում եղել են կրոնական խառնակչություններ, 1566 թվականին աբբայությունը և եկեղեցին մեծապես տուժել են պատկերամարտության շարժումից:

Օրգան Վան Պետեգեմա

1629 թվականին, վանահայր Շայկայի ղեկավարությամբ, Թրիս եպիսկոպոսը դրել է բարոկկո ոճով կառուցված եկեղեցու առաջին քարը: Ճիզվիտ վանական և ճարտարապետ Պիտեր Խյոյսենսը (1577-1637) օգնել է շինարարությանը: Աշխատանքները կատարվել են էրցհերցոգ Ֆրիդրիխի և էրցհերցոգ Իզաբելլայի պաշտպանությամբ և հովանու ներքո, իսկ ոգեշնչման աղբյուր են հանդիսացել Հռոմի Ջեզու և Սուրբ Պետրոսի եկեղեցիները։


18-րդ դարի վերջում ֆրանսիական հեղափոխությունը վերջ դրեց աբբայության գոյությանը: 1796 թվականի նոյեմբերի 1-ին վերջին վանականները հեռացվեցին, իսկ նրանց ունեցվածքը բռնագրավվեց: Այդ ժամանակից ի վեր համալիրի տարածքները տրամադրվել են զինվորներին՝ որպես զորանոցներ, իսկ եկեղեցին դարձել է թանգարան:

1799 թվականին Աստվածամոր եկեղեցին ամբողջությամբ քանդվել է, իսկ Սուրբ Պետրոսի եկեղեցին (աբբայություն), որը փրկվել է Գենտի բնակիչ Կարլ Վան Հուլթեմի շնորհիվ, օգտագործվել է որպես գեղանկարչության թանգարան:

1810 թվականի հունվարի 13-ին հրամանագրից հետո, երբ աստվածային ծառայությունը վերականգնվել է, եկեղեցին դարձել է նաև Սուրբ Պետրոսի ծխական համայնքը և ստացել կրկնակի անուն` «Աստվածամոր և Սուրբ Պետրոսի եկեղեցի»: 1860 թվականից մինչև 1894 թվականը իրականացվել են խոշոր վերականգնողական աշխատանքներ։ Եկեղեցու հատակը պատվել է մարմարով։ Գմբեթի արտաքին կողմը վերջին անգամ վերականգնվել է 1969-1972 թվականներին, 1975 թվականին վերանորոգվել է զանգակատունը և ճակատները, իսկ 2008 թվականին՝ ներքին գմբեթը:

1995 թվականի փաստաթղթի համաձայն, վերականգնման աշխատանքներ պետք է իրականացվեին արևմտյան (առջևի) և հարավային ճակատներին (առանձին մասի), ինչպես նաև պետք է լիովին թարմացվեր ինետերիերը։ Ֆոնային նկարներից մի քանիսը (ներառյալ Կուվելինուսը և Դե Լիմակերան) վնասվել են վերանորոգման և ջրի պատճառով: Դրանք ևս նախատեսվում է վերականգնել։

Վան Պետեգամայի երգեհոնը կառուցվել է 1847-1848 թվականներին, Պիեր Վան Պետեգեմի կողմից` երգեհոնային վարպետների հայտնի ընտանիքի ժառանգորդի կողմից:

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]