Պաուլ Կլեե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Պաուլ Կլեե
Paul Klee, 1916.jpg
(Շվեյցարացի ավանգարդիստ նկարիչ)
Ծնվել է դեկտեմբերի 18, 1879
Ծննդավայր Մյուխենբուխզեե, Բեռնի մոտ (Շվեյցարիա)
Մահացել է հունիսի 29, 1940({{padleft:1940|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:29|2|0}})[1] (60 տարեկանում)
Մահվան վայր Լակառնո
Քաղաքացիություն Flag of Germany.svg Գերմանիա
Flag of Switzerland.svg Շվեյցարիա
Կրթություն Q414052?
Գործունեություն նկարիչ
Անդամություն՝ Q1211647? և Q117035?
Ստորագրություն Klee autograph.svg
Պաուլ Կլեեի ստորագրությունը

Պաուլ Կլեե (գերմ. Paul Klee [kleː], 18 դեկտեմբեր 1879, Մյուխենբուխզեե, Բեռնի մոտ - 29 հուլիսի 1940, Լոկառնո), գերմանացի նկարիչ, գրաֆիկ, արվեստի տեսաբան, 20-րդ դարի խոշոր ավանգարդիստ արվեստագետ։ Կլեեն ստացել է բազմակողմանի կրթություն, այդ թվում՝ երաժշտական։ Նվագել է ջութակ [2]։ Հետևելով Վասիլի Կանդինսկու օրինակին, Կլեեն 19 տարեկանում մեկնում է Մյունխեն և ընդունվում է ակադեմիա՝ Ֆրանց ֆոն Շտուկի դասարան։ 1901-ին ճանապարհորդում է Իտալիայով և հրապուրվում է իտակալան վերածննդի նկարչությամբ։ Կլեեի գեղագիտական հասունացման մեջ մեծ դեր է խաղում նրա այցելությունը Նեապոլ։ Նեապոլի ակվարիումում նա ազդվում է Հանս ֆոն Մարեի որմնանկարնեից և բուն ակվարիումից։

1911թ.-ին Կլեեն հանդիպում է ժամանակի կերպարվեստի խոշոր բազմաթիվ ներկայացուցիչների՝ Կանդինսկի, Յավլենսկի, Ֆրանց Մարկ, Գաբրիելա Մյունտեր ևն։ Նույն թվին Կլեեն մասնակցում է Կանդինսկու և Մարկի հիմնած Der Blaue Reiter Խմբի ցուցահանդեսին։ Այդ ժաման Կլեեն ազդվում է Դելոնեից, որի "Լույսի մասին" էսսեի իր թարգմանությունը լույս է տեսնում "Der Sturm" պարբերականում 1913 թ . հունվարին։

Այդ ընթացքում Պաուլ Կլեեի մոտ ձևավորվում է ուրույն ոճ, որին նկարիչը հարազատ է մնում հետագա 30 տարիներին։ 1911 թ.-ին Պաուլ Կլեեն սկսում է պահել իր բոլոր ստեղծագործություններն ընդգրկող կատալոգ։ Ներառյալ վաղ տարիների նկարչական փորձերը, կատալոգը պարունակում է շուրջ 9000 աշխատանք։

Պաուլ Կլեեի կենտրոնը Բեռնում, Շվեյցարիա

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Record #118562827 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. Հերբերտ Ռիդ, "Արդի նկարչության համառոտ պատմություն", Սարգիս Խաչենց, 2002, Երևան, էջ 128