Արամեացիներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Արամեացիներ, սեմական լեզվախմբին պատկանող քոչվոր-անասնապահ ցեղեր։ Մ.թ.ա. XIVդ. դուրս գալով իրենց բնօրրանից՝ Արաբական թերակզուց, սկսել են բնակություն հաստատել Բաբելոնը, Միջագետքը, Հրեաստանը, Ասորիքը, Փյունիկիան։
Արամեացիները ընդհանուր անուն չունեին և կոչվում էին ըստ ցեղանունների։ Աքքադական արձանագրություններում հիշատակվում են «արամե» (քոչվոր) ընդհանուր անունով։
Մ.թ.ա. XIդ. սկզբին արամեացիները անդամահատեցին և ժամանակավորապես անկման հասցրին հզոր Ասորեստանի տիրապետությունը՝ կլանելով տեղաբնիկ ցեղերի զգալի մասը։ Մ.թ.ա. I հազարամյակի սկզբին առավելապես արամեացվեցին Ասորիքի և Հյուսիսային Միջագետքը։ Ասորիքը մ.թ.ա. XI-VIIIդդ. արամեացիների անունով կոչվում էր Արամ։
Մ.թ.ա. I հազարամյակի երկրորդ կեսին արամեերենը Աքեմենյան աշխարհակալության պաշտոնական երկրորդ լեզուն էր, որի տարածման սահմանները ձգվում էին Կապադովկիայից մինչև Հինդոսի ափերը։ Աքեմենյանների անկումից հետո սեպագիրն իր տեղը զիջեց արամեական գրին։
Հայաստանում, տակավին Աքեմենյան տիրապետության ժամանակաշրջանում, հիմնվել էին արամեական դիվանատներ, որոնք պահպանվեցին ընդհուպ մ.թ.ա. IIդ.։ Մեզ հասել են Արտաշես Ա թագավորի արամեական արձանագրությունները։
VIIդ. հետո արամեացիները ձուլվեցին արաբներին՝ աստիճանաբար դադարելով ինքնուրուն ժողովուրդ լինելուց, իսկ նրանց փոքր քանակաությամբ մասը այժմ բնակվում են Սիրիայի լեռնային շրջաններում։

Գրականություն[խմբագրել]

  • Дьяконов И. М. Народы древней Передней Азии, в кн.։ Преднеазиатский этнографический сборник, т. 1, М. 1958.


Օգտագործված աղբյուներ

  1. Հայկական Սովետական Հանրագիտարան

Ծանոթագրություններ և նշումներ