Ականջավոր բու
 |
Այս հոդվածը տեղեկատվական աղբյուրների կարիք ունի։ Դուք կարող եք օգնել նախագծին՝ գտնելով բերված տեղեկությունների հաստատումը վստահելի աղբյուրներում և ավելացնելով այդ աղբյուրներին հղումները հոդվածին։ Անհիմն հղումները ենթակա են հեռացման։ |
| Ականջավոր բու | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||||||||||
| Գիտական դասակարգում | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Լատիներեն անվանում | ||||||||||||||
| Asio otus (Linnaeus, 1758) |
||||||||||||||
| Արեալ | ||||||||||||||
 |
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
|
Ականջավոր բու, բվի տեսակ:
Տարածվածություն [խմբագրել]
Տարածված է Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Ասիայում, Հյուսիսային Ամերիկայում:
Բնութագրում [խմբագրել]
Մարմնի վերին մասը գորշագույն է` մուգ երկայնակի բծերով, ստորին մասը ժանգաշիկավուն է` խոշոր երկայնակի բծերով և բարակ լայնակի շերտերով: Ականջանման փետուրները երկար են ու դասավորված ուղղահայաց դիրքով: Ոտքերը փետրավորված են մինչև մատների հիմքը: Չորս մատներից երկուսը ուղղված են դեպի առաջ, երկուսը ետ: Աչքերը խոշոր են ու դեղին: Էգերի քաշը 284 - 330 գրամ է, արուներինը 233 - 257 գրամ: Էգերի թևերի բացվածքը 93 - 101 սմ է, արուներինը 86-93 սմ:
Հայաստանում [խմբագրել]
Հայաստանում համարվում է անտառաբնակ նստակյաց թռչուն: Տարածված է ամենուր, ձմռան շրջանում կենտրոնանում են Արարատյան հարթավայրի այգիներում և գետափերի ծառերի պուրակներում: Բնադրվում է ագռավների, կաչաղակների և գիշատիչ թռչունների հին բներում, առանձին դեպքերում ծառերի փչակներում, նախապատվությունը տալիս է անտառների ոչ խիտ հատվածներին: Ձվադրում է ապրիլ-մայիս ամիսներին, դնում է 4-6 սպիտակ ձվեր: Բացարձակ գիշերային թռչուն է, ցերեկը թաքնվում է ծառերի խիտ ճյուղերում: Ձայնը խուլ է և ողբալի: Աշնանը կազմում են 15-20 անհատներից բաղկացած երամներ: Սնվում է հիմնականում մկնակերպ կրծողներով և մանր թռչուններով: Արարատյան հարթավայրում բնադրվողները սնվում են անտառային մկներով և ճնճղուկներով: Չափազանց օգտակար թռչուն է:
